Gedichten over de relatie tussen moeder en dochter.
De dichter rangschikt haar 37 gedichten (sommige eerder verschenen) van dood naar leven. Terug in de tijd raakt ze steeds dichterbij moeder in haar laatste verwarde jaren. Zij spreekt haar 'mamma' vol verlangen aan. Natuurbeelden van het rauwe plattelandsleven, de winters, de kelder met inmaak, de zomerbloei. In een der begingedichten 'koek' afstand in tijd en mededogen: /'ik zie haar weer in de winter, onherstelbaar/en zo half, naar opzij gevallen, niet meer/ schuilend, zo laag bij de grond.'/ In het gedicht erna is het de volop levende dochter/dichter die spreekt: /'nooit voorbereid was op iets erger: haar de tocht/ laten maken in de immense kou,'/ Lelie van 't veld oogt qua strofen nog traditioneel, en citeert 'mamma': 'het geel van de brem/dat(...) toch zoveel geler/ was dan ooit/' Het 'mijn onzekere borsten met sterke zwarte pijlen' is een opmaat naar verhaalachtige melancholieke teksten. Verdriet om gemis, ook toen 'mamma' nog volop bestond: '(...) waarom pas ik niet in haar jassen/en waarom nooit in haar armen, zou ik niet, moet ik niet vreselijk/huilen als ze eenmaal gaat?'
Nederlands | 9789464757903 | 52 pagina's
| Titel | Iets dat op een route leek en een kaart van die andere wereld : gedichten opgedragen aan mijn moeder |
| Auteur | Alja Spaan |
| Type materiaal | Boek |
| Uitgave | [Leuven] P, 2025 |
| Overige gegevens | 52 pagina's - 20 cm |
| ISBN | 9789464757903 |
| PPN | 456486844 |
| Rubriekscode | Nederlands 876 |
| Taal | Nederlands |
| Onderwerp algemeen | Moeder-dochter relatie; Gedichten |
| PIM Rubriek | |
| PIM Trefwoord | Moeder-dochter relatie |