"Loreena McKennitt trapte in maart '24 in Muziekgebouw Eindhoven een Europese tour ter ere van haar doorbraakalbum "The Visit" (1991) af. De show werd afgesloten met "Wild Mountain Thyme", waarbij de Canadese zangeres, harpist en pianist het publiek opriep om mee te zingen. McKennit is gewend in eigen land "Wild Mountain Thyme" uit honderden kelen tegelijk te horen galmen. Dat gebeurde in de zomer van 2023, toen ze op vier folkfestivals in Ontario speelde. De opnames daarvan resulteren in "The Road Back Home", een live-plaat die de new age-icoon zelf omschrijft als 'field recordings'. Klinkt toch net iets interessanter, en toegegeven: dit album bewijst niet alleen andermaal hoe goed McKennitt live nog altijd is, maar heeft ook meerwaarde door vooral songs te bieden die ze niet eerder op plaat ving. "The Road Back Home" is een terugkeer naar haar roots, een 'hommage aan simpeler tijden' in tien knus-knisperende Keltische folk-traditionals." (Lust For Life; 4 uit 5 sterren)
""In Winter" is weer een schitterende nieuwe ster aan het firmament. De kracht de muziek van The Unthanks ligt in het zoeken naar thema’s, verhalen, muziekstijlen, experimenteren en het uitdragen van muzikale kunstvormen en poëzie. Hun muziek kan jazzy, orkestraal, gedragen, basaal folky, eenvoudig lieflijk, donker, romantisch of vrolijk zijn, maar melancholie is nooit ver weg. De emoties die teksten, oude melodieën en historische achtergronden oproepen zijn allemaal van invloed. In een artikel van Graeme Thomson kom je een heel rake tekst tegen: 'The Unthanks lijken folkmuziek op dezelfde manier te zien als Miles Davis jazz zag: als een springplank om bredere mogelijkheden te verkennen'. Op "In Winter" is dit zeker van toepassing. Het (dubbel) album met negentien songs pakt alles wat winter, winter maakt. Carols, duistere melodieën, oude verhalen en rituelen. Ze komen aanwaaien, ze worden gepakt, gekneed en ons op geheel eigen wijze voor de voeten gegooid." (Real Roots Café)
Een boxje met drie cd's: een van de folkpopgroep Pentangle (met nummers uit de periode 1968-1972), een met highlights van Bert Jansch en een met hoogtepunten uit de loopbaan van John Renbourn, beiden gitarist van de band. Van Pentangle staan er twee tracks op die geen andere plaat zijn verschenen: "Travelling Song" (1968) en "Cold Mountain" (1969). (GT, Muziekbank)
Derde album van de Duits(talig)e folkgroep, uit 2005. De groep maakt gebruik van instrumenten als draailier, doedelzak, bouzouki en nyckelharpa, begeleid door vaak opzwepende percussie om een zo authentiek mogelijk met de natuur verbonden oergevoel op te roepen. "They're German, and they're sincere in what they do -- which is make modern folk music. They're so earnest that it's hard to make fun of them, even when so much of their music resembles an almost goth Enya with pop vocals (courtesy of two female singers). And they certainly dive in wholeheartedly, not afraid to tackle something from 16th century Portugal or a Sephardic Jewish song in between their own material -- which attempts to conjure up an ancient atmosphere. Lyrically, they try too hard and achieve a kind of juvenile minstrelsy that masquerades as atmosphere. But at the same time it's hard not to feel at least a little sympathetic, as they're just so open in what they do." (Chris Nickson, Allmusic)
"Met zijn muziek geeft de Libanese componist Marcel Khalifé een stem aan machteloze en onderdrukte mensen. Hij is een vrijheidsstrijder die op vreedzame wijze thema’s behandelt als ballingschap, heimwee en oorlogsleed. Dit doet hij onder andere door teksten van de Palestijnse dichter Mahmoud Darwish (1941-2008) op muziek te zetten. Het album Fall Of The Moon bevat maar liefst twee uur muziek. Khalifé bespeelt de ud (Arabische luit) en zingt; in zijn Al Mayadine Ensemble zitten onder andere zijn vrouw Yolla (zang), zoons Rami (piano) en Bachar (slagwerk) en de zangeres Oumaima Khalil. Ook het Kiev Filharmonisch Orkest onder leiding van Vladimir Sirinko speelt mee. De muziek is sfeervol en poëtisch, met zowel Arabische als westerse invloeden. In het cd-boekje staan Engelse vertalingen van Darwish’ gedichten." (Muziekweb)
Deze oprichter van de legendarische Byrds kompt op 3 oktober 2014 naar Enschede, en wel naar het Muziekcentrum. Dit is z'n meest recente solo-album, uit 2011: "This beautiful 8-panel package captures the golden age of sail, when wooden ships commanded the waves. The Irish vocal heritage combined with 12-string, 7-string, 6-string and bass guitars is enhanced with harmony, mandolin and banjo picking. Roger McGuinns love of folk music took him to the Rock and Roll Hall of Fame. One of his favorite folk genres is historical sea chanteys. This CD reflects that love. His intricate finger work on various stringed instruments and the haunting quality of his Irish heritage vocal style will take the listener back to the days when mighty sailing ships explored the seas from the Kamchatka Bay to the Greenland whaling fisheries." (CDbaby)
De Ierse componist, instrumentalist en zangeres Enya heeft inmiddels een zeer indrukwekkende carrière achter de rug. Met bijna 30 jaar in het vak kan ze met recht één van de meest onder scheidende stemmen van Ierland worden genoemd. Met vier Grammy's op de teller en haar laatste album "And Winter Came" (2008) platina, wordt nu haar beste werk verzameld op "The Very Best Of". Zoals de nummer 1 hit "Orinoco Flow" (Sail Away) een niet eerder uitgebrachte versie van "Aníron", en de leadtrack uit de film "Lord Of The Rings: the Fellowship of the Ring", "May It Be". Op deze verzamelaar is ook het nummer "Only Time" te vinden dat na de terroristische aanslagen in de Verenigde Staten op 9/11 gebruikt werd als achtergrondmuziek bij talloze tv- en radioreportages over de gebeurtenissen. De Limited deluxe CD/DVD bevat naast 4 extra tracks op de CD ook nog een DVD met hierop 13 tracks in 5.1 surround sound en maar liefst drie "making of" documentaires. Op de DVD is het geluid bovendien in 5.1 surround sound.
