Los Ojos Del Condor (2026)

"Hermanos Gutiérrez hebben geen zanger nodig om een verhaal te vertellen. Het Zwitsers-Ecuadoraanse broederduo laat op zijn zevende album opnieuw twee gitaren het werk doen, en kijkt daarbij voor het eerst nadrukkelijk naar de Andes. Wie de band kent van de woestijnsferen van eerdere platen, gaat hier mee op reis naar berglandschappen, treinlijnen en familiegeschiedenis. Het uitgangspunt is terug naar de basis. Estevan speelt het hele album op de nylonsnarige gitaar die hij als achtjarige van zijn vader kreeg, terwijl Alejandro de charango toevoegt, een Zuid-Amerikaans snaarinstrument, naast zijn vertrouwde lap steel. Dat levert een klankbeeld op dat warm en open is, met invloeden van milonga en cumbia zonder dat het ooit een lesje muziekgeschiedenis wordt. De broers noemen de plaat zelf een liefdesbrief aan Zuid-Amerika en willen de luisteraar nieuwsgierig maken naar de cultuur en het landschap. Dat lukt vooral door de rust en het geduld waarmee ze werken. Er wordt niet gehaast en er is ruimte voor stilte." (Maxazine; score 8/10)

Aanwezigheid