A
A
A
Gedichten over dood, slapen, ergens zijn maar zich niet vestigen.
Gelukszoeker, een der laatste van de 40 gedichten, markeert de verscheurdheid van deze dichter die jarenlang zwierf na zijn vlucht uit Irak. 'Elke keer als ik/de Nederlandse taal rijker maak/met mijn verzen/word ik armer./' De ogenschijnlijk toegankelijke maar toch ongrijpbare gedichten gaan over dood, slapen, ergens zijn maar zich niet vestigen. 'Gister was ik een lente/en nu een rottende afvalzak.//Verlies en besef/bijten mij/Had ik maar ook/de rest van mijn leven/geslapen.' Soms geestig, soms banaal: 'laat me plassen', gevoelig in Ik hield van een wolk. 'Mijn geliefde huilde van geluk/tot ik haar verloor'. Lente 2020 bleef onbenut: 'Heeft de leegte van iemand het/van mij gesloten?'//'Seconde na seconde/moet ik de lente nu voelen,/zodat lente 2020 niet weer langskomt/zonder het te leven.'/Het slotgedicht Afscheid van hier over verlangen in het leven te zijn en in de dood: 'ik kijk naar mij/ik in de dood denkend aan het leven/naast/ik in het leven denkend aan de dood/Als God mij vraagt een wens te doen,/wil ik degene zijn die naast mij zit/ als ik sterf.'
Nederlands | 9789071376801 | 62 pagina's
| Titel | De laatste die ontwaakt : dichtbundel |
| Auteur | Rodaan Al Galidi |
| Type materiaal | Boek |
| Uitgave | [Breda] Uitgeverij Van Kemenade, 2025 |
| Overige gegevens | 62 pagina's - 22 cm |
| ISBN | 9789071376801 |
| PPN | 453295053 |
| Rubriekscode | Nederlands 875 |
| Taal | Nederlands |
| Onderwerp algemeen | Gedichten ; 21e eeu ; Tijd ; Dood; Gedichten |
| PIM Rubriek |  Gedichten en Versjes |
| PIM Trefwoord | Dood |