The music of North Africa is exhilarating. Cairo to Casablanca will transport you to a romantic world filled with uplifting sounds and exotic melodies (cd-hoes)
Libanese zangeres met legendarische status. Dit is een compilatie uit 1998 met live-opnamen, gemaakt met strijk-orkesten die die typische Arabische orkestsound produceren, vol zangerige wendingen.
Dwarsdoorsnede van het repertoire van deze populaire Libanese zangeres, van hele vroege tot recente opnamen. De manier waarop ze elementen uit Arabische met westerse muziek mengt maken haar liederen bevattelijk en pakkend voor een breed publiek. Ook de instrumentatie is divers: van trad. arabische instrumenten en zwierige arabische strijkorkesten tot een soort wereld-jazz-fusion met bijv. fretloze el. bas op recentere opnamen.
""The songs of Iman Kandoussi" by Al Andaluz Project has secured the top spot on Limur, the Iberian Roots Music Chart for the 4th Quarter of 2024. The Al Andaluz Project was established in 2005 after members of the German ensemble Estampie attended a concert by the Spanish group Aman Aman during the Jewish Culture Days in Munich. The group aimed to revive the musical traditions of Jewish-Sephardic, Christian, and Arab-Andalusian cultures from Moorish Spain. Between 2006 and 2013, they released four studio albums and one live recording while performing extensively across European festivals and venues. Central to their music were the three vocalists, Sigrid Hausen (Germany), Mara Aranda (Spain), and Iman Kandoussi (Morocco), each representing one of the three cultural traditions. The thematic compilation "The Songs of Iman Kandoussi" highlights the band’s Arab-Andalusian repertoire, with a focus on the Moroccan singer’s contributions." (World Music Central)
"Het label hEMIsphere bracht onder de titel "Camelspotting" een verzamel-CD uit van de beste populaire muziek uit het Midden-Oosten. Geselecteerd zijn zangers en zangeressen afkomstig uit Egypte, Libanon, Syrië, Jemen en Marokko, bijvoorbeeld: Amr Diab, Mayada El Hennawy, Walid Tawfic, Dania Khatib, Nadia Moustafa en Hamid El Shari. De zeer versierende Arabische zang- en speelstijl is in alle nummers te horen, al zijn soms ook westerse elementen merkbaar, bijvoorbeeld bij Amr Diab, wiens specifieke muziekstijl "Mediterraans" genoemd wordt (en te vergelijken is met muziek van Les Negresses Vertes) en bij Walid Tawfic. Voor ingewijden en voor nieuwelingen op het gebied van Arabische muziek is deze CD met lekkere luister- en dansmuziek een aanrader." (SvdP, Muziekweb)
""Mudejar" is an old Spanish term for Moslems who did not convert to Christianity. Before, during, and after the reconquest of Spain, Moslems, Christians, and Jews collaborated -- no doubt uneasily at times -- on works of culture, most notably architecture and music. Begona Olavide is exploring old Spanish music with a team of musicians as comfortable on the Arabic quanun as on the European salterio, as conversant on the Middle Eastern oud as on the Spanish vihuela. Olavide seems to be taking a "scholarly" approach: The recording is recessed, the performances are mannered, the drums never slip the leash. Notable is "Pavana Espanola," a familiar tune to fans of traditional Spanish music, and the album's longest track, "Tres Morillas," which sets up some hypnotizing (if somewhat languid) riffs and rhythms. "Con Que la Lavare" is a beautiful sad song that features Olavide's attractive alto. Recommended more for classical buffs than for world music aficionados." (Bron Allmusic).
Fairuz is één van de bekendste en geliefdste stemmen van de Arabische wereld. De zangeres werd in 1935 als Nourad Haddad geboren in de Libanese hoofdstad Beirut. Vanaf de jaren zestig werkte de zangeres samen met de broers Assi en Mansour Rahbani die haar beste en bekendste nummers voor haar schreven. Later zou de zangeres ook trouwen met Assi. Vanaf 1979 componeerde haar zoon Ziad vooral Fairuz nummers. Tijdens de Libanese burgeroorlog (1975 1990) weigerde de zangeres haar vaderland te verlaten. Haar uit duizenden herkenbare stem leverde een reeks aan superlatieve bijnamen op zoals Libanons ambassadrice bij de sterren en de buurvrouw van de maan. (Muziekweb).