"Deze cd kan beter worden omschreven als een retrospectief, aangezien het een selectie uitgelezen werk bevat dat haar bereik en ontwikkeling weerspiegelt, van Airs and Graces, haar debuut in 1976, tot Ragged Kingdom, haar samenwerking met Oysterband in 2011. An Introduction begint met een traditioneel lied, 'While Gamekeepers Lie Sleeping', en eindigt met de soulklassieker van Percy Sledge, 'The Dark End of the Street'. Daartussenin volgen enkele van de beste nieuwere nummers in het folkidioom: het vreemde en huiveringwekkende 'Scarecrow' van Mike en Lal Waterson, 'Aqaba' van Bill Caddick, geïnspireerd door een scène uit Lawrence of Arabia, en 'Maybe Then I'll be a Rose' van dichter Les Barker." (Songlines)
"A personally selected and sequenced compilation by Martin Simpson. It's remarkable to think that Martin Simpson is now celebrating some 45 years as a professional musician since, unlike so many of the Topic greats, Simpson was not part of the 50s folk revival or the more expansive contemporary folk scene of the 60s. Effectively, Martin Simpson has spearheaded the generation of folk musicians who only began recording in the mid-70s and is now readily acknowledged as one of the most original and skillful folk guitarists currently playing on the British and American folk scene. It was as a defining instrumentalist and interpreter of predominantly traditional British and American folk material that Simpson first established himself. Yet, as this new selection amply testifies, he has become a highly gifted songwriter." (RoughTrade.com)
Compiled from meticulously restored original tapes -many found only recently- this historic 6-disc set is the definitive chronicle of the artist's legendary 1967 recording sessions with members of his touring ensemble who would later achieve their own fame as The Band. This brings together, for the first time ever, every salvageable recording from the tapes including recently discovered early gems recorded in the "Red Room" of Dylan's home in upstate New York. Garth Hudson worked closely with Canadian music archivist and producer Jan Haust to restore the deteriorating tapes to pristine sound, with much of this music preserved digitally for the first time. The decision was made to present these recordings as intact as possible. Also, unlike the official 1975 release, these performances are presented as close as possible to the way they were originally recorded and sounded back in the summer of 1967. The tracks run in mostly chronological order based on Garth Hudson's numbering system. (bron: Columbia)
Tracks van al haar albums en nummers die ze aandroeg voor bijv. de soundtrack van 'The Lord Of The Rings' plus materiaal dat nooit eerder op album is uitgebracht. Haar tekstschrijver Roman Ryan schreef toelichtingen in het fraaie boekwerk.
"In tegenstelling tot Folklore klinkt deze zogenaamde zusterplaat van dat album veel minder gepolijst. Swifts stem klinkt natuurlijker, de coupletjes en refreinen zijn minder doelbewust catchy en de songs maken een veel soberder en somberder indruk dan die op Folklore. Bijzonder mooi in al zn eenvoud is bijvoorbeeld Coney Island, een duet met The Nationals Matt Berninger, wiens baritonstem perfect past bij Swifts hoge popkeel. Ook durft Swift op evermore buiten haar comfortzone te treden en te experimenteren. In het met machtige drumslagen versierde Tis The Damn Season gebruikt ze de melancholiek van de kerstperiode om de blijvende aantrekkingskracht van een oude liefdesrelatie te benadrukken. (...) Met het prachtige evermore bewijst Taylor Swift zo op de valreep van 2020 ook aan haar oudste fans dat haar laatste transformatie echt geen stunt is." (OOR)
Klik hier om cookies te accepteren zodat de vertaalmodule kan worden geladen. Het kan zijn dat je de pagina moet herladen.
