Sologne (2006)

"Allerminst gelikt, maar o zo noodzakelijk klinkt Loney, Dear uit Stockholm. Loney, Dear is vooral Nils-Emil Svanängen, die met diverse instrumentalisten dit album in eigen beheer als CD-R verspreidde voordat de buitenwereld zijn talent ontdekte. Aanvankelijk denk je een zoveelste discipel van Will Oldham te horen maar Loney, Dear heeft meer noten op de zang. De arrangementen worden gaandeweg breder, en Svanängen krijgt in veel liedjes iets bijna maniakaals over zich. Alsof Arcade Fire liedjes van Sufjan Stevens speelt, zo bijzonder is Sologne." (Gijsbert Kamer, Volkskrant) "Svanängen is een groot talent, een beetje in de lijn van Sufjan Stevens. Zijn liedjes zitten knap in elkaar en zijn vaak melancholisch, maar ook heel fantasierijk, tekstueel en muzikaal. Loney, Dear past mooi in het rijtje Grandaddy, Death Cab For Cutie en Electric President. Kleine sensatie, deze man uit Stockholm." (John Denekamp, Oor)

Aanwezigheid