For Love Of Grace & The Hereafter (2026)

"Ze waren nog maar 18 toen de jongens van Iceage debuteerden met het even korte als furieuze album "New Brigade". Postpunk was nog niet in de mode bij gitaarbands, en de schreeuwerige Nick Cave-achtige vocalen van zanger Elias Rønnenfelt klonken ondanks het The Birthday Party-epigonisme van de krassende gitaren in de begeleiding toch gemeend. Iceage groeide in alle opzichten. De jongens werden mannen en de muziek werd veelzijdiger. Inmiddels zijn ze toe aan hun zesde en beste album "For Love Of Grace & The Hereafter". Dat volgt vijf jaar na "Seek Shelter", waarop de band met gospelkoortjes en countryrock-escapades steeds meer van hun postpunk-verleden afdwaalden. Iceage klinkt op dit album puntig, rauw en urgent en laat meer lucht toe in hun liedjes, die daardoor meer sprankelen. De liedjes lijken ook intuïtiever. Dat levert mooie momenten op, zoals wanneer in "The Weak" ineens een blokfluit klinkt. Dat bedenk je niet van tevoren, maar het werkt des te beter." (Volkskrant; 4 uit 5 sterren)

Aanwezigheid