In oktober 2025 kwam het verrassende nieuws dat het na de dood van Neil Peart overgebleven Rush-duo Geddy Lee en Alex Lifeson weer op tour gaat, met achter de drums de zeer getalenteerde Duitse Anika Nilles. Ze was op de radar van Rush gekomen doordat ze daarvóór al met een andere legende had getourd in 2023: gitarist Jeff Beck, die tragisch genoeg meteen na die tour overleed. Genoeg reden om het eigen werk van Nilles ook onder de aandacht te brengen. "Haar explosieve maar groovende drumstijl op die albums past perfect bij de rijk gearrangeerde jazzrock met een funky inslag die ze presenteert op haar eigen albums. De beide toetsenisten Hilde Müller en Patrick Rugebregt wisselen elkaar af in spelen van vingervlugge synthsolo's, Santino Scavelli kleurt de muziek prachtig in met zijn percussiespel inclusief passievolle solo's, bassist Jonathan Cuniado's groovy basspel gaat bij vlagen zeer diep en gitarist Joachim Schneiss gaf het geheel een aan Steve Lukather en Jeff Beck schatplichtig sausje." (Radio Xymphonia)
"De albumtitel had er een kunnen zijn van The Doors. Maar Robby Krieger, de voormalige gitarist van deze beroemde band kijkt niet terug op zijn zevende album The Ritual Begins At Sundown. Het is zelfs de eerste serieuze jazzplaat van deze 70er. Met in zijn ensemble enkele oudleden uit de bands van Frank Zappa, schreef en arrangeerde Krieger een aantal stukken voor een uitgebreide jazzband. Het resultaat doet denken aan de bigbandmuziek van (opnieuw) Zappa uit de vroege jaren 70. Een invloed die hij blootgeeft met een bewerking van het Zappa-stuk Chunga's Revenge. Krieger is een begenadigd gitarist en songwriter (van onder meer The Doors-klassiekers als Light My Fire en Touch Me). Naast een originele en excentrieke componist als Zappa, mist de jazz van Krieger toch het nodige avontuur. De massieve koperarrangementen bevinden zich altijd keurig in het gareel en alleen in zijn bezielde gitaarsolo's lijkt Krieger echt thuis te zijn." (Muziekweb)
"Dat saxofonist ‘die andere’ Bill Evans zich helemaal thuisvoelt in het domein van de jazzrock en fusion weten we al sinds zijn samenwerkingen met Miles Davis in de eerste helft van de jaren 80. Sindsdien heeft hij met een illuster rijtje pop- en jazz musici op het podium gestaan. Zijn liefde voor blues en americana heeft hij ook nooit onder stoelen of banken gestoken, getuige zijn album Soulgrass (2005), waarop hij bluegrass en jazz combineerde. Gitarist Robben Ford lijkt wat dat betreft uit hetzelfde hout gesneden te zijn als Evans; zowel jazz als blues zijn idiomen waarin hij zich moeiteloos weet uit te drukken. Met hun gezamenlijke project namen ze eerder al The Sun Room (2019) op. Ditmaal worden Evans en Ford bijgestaan door Darryl Jones (die zowel bij Miles Davis als The Rolling Stones baste) en drummer Keith Carlock. Zoals te verwachten serveren de heren ons een dampende portie groovy jazz- en blues-rock, waarbij in de solo’s en melodieën de soul nooit ver weg is." (JV Muziekweb)
"Hoewel John McLaughlin in 2017 aangaf te stoppen met touren, heeft dat allerminst het einde van zijn carrière betekend. Dat hij last heeft van artitis is evenmin te horen in zijn gitaarspel. De levende gitaarlegende staat, naast zijn virtuoze spel, bekend om het fuseren van klassieke muziek en jazz met elementen uit de Indiase muziek. Hoewel de raga’s op voorganger "Is That So?" (2020) nog prominent aanwezig waren, is de directe Indiase invloed op "Liberation Time" beperkt. De plaat geldt als McLaughlins lockdown-project en is door alle muzikanten in eigen land en eigen studio ingespeeld. Vanaf de eerste noot is McLaughlins pandemie-gerelateerde frustratie en machteloosheid te horen. Nadat hij die in het eerste nummer met de hem kenmerkende snelheid enigszins van zich af heeft gespeeld, is er ruimte om adem te halen. Samen met een groep uitstekende muzikanten laat hij zich vooral van zijn westerse jazzkant horen." (Muziekweb)
Klik hier om cookies te accepteren zodat de vertaalmodule kan worden geladen. Het kan zijn dat je de pagina moet herladen.
