"Kennen we Alabama Shakes nog? Je zou ze bijna vergeten, deze soulband rondom Brittany Howard die na twee uitstekende albums liefst elf jaar op pauze ging. I Must Be Dreaming is de reünie van de zangeres, gitarist Heath Fogg en bassist Zac Cockrell: drummer Steve Johnson bleek in de tussentijd nogal een creep en werd dus uit de band gekickt. Hoe dan ook: wat een geweldige, onweerstaanbare groove heeft openingsnummer "Tea Time" al, als de psychedelische southern soul variant op D’Angelo. Er zijn waanzinnige fuzz-gitaren, er is een liedje dat klinkt als The Strokes (?!) en het outro van "American Dream" is precies het type muzikantschap waar je op hoopt bij een band als Alabama Shakes. Kortom: top-luistertippie!" (3Voor12)
""Dreams & Songs: A Symphonic Journey" is a unique voyage through Warren Haynes’ 30+ year catalogue, that includes his solo work as well as music from Gov’t Mule, Allman Brothers Band, and The Dead. The whole performance feels like a jam session at times, but don’t be fooled, these tunes were meticulously arranged for the orchestra and so well-rehearsed. It’s the sheer musicianship and instrumental mastery that make it all sound so effortless and whimsical at times. What started out as a bold take on some of the cult classics, ended up becoming one of the highlight fixtures of the musical calendar, as Dreams & Songs A Symphonic Experience took a life of its own following its 2019 debut." (Blues Rock Review)
Editie met een hoop extra tracks t.o.v. de originele uitgave, zelfs eentje meer dan "The Fillmore Concerts" uit 1993. "This is the archetype. Before it, Southern rock as a separate genre was an amorphous curiosity. After it, redneck hippies with chops were entitled to all the worship that had previously been thrown at Brit hippies with chops. And what chops the Allmans laid on an unsuspecting world in 1971. Although the electric guitar has gone in many exotic directions since, the contrast between Duane Allman quavering on slide and Dickey Betts burning in standard tuning can still drop the jaw of anyone with a non-arthritic 'wow' reflex and the time to listen. And time is a problem here. We need to start lobbying for a four-hour workday, just to appreciate the mountainous jam that is "Mountain Jam" (33:39). A cool moment worth waiting for in the almost-as-mountainous jam "You Don't Love Me": Duane quotes "Joy to the World" in the denouement. Joy indeed." (Charles M. Young, Rolling Stone; 5 uit 5 sterren!!
Achtste studio-album van The Allman Brothers Band. Het nummer "Straight From The Heart" was een hit in de VS.
"Copperhead County is een van de weinige bands in Nederland die zich volledig toelegt op Southern rock. Heerlijke meeslepende nummers over het leven, gebracht door de doorgewinterde zang van Corvin Silvester. Gitarist Robert van Voorden is verantwoordelijk voor de typische country sound door de nummers heen en Jordy Duitscher zorgt voor het warme orgel geluid wat als een tapijtje onder alle nummers ligt. Ritmesectie Alex Stolwijk (drums) en Niels Budel (Bas) geven de nummers de power die de nummers nodig hebben om er in totaal een heerlijk Southern sausje van te maken. Waar mogelijk doen zangeressen Marja Boender en Ashley de Jong ook mee. Hun koortjes en achtergrond zang brengt het geheel op kippenvel niveau. Maar in ieder geval is daar dus het debuutalbum ‘Brothers’. Tien tracks die de luisteraar kennis laten maken met de authentieke ‘southern feeling’. Het album is gemixt door Hendrik Jan Bökkers." (bluesmagazine.nl)
"2014 is een bijzonder jaar voor Gregg Allman, zanger/toetsenist van The Allman Brothers Band. Niet alleen omdat die invloedrijke groep onlangs aankondigde na 45 jaar te stoppen met toeren, maar ook omdat de rasartiest zich in januari liet verwennen door een groot aantal bevriende muzikanten tijdens een concert in Atlanta. Jonge en zeer ervaren talenten - o.a. Dr. John, Widespread Panic, Sam Moore en John Hiatt - wagen zich op deze DVD/CD-set bijna allemaal op overtuigende wijze aan Allmans werk, maar de show bereikt natuurlijk het kookpunt wanneer The Allman Brothers ten tonele verschijnt voor zinderende uitvoeringen van "Dreams" en "Whipping Post". Twee duetten vallen in positieve en negatieve zin op: Allman zingt met oude maat Jackson Browne o.a. een emotioneel "These Days", maar wat te denken van de compleet misplaatste en gezapige samenkomst van Train-frontman Pat Monahan en Martina McBride? Gelukkig blijft er nog zo'n 2,5 uur aan mooie momenten over." (Dominique vd Geld, Lust For Life; 4 uit 5 sterren)
