Ride Lonesome (2026)

""Ride Lonesome", het vijftiende album van Beck, is een van zijn allermooiste en een voltooiing van wat hij zelf een trilogie van treurnis noemt. Vanaf de akoestische en pedalsteelgitaren in het melancholieke, gedragen titelnummer waarmee het album opent, zuigt Beck je een universum binnen dat we kennen van zijn even zwaarmoedig getoonzette voornoemde albums. Al het postmodernisme is op "Ride Lonesome" verdwenen. Alle liedjes zijn traag van tempo, droevig van toon, maar zeer intens van sfeer. Zijn vader Dave Campbell tekende weer voor de werkelijk bloedstollende strijkersarrangementen en Beck zingt beter dan ooit tevoren. Dit is echt zo’n album dat volledig op zichzelf staat. Beck neemt je mee in zijn malheur met muziek die soms raakt aan de intensiteit van het werk van Nick Drake en die uiteindelijk vooral troost biedt. Prachtig toch, dat Beck na een reeks weinig beklijvende albums nu zulke verpletterend mooie liedjes heeft kunnen maken." (Volkskrant; 5 uit 5 sterren)

Aanwezigheid