Gedichten van bewoners van een Amsterdams verpleeghuis, opgetekend door een geestelijk verzorger, voorzien van gedichten van Bette Westera (1958).
In deze vrolijk ogende bundel, dankzij tekenaar Sylvia Weve (1954), vertellen demente Amsterdamse mensen over wat hen nog bezighoudt. De taal, essentiële opvoedkundige basisregels en een paar ingrijpende ervaringen houden de amateurdichters nog op de been en bij elkaar: de oorlogsangsten en de Bevrijdingsdag, het geloof, de opvoedkracht van hun ouders en gemeenschapszin. Tussen de begrijpelijke gemeenplaatsen door staan er mooie regels op alle linkerpagina's (de rechterpagina's zijn van dichter Bette Westera (1958) en lijken een wat betuttelende herschrijving). De overgebleven woorden in het hoofd van de demente zijn evenzovele vormen van houvast. Ze bezingen de stad, hun moeder ('niet zichtbaar, wel merkbaar'), de kerstboom of de kerkgang. En Amsterdam is een grote oppervlakte 'maar alles staat erop'. Sympathieke, verzorgde bundel. Voor mantelzorgers en anderen die met demente ouderen te maken hebben, is deze dichtbundel een troostrijke handreiking.
Nederlands | 9789463650663 | 96 pagina's
| Titel | Een beetje boos mag best : dementees, m/net poëzie |
| Auteur | Paula Irik ; Joke Aarnink ; Bette Westera ; Sylvia Weve |
| Secundaire auteur | Paula Irik ; Joke Aarnink ; Bette Westera ; Sylvia Weve |
| Type materiaal | Boek |
| Editie | 1e druk; |
| Uitgave | Leeuwarden Elikser Uitgeverij, 2018 |
| Overige gegevens | 96 pagina's - illustraties - 23 cm |
| ISBN | 9789463650663 |
| PPN | 418754926 |
| Rubriekscode | Nederlands 875 |
| Taal | Nederlands |
| Onderwerp algemeen | Dementerende ouderen; Gedichten |
| PIM Rubriek | |
| PIM Trefwoord | Dementie |