“Ik heb een opleiding als graficus met een vervolg als schilder met olieverfstudies in verschillende technieken waaronder de klassieke Italiaanse onder- en overschilderingtechniek zoals DaVinci.

In 1992 heb ik de basis gelegd voor de monochrome doeken, waarvan de eerste zijn geëxposeerd in Nice onder de titel ‘Réfractions’. Hun thema is de invloed van het dagelijks licht, het spelende en het stille, als een techniek van ritme en schaduw. Als zachte sculpturen reflecteren de schilderijen het licht in drie dimensies - een ‘tableau-vivant’ dat zich presenteert in de verschillende stadia van het licht in de uren van de dag. Het licht passeert onopgemerkt aan onze waarneming, en wij nemen het op zonder er aan te denken - zie het blad van een boom, dat zijn vorm laat zien met een zichtbare dimensie in de verschillende momenten van het licht.

Ik zoek niet het spectaculaire, maar de stille aanwezigheid die de natuur herbergt in al haar seizoenen. Sinds eeuwen hadden de figuratieve schilders hun droom het licht te vangen. Ik realiseer deze droom in de abstractie. De opbouw van Mondriaan heeft mij altijd gefascineerd. Eerst de werkelijke beheersing van het schilderen en dan naar de abstractie.

In de vitrines toon ik monochrome werken en andere bewerkingen gebaseerd op de menselijke verhouding vertaald in vlakken: schuin, plat en gebogen waardoor het licht de verschillen in laat zien.”

Meer informatie op www.johanneskarman.com.

[ ga terug ]