The Desired Effect (2015)

"Dat de jaren tachtig de verbeelding van de 33-jarige Killers-frontman prikkelen, wisten we, maar hier gooit hij pas echt alle remmen los. Geen enkel stijlmiddel dat mensen met goede smaak fout zouden noemen als het niet zo verdomde aanstekelijk was, wordt geschuwd. "Cant Deny My Love", met zijn rollende drums, larger than life-stadionrefrein en sentimentele bridge, is wat dat betreft representatief. Of "I Can Change": cheesy zijn de galm, gedubbelde vocalen en staccato synth-tonen zeker, maar zie maar eens te blijven zitten als de onvermijdelijke discobeat wordt ingezet. Daarbij vergeleken gaat het er in "Still Want You" en "The Way Its Always Been" een stuk subtieler aan toe. Flowers focust op de zachte kant van zijn stem, wat van "Still Want You" een klein meesterwerkje maakt. Dat gezegd hebbende: veel, zo niet alles op "The Desired Effect" is zo kitsch als de kunst van Jeff Koons. Dit is ode aan een muzikaal tijdperk waarin grote gebaren en schaamteloos melodrama overheersten." (Tom Springveld, Oor)

Aanwezigheid