"Je zult altijd Skynyrd-puristen hebben die elke bezetting van na de noodlottige vliegtuigcrash in 1977 - waarbij o.a. zanger Ronnie Van Zant om het leven kwam - beschouwen als een veredelde tribute-act. Feitelijk behoort de versie die anno 2025 stug blijft toeren inderdaad tot de toch wat deerniswekkende 'ghost bands': legendarische rockgroepen waarvan geen enkel oorspronkelijk lid meer actief is en die desondanks van geen ophouden weten. In november 2022 stond gitarist/mede-oprichter Gary Rossington tenminste nog op het podium om het vijftigjarig jubileum van Lynyrd Skynyrd te vieren. Deze line-up, al sinds 1987 aangevoerd door Van Zants jongere broer Johnny, zette alles op alles om er een memorabele avond van te maken. Neem het door hartstochtelijke publieksparticipatie aangedreven "That Smell" of de sterke uitvoering van "Cry For The Band Man". Onvermijdelijke afsluiters "Sweet Home Alabama" en "Free Bird" doen bovendien allerminst plichtmatig aan." (Lust For Life; 4 uit 5 sterren)
"For most of the 1980s, The Allman Brothers Band was on hiatus. In 1989, the band was reactivated again, partly owing to the success of the 4CD box set retrospective "Dreams". They added Warren Haynes from Dickey Betts' solo band on lead guitar as a replacement for Dan Toler, with Allen Woody playing bass; Chuck Leavell was gone, however, having agreed to join the Rolling Stones on tour as their keyboard player, and Lamar Williams had succumbed to cancer in 1983. The new lineup surprised everyone with their first release, "Seven Turns". The follow-up, "Shades Of Two Worlds" (1991) is a major step forward, with more mature songs, more improvisation than the group had featured in their work since the early 1970s, and more confidence than they'd shown since "Brothers And Sisters". It's all here, from acoustic bottleneck playing ("Come On In My Kitchen") to jazz improvisation ("Kind Of Bird"), with the most reflective songwriting ("Nobody Knows") in their history." (Bruce Eder, Allmusic; 4 uit 5 sterren)
"Leef in het nu en maak er het beste van. Zo luidt ongeveer de simpele maar welkome boodschap van het achtste Blackberry Smoke-album, kracht bijgezet door regels als ‘We ain’t gonna live forever/Only one time around, it’s true/Reach up and grab yourself a fistful of everything/Don’t mind if I do’. Rekende de band uit Atlanta op voorganger "You Hear Georgia" (2021) nog af met vooroordelen jegens inwoners van de thuisstaat uit de titel, op "Be Right Here" toont frontman Charlie Starr zich van zijn meest zorgeloze kant. De live-in-de-studio-aanpak komt de tien composities beslist ten goede, terwijl het prikkelende slide-werk en goedgeplaatste gospel-invloeden in respectievelijk "Like It Was Yesterday" en "Little Bit Crazy" de eenvormigheid op gepaste afstand houden. En dan sluit de band ook nog af met een onkarakteristiek maar majestueus liefdeslied in de geest van de Allmans ("Barefoot Angel"). Wederom een meer dan degelijke plaat van de beste moderne Southern rockband." (Lust For Life; 4 uit 5 sterren)
Was op 1 juni 2016 te zien in de Nix, Enschede en komt daar op 27 augustus 2017 terug. "Dat Robert Jon & The Wreck uit Amerika komt weet je al na het eerste nummer. Sterker nog, je proeft gewoon het zuiden en ziet jezelf al rijdend over de highways met de Californische zon door je zonnebril. Glory Bound is het debuutalbum van deze vijfkoppige groep, daadwerkelijk komend uit het zuiden van Californië. Het album klinkt op sommige momenten als Rival Sons met een zoet smaakje. Afwisseling tussen lekkere stevige bluesrock en een zoetsappige ballad zijn verspreid over de tien nummers. Zanger Robert Jon Burrison heeft niet bepaald een rauwe of zware stem en dat maakt het horen van de teksten al minder ruig dan wanneer je afgaat op de albumhoes. Een debuutalbum als dit is een prima start en een goede mogelijkheid om bekend te worden bij een groter publiek. Het viel ook festivaldirecteuren op." (Festivalinfo.nl; 3,5 uit 5 sterren)
"Robert Jon & The Wreck leveren zinderende blues en southern rock op "Ride Into The Light". Op dit album bereikt de band een nieuw en hoog niveau van muzikaal vakmanschap en talent voor het schrijven van liedjes, waardoor een frisse kijk op rock & roll ontstaat, waarbij klassieke bands als The Allman Brothers Band, Eagles en Lynyrd Skynyrd absoluut als voorbeelden dienen. "Ride Into The Light" bevat ook de vier nummers van de recente dynamische EP-release "One Of A Kind" van de band, die wereldwijd lovende kritieken opleverde." (Bluestown Music)
"Robert Jon and The Wreck delivered another impressive release with Take Me Higher. Take Me Higher is the bands 4th studio album in the past 4 years, and its eight, hard-hitting blues anthems hint at a forceful, up-and-coming band. The quintet, out of Orange County, California, has committed to putting on powerful rock shows around the U.S. and Europe, and they have transmitted that energy into their new album. (...) Take Me Higher illustrates Robert Jon and the Wrecks undeniable ability to create a well-rounded and dynamic rock n roll album. They brought their electric spirit off the stage and into the studio. Their intricate instrumentation and full sound brings to mind some of rock and rolls most influential bands, and if the Wreck continues to put out albums like Take Me Higher, before too long they will be a house-hold name." (Bluesrockreview)
Klik hier om cookies te accepteren zodat de vertaalmodule kan worden geladen. Het kan zijn dat je de pagina moet herladen.
