6CD-box met al 't materiaal uit hun bluestijd: De albums 'Fleetwood Mac', 'Mr Wonderful', 'The Pious Bird Of Good Omen', 'Blues Jam In Chicago' en 'Original Fleetwood Mac' met 33 onuitgebrachte tracks: extra songs en alternative takes.
"De Lightnin' Slim 'I'm A Rolling Stone" is een 2CD compilatie van zijn singles uit de periode 1954 - 1962. Het is een definitieve verzameling voor verzamelaars en fans. De compilatie geeft een goede chronologische presentatie waarin je de vooruitgang van de muziek van Lightnin' Slim kan horen. De unieke Swamp Blues sound wordt gedomineerd door de mondharmonica en spaarzame arrangementen. (Amazon)
"Naar alle waarschijnlijkheid zal All Blues het laatste album van Peter Frampton zijn. Hij kreeg onlangs het trieste bericht dat hij aan een ongeneselijke spierziekte (IBM) lijdt en het gitaarspelen zal binnenkort niet meer gaan. Voor dit afscheid zal er nog een tournee zijn en deze uit blues classics bestaande plaat. De blues was altijd al een van Frampton's grote liefdes en ook wat zijn oude band Humble Pie samenbracht. Afgelopen zomer trad Frampton een paar keer op met Steve Miller Band en speelden ze dit materiaal. Hij wordt op de plaat muzikaal bijgestaan door de gitaristen Larry Carlton, Sonny Landreth en Steve Morse en op het openingsnummer I Just Want To Make Love To You (Muddy Waters) door zanger/harmonicaspeler Kim Wilson. Een album waar het spelplezier van afspat." (Platomania)
Dit is een bijna vier uur durende registratie van het Crossroads Guitar Festival 2019, opnieuw op initiatief van Eric Clapton georganiseerd, waarbij de opbrengsten ten goede komen aan het Crossroads Centre, een organisatie die zich inzet voor drugsslachtoffers. Er is een lange lijst van deelnemers (zie tracklist), die zich gesteund weet door een gelegenheidsband, bestaand uit Clapton himself, Doyle Bramhall II, Paul Carrack, Steve Gadd, Sonny Emory, Chris Stainton, Nathan East en de dames Sharon White en Katie Kissoon als koortje. De setlist bestaat uit een mis van eigen nummers en fraaie covers. De set wordt afgesloten met collectieve uitvoeringen van Purple Rain en High Time We went. (GT, Muziekbank)
"Dit is de leukste en ook beste Stones-plaat in 35 jaar. Mick Jagger zingt eindelijk weer alsof er iets op het spel staat en speelt echt fabelachtig mondharmonica. Meteen al in het eerste nummer, Buddy Johnsons "I'm Just Your Fool", krijg je het gevoel alsof er een lekker stel jonge honden de blues opnieuw aan het uitvinden is. Alles klopt. De gortdroge klappen waarmee drummer Charlie Watts een shuffle-ritme aangeeft, het rauwe vervlochten gitaarspel van Keith Richards en Ron Wood, en Jagger die zingt met een mengeling van verbetenheid en plezier in zijn stem. Een stem die door producer Don Was het hele album net iets overstuurd is opgenomen, wat Jaggers zang voor het eerst sinds pakweg "Start Me Up" (1981) weer iets vervaarlijks geeft. Het maken van een coverplaat was nooit de opzet maar je vraagt je af waarom ze niet eerder zo nadrukkelijk teruggrepen naar het repertoire van Willie Dixon, Muddy Waters en Howlin' Wolf waarmee ze bijna 55 jaar geleden begonnen." (Gijsbert Kamer, Volkskrant; 4 uit 5 sterren)
"Op 7 maart 2017 gaf Beth Hart een heel speciaal, intiem concert in de Iridium Jazz Club van NYC, met een aantal nummers uit haar nieuwste album 'Fire On The Floor', aangevuld met songs uit haar rijk gevulde carrière. Dertien jaar na de release van haar ongelooflijk succesvolle live album 'Live At Paradiso' schenkt Beth Hart haar fans een CD/DVD release van dit opvallende concert. De CD bevat vijftien songs en op de DVD kan je tien songs beluisteren en bekijken. Het album opent met het sensuele 'Let's Get Together' dat door Beth op een heel verleidelijke wijze gezongen wordt. Dit vloeiend en aanstekelijk liefdeslied is een prachtige en warme song om een concert te openen. Het is een lied dat het publiek uitnodigt om deel te nemen aan het muzikale feestje dat gaat volgen. Van het vrolijke liefdeslied 'Let's Get Together' naar het breekbare en fragiele 'Baddest Blues' is maar een kleine stap voor de Amerikaanse artieste en haar band". (concertmonkey.be).
Een cd met 21 classics uit het Howlin' Wolf oeuvre en een cd met nummers van diverse artiesten, die van grote invloed zijn geweest op de Wolf, zoals bv. Blind Willie Johnson, Robert Johnson, Sonny Boy Williamson, Elmore James en J.B. Lenoir. (GT, Muziekbank)
"Gitarist/zanger Warren Haynes heeft het spelen van de blues helemaal in zijn vingers. Het verbaast me dan ook dat hij nog nooit eerder een pure bluesplaat heeft gemaakt. Zijn aanleg voor dit genre viel me al op toen ik hem in 1983 op zag treden met David Allan Coe, de enfant terrible van de outlaw countrymuziek. Ik hoorde toen al een grootsheid in zijn spel die een belofte voor de toekomst inhield. En inderdaad, in zijn latere jaren met The Allman Brothers Band en zijn eigen Govt Mule zou Haynes zich als gitarist, zanger en liedjesschrijver helemaal waarmaken. Maar de pure bluesplaat bleef uit. Tot deze herfst dus. Samen met zijn maten van Govt Mule dook Haynes de studio in en maakte alsnog een dijk van een plaat met bluescovers. Of het nou om akoestische plattelandsblues of de elektrisch versterkte grote stadsvariant gaat, Haynes en Govt Mule weten de blues helemaal naar hun hand te zetten. En daarmee de houdbaarheid van dit genre voor onbepaalde tijd te verlengen." (lflmagazine)
Klik hier om cookies te accepteren zodat de vertaalmodule kan worden geladen. Het kan zijn dat je de pagina moet herladen.
