Hotel Unsona (2026)

"Hotel, zei u? Een morbide spookhuis is het, oud en zieltogend, vol addergebroed – in dierlijke én menselijke gedaante. ‘Spiders crawling ‘cross the ceiling / Next door there’s voices moaning.’ De songs, die elk symbool staan voor een hotelkamer met daarin een ‘troublesome guest’, staan stijf van de onrust en het ongemak, zowel tekstueel als muzikaal. De wereld is in verval, de mensheid degenereert net zo hard mee en Protomartyr levert de soundtrack. Waarbij het overigens even doorbijten is qua instrumentatie: blazers. In bijna elk nummer. Bij godbetert Protomartyr, het meest stekelige, naargeestige en ontzagwekkende stel postpunkgeweldenaren dat er in de VS rondloopt. Enfin, wie zich er een beetje voor afsluit, hoort in "Hotel Usona" alsnog een plaat zoals er dit jaar geen tweede gemaakt gaat worden. Intens, massief, cynisch, koortsig, venijnig. En tóch wonderschoon. Want toonloos mompelen doet Casey allang niet meer – hij zingt meer dan ooit – en qua muzikale decoratie weet producer Dave Fridmann hand in hand met multi-instrumentalist Greg Ahee de meest imposante geluidskathedralen op te trekken. Dat gaat van een daverende geluidsexplosie op Swans/Birthday Party-niveau (het furieuze "Feed The Sewer") via het bloedspannende sfeerstuk "Lavender-Gospel" tot iets wat drijft op een bijna Philip Glass-achtig minimalthema ("Third Country"). Zeiden we postpunk? Denk daar dan vooral 3.0 achter. Magistraal. Ondanks de toeters." (OOR)

Aanwezigheid