"Het kwintet van Prokofiev begon zijn leven in 1924 in Parijs als muziek bij het ballet over het circusleven Trapèze. Van die oorspronkelijke balletmuziek kwam echter nooit iets, omdat Diaghilev de muziek afwees. Intussen behoort dat kwintet wel tot Prokofievs onbuigzaamste modernistische werken. De componist gaf later zelf toe dat de ritmische complexiteit waarbij in het derde deel het ritme gedurig wisselt tussen 5/4 en 10/8 ook al een moeilijkheid had opgeleverd voor de choreograaf. (...) Zo werd dit kwintet een van die frustrerende composities die heel onthullend zijn over de componist, maar die als muzikale belevenis niet bijster veel te bieden hebben. Wat echter wel wodt aangetoond, is dat de componist ernaar streefde om zich te voegen naar de Parijse dernier cri uit het midden van de jaren twintig. (...) " (musicalifeiten.nl)
The century was only twenty-one years old, and so was Ernst Krenek, when his Serenade op.4 was premièred on 31 July 1921 at the newly launched “Donaueschingen Chamber Music Performances for the advancement of contemporary music.” The event soon came to be known as Donaueschingen Festival, now one of the oldest specialized music festivals worldwide: Krenek’s music has occasionally been heard there since then – albeit as a series of utterly contrasting works one would hardly ascribe to the same composer. Such variety comes from Krenek’s chameleon-like capacity of metamorphosis, of which he was well aware. He accepted that he came off “badly compared with the great masters of the past, whose work presents itself to us as a well-rounded, logically organized unit.” We can already sense something of Krenek’s bewildering stylistic diversity in his 1919 Serenade. (...) (challengerecords.com)
Alban Berg (Wenen, 9 februari 1885 ? aldaar, 24 december 1935) was een Oostenrijks componist. Berg studeerde van 1904 tot 1910 bij Arnold Sch?berg en wordt samen met zijn leraar en Anton Webern gerekend tot de Tweede Weense School. Berg trouwde met de zangeres Helene Nahowski (1885-1976), een dochter van Anna Nahowski en, naar algemeen wordt aangenomen, van keizer Frans Jozef I van Oostenrijk. Berg maakte eerst gebruik van vrije atonaliteit en later van strikte twaalftoonstechnieken, en combineerde dit met een gestiek die, niettegenstaande het expressionistische karakter, geregeld aan de laatromantische muziek van Gustav Mahler doet denken.
Klik hier om cookies te accepteren zodat de vertaalmodule kan worden geladen. Het kan zijn dat je de pagina moet herladen.
