Deutsche Volkslieder (Schwarzkopf, Fischer-Dieskau) (1987)

"De vaak simpele inhoud en structuur van volksliederen werd zeker in de romantiek beschouwd als tegenpool voor de toenemende ingewikkelde industrialisatie. Componisten grepen terug op zaken die het 'hart beroerden' in plaats van de geest. In dat licht moet ook de populariteit van met name de Duitse volksliederen gezien worden. Hij arrangeerde talloze volksliederen voor koren en solisten met en zonder begeleiding. Het volkslied had als het ware de plaats ingenomen van het koraal uit de kerkmuziek waarvan de cantus firmus werd gebruikt voor polyfone, motetachtige composities. Omdat Brahms de arrangementen van zijn volksliederen niet als 'eigen' beschouwde, gaf hij ze meestal ook geen opusnummers mee. Hierdoor ontstond een aardige puzzle voor latere bibliografen. Brahms combineerde ook in andere werken de eenvoud van een volkslied met compositietechnieken geïnspireerd op oude meesters als Beethoven en Bach. Hiermee creërde hij een unieke, maar altijd herkenbare stijl." (Muziekweb)

Aanwezigheid