Arabische en westerse kerstliederen, uitgevoerd door Fairuz. Het concert werd opgenomen in St. Margaret's, Westminster, in 1988, met medewerking van leden van The London Chamber Orchestra.
"De Catalaanse oude muziekspecialist Jordi Savall is op vele plaatsen in de oude muziek te vinden. Telkens weet hij zijn fans te verrassen met indrukwekkende uitgaven. Hij heeft ook oog voor de hedendaagse actualiteit. Met dit album "Orient Occident II" verbindt hij wederom de muziek van oost en west. In 2006 besteedde hij aandacht aan Afghanistan, nu is de focus op Syrië, waar zich op dit moment een tragedie afspeelt. Samen met muzikanten uit Syrië, Israël, Turkije Libanon, Griekenland, Marokko en zijn eigen Hespèrion XXI brengt Savall een prachtig ritmisch album waarbij de muziek uit het rijke verleden tijdloos wordt gebracht. Er is speciaal veel aandacht voor de ud (Arabisch luitachtig instrument) en de ney (fluit). In het rijk geïllustreerde boekje staat veel informatie over de 6000-jarige geschiedenis van Syrië." (Wil Zenhorst, Platomania; cijfer: 7,5))
Dit album neemt ons mee op een prachtige reis langs de verschillende stijlen van oriëntaalse dans. Vanaf de mystieke entree van de danseres met haar sluier gaat dit stuk verder naar het beslissende einde met traditionele Egyptische stukken, met bruisende percussie-solo's en met liedjes gecomponeerd voor de legendarische Egyptische zangeres "Oum Kalthoum". De muziek is speciaal ontworpen voor deze dansvoorstelling en wordt gespeeld door meer dan 20 muzikanten van het Cairo Arabic Music Ensemble. (Nesma.es)
"The Rough Guide to the Music of Morocco is een verzamelalbum voor wereldmuziek, oorspronkelijk uitgebracht in 2004. De release maakt deel uit van de World Music Network Rough Guides -serie en behandelt de muziek van Marokko , die begin jaren 2000 nieuwe aandacht kreeg in het wereldmuziekcircuit. De compilatie is samengesteld door Andy Morgan, voormalig manager van Tinariwen en organisator van het Festival in the Desert. Phil Stanton, mede-oprichter van het World Music Network, was de producer. Dit album werd gevolgd door een tweede editie, waarin hetzelfde onderwerp werd behandeld door verschillende artiesten te presenteren." (Wikipedia)
Armand Amar is de zoon van een Israëlische moeder en een Joods Marokkaanse vader. Als kind is hij met zijn vader geëmigreerd naar Marokko en later Frankrijk. Al sinds zijn jeugd was hij geïnteresseerd in meerdere muziekstijlen en leerde zichzelf verschillende percussie instrumenten te bespelen. Op uitnodiging van de Zuid-Afrikaanse choreograaf Peter Goss in 1976, kwam hij in aanraking met dans en ontmoette hij acteur Patrice Chereau. Dat heeft hem op het pad gezet van het componeren voor ballet en film. Zijn werken zijn vaak gericht op oosterse muziek. Hij is auteur van meerdere balletten en soundtracks (Amar is vier keer genomineerd voor de Franse filmprijs César. In 2010 ontving hij de prijs voor beste componist.) maar ook van muziek voor de muziek. Waarin hij streeft naar een organisch samen gaan van Westerse klassieke kamermuziek en oosterse muziek. La Traversée is daar een goed voorbeeld van. Sfeervolle, filmische muziek. (GR Muziekbank).
Klik hier om cookies te accepteren zodat de vertaalmodule kan worden geladen. Het kan zijn dat je de pagina moet herladen.
