De Franse schrijver ontdekt dat de in zijn familie vereerde grootvader in de Tweede Wereldoorlog heulde met de bezetter.
Op 16 juli 1942 worden 12.884 Parijse joden opgepakt, samengeperst in het Vélodrome d'Hiver en afgevoerd naar Auschwitz. De grootvader van de schrijver, Jean Jardin, bijgenaamd de Gele Dwerg, is als hoofdambtenaar bij de Vichy-regering nauw betrokken bij deze afschuwelijke gebeurtenis. De familie Jardin ontkent het verband tussen de razzia en Jean Jardin, maar de kleinzoon voelt zich schuldig. Jean Jardin zelf ontkent iedere verantwoordelijkheid, maar de schrijver toont aan dat hij wel op de hoogte moet zijn geweest. De tekst van het boek meandert tussen historisch onderzoek door de auteur, gesprekken met vrienden en met collaborateurs die geen enkel berouw blijken te hebben, en persoonlijke ontreddering. Het verhaal, geschreven in een literair Frans, is goed vertaald. Maar waarom is de Franse titel ('Des gens très bien') niet overgenomen met 'Heel nette mensen', maar gewijzigd in 'De edelmoedigen'? De crux is nu juist dat nette mensen in staat waren (en zijn) tot wandaden. Jardin (1965), bekend om zijn lichte romans, laat hier een andere kant van zijn schrijverschap zien. Kleine druk.
Nederlands | 9789029088411
| Titel | De edelmoedigen : een oorlogsverhaal dat verborgen moest blijven : roman |
| Auteur | Alexandre Jardin Arthur Wevers |
| Secundaire auteur | Arthur Wevers |
| Type materiaal | Boek |
| Uitgave | Amsterdam Meulenhoff, cop. 2013 |
| Overige gegevens | 190 p - 22 cm |
| Annotatie | Vert. van: Des gens très bien. - Paris : Grasset & Fasquelle, cop. 2010 |
| ISBN | 9789029088411 |
| PPN | 343556588 |
| Thematrefwoord | Collaboratie ; Frankrijk; Wereldoorlog II |
| Taal | Nederlands |