Pom pom (2014)

"Je weet bij de Californische Ariel Pink nooit of zijn muziek serieus is bedoeld of dat het een parodie betreft. Op "Pom Pom" lijkt hij in veelal korte liedjes en klankcollages zachtmoedige indiepop, progrock, sixtiesbeat en krautrock door de mangel te halen, maar een liedje als "Put Your Number In My Phone" is weer zo wonderschoon, dat hij er ook wel iets van moet menen. Een instrumentaal stuk als "Dinosaur Carebears" daarentegen roept door de moedwillige ondoordringbaarheid vooral irritatie op. Dan lijkt Pink precies die nummers van Zappa's Mothers Of Invention te imiteren die je vroeger ook altijd oversloeg. De 70 minuten die "Pom Pom" duurt, eisen veel van de luisteraar, zonder dat de beloning zo groot is als destijds op Pinks beste album "Before Today" (2010). "Pom Pom" is vaak vermakelijk, maar ontaardt soms in kolder. Pink wil net iets te vaak de lolbroek uithangen en schiet zo zijn doel voorbij." (Gijsbert Kamer, Volkskrant; 3 uit 5 sterren)

Aanwezigheid