Wij Zinken (2026)

“Grote Geelstaart was vanaf dag één ongrijpbaar. Grillige afslagen, bizarre maatsoorten, onverwachte stops en keerpunten: de vijf jonge Zeeuwen bouwden er een eigen muzikale taal mee. Op "Wij Zinken", hun tweede EP, blijkt dat die taal niet meer was dan het vertrekpunt. Waar voorganger "Van Reijnst" nog bestond uit vijf eigenzinnige, maar duidelijk als afzonderlijke tracks te herkennen stukken, groeit de ontregeling op Wij Zinken uit tot volwaardige composities. Gelaagde en doorwrochte stukken waarin ritmes verschuiven, meerdere zangpartijen elkaar afwisselen en gitaren, elektronica en dubbele drums vernuftige dwarsverbanden aangaan. Chaos en compositorische intelligentie vallen samen, soms zelfs zo goed dat je je kan afvragen waar Grote Geelstaart eigenlijk thuishoort: in een gesticht of in het Concertgebouw. "Wij Zinken" is de soundtrack van een absurdistisch totaalspektakel dat nooit is opgevoerd. Luuk Bosma zingt niet, maar draagt voor. Plechtige, ouderwetse proclamaties, met de emotieloze ernst van een staatsbericht. Dat sommige stukken niet te verstaan zijn, maakt de onheilstijding alleen maar dreigender. Want uiteindelijk verkondigt alles hetzelfde: wij zinken. In de apotheose "De Kering", die zich vastzet in je zenuwstelsel, komen alle elementen in een draaikolk samen. "Wij Zinken" is de uitkomst van vijf verbijsterende Zeeuwen die een onmogelijke puzzel hebben gelegd. Hogere wiskunde.” (Oor)

Aanwezigheid