Emilie Luise Frederica Mayer (14 May 1812 – 10 April 1883) was a German Romantic music composer who became one of the most prolific female composers of the 19th century. Often called the "Female Beethoven," Mayer composed eight symphonies and numerous chamber works, piano sonatas, and orchestral overtures. Despite the limited opportunities for women in professional music during her time, she achieved wide recognition and public performance of her music across Germany. In the 21st century, her work has been rediscovered and celebrated for its craftsmanship, originality, and contribution to the Romantic repertoire. (...) (wikipedia.org)
Het Van Baerle Trio is in 2004 opgericht door pianist Hannes Minnaar, violiste Maria Milstein en cellist Gideon den Herder. De naam van het trio ontlenen ze aan de straat waar hun muzikale wortels liggen: de Van Baerlestraat in Amsterdam. Hier ontmoeten de drie musici elkaar tijdens hun studie aan het Conservatorium van Amsterdam, op een steenworp afstand van het Concert- gebouw, dat het trio als zijn muzikale thuis beschouwt. Het Van Baerle Trio werd gevormd onder de hoede van Dmitri Ferschtman en volgde daarna lessen bij onder meer Ferenc Rados en Claus-Christian Schuster. De ontmoeting met Menahem Pressler in 2008 was een grote bron van inspiratie voor de drie musici, die sindsdien meerdere keren voor hem speelden. Sinds 2014 geven de leden van het Van Baerle Trio hun ervaring door aan een volgende generatie musici aan het Conservatorium van Amsterdam. (...)
Dankzij opnamen als deze komt de figuur van Johann Wilhelm Wilms (1772-1847) steeds meer in beeld en op de voorgrond als een opmerkelijke tijdgenoot van Beethoven die beter verdient dan zijn eerdere obscuriteit. In 1807 beschreef de Allgemeine musikalische Zeitung de Wilms als 'een van de meest ingenieuze, pittige en best opgeleide kunstenaars' van zijn generatie: een oordeel dat werd bevestigd door dit trio van levenslustige kamerwerken. (brilliantclassics.com)
"A friend of Beethoven from their time in the Bonn Court Orchestra, Prague-born Antoine Reicha (1770-1836) is more famous for his theoretical writings and his influence on later generations (his impressive roster of pupils included Liszt, Berlioz and Franck) than his prolific musical output. Wind players enjoy the quintets he composed for the members of the Paris Opéra-Comique orchestra. Few, though, will know the six piano trios published as Grands Trios Concertants in Paris in 1824. Some of Reicha’s early works had given him a reputation for eccentricity. You’d hardly guess it from these trios. While Mozart, Haydn and early Beethoven are the obvious stylistic models, Reicha shares little of their developmental drive and inspired unpredictability. Amiability is the default mode in music that is always elegantly crafted (Reicha, like Beethoven, treats the piano trio as a true democracy), yet rarely seeks to go beyond brilliance and charm.(...)" (Gramophone.uk)
"Zowel voor de pianist als voor de violist vormen Beethovens vioolsonates het bijkans ideale vertrekpunt voor technische én puur muzikale exploraties in het domein van de kamermuziek. Het is Isabelle Faust die hier heeft gekozen voor voor een klassieke, onopgesmukte, zo niet sobere benadering en daarmee een werkelijk schitterende toon heeft gezet, die de helderheid van Beethovens geniale melodievoering zo volkomen overtuigend en soeverein bevestigt dat deze muziek maat na maat in pure schoonheid wordt ondergedompeld. Haar spel komt zo dicht bij mijn ideaalbeeld dat ik me levendig kan voorstellen dat Beethoven haar misschien wel zou willen omarmen en uitroepen: “Noch einmal, mein lieber Bursch!” En Melnikov? Het valt nauwelijks voor te stellen dat Beethoven zelf nog beter speelde dan hij! Kortom een werkelijk fantastische prestatie van dit duo die daarmee in een klap het duo Dumay/Pires hebben geëvenaard." (opusklassiek.nl)
"Mendelssohn wordt vaak met Mozart vergeleken. Beiden waren wonderkinderen, beiden hadden een getalenteerde zus en beiden stierven jong. Mendelssohn, zoon uit een tot het christendom bekeerd welgesteld joods gezin, bleek al zeer jong een muzikaal fenomeen dat ook nog kon dichten en schilderen. Als componist keek Mendelssohn meer achterom dan vooruit: zijn grote voorbeelden waren Bach, Händel en Mozart. Op zijn 17de, had hij zijn meesterlijke ouverture "A midsummer night's dream" op.21, gecomponeerd naar het toneelstuk van Shakespeare. Het is een van de absolute topstukken uit de orkestmuziek aller tijden. Ook zijn "Vioolconcert in e" op.64 behoort tot een van de mooiste in de 19de eeuw." (muziekweb.nl)
(...) this fascinating two-disc set, on which violinist Matthias Metzger and pianist Gerrit Zitterbart play the exact same program of Beethoven chamber works on each disc, once using modern instruments and once using period instruments. ... Its value lies primarily in the opportunity it gives the listener to hear a side-by-side comparison of the two approaches in a situation that controls for just about every variable other than the instruments used: the performers, place of recording, sound engineers and so forth are all identical. It is also worth noting that both Metzger and Zitterbart have extensive experience in both period- and modern-instrument performance, and play with an admirable combination of confidence and sensitivity. Strongly recommended to all academic collections. (Sound Recording Review)
"In de vroege negentiende eeuw werd het pianokwartet een ware proeftuin voor nieuwe expressie, met de piano als virtuoos middelpunt en de drie strijkers als tegenstem. Op dit album drie componisten die de overgang markeren van klassiek naar romantisch: Johann Nepomuk Hummel (1778-1837), Ferdinand Ries (1784-1838) en Franz Schubert (1797-1828), belangrijke tijdgenoten van Beethoven (1770-1827). Samen bieden deze drie pianokwartetten een representatief beeld van de vroege Romantiek: Hummel als de verfijnde erfgenaam van Mozart, Ries als de dramatische leerling van Beethoven, en Schubert als de dichterlijke vernieuwer die de Romantiek eerst haar eigen klank gaf. Voor de luisteraar ontvouwt zich een reis van klassieke elegantie via romantische intensiteit naar lyrische poëzie, een ontdekkingstocht door een genre dat vaak in de schaduw staat van het strijkkwartet en pianotrio, maar mede dankzij het uitmuntende spel van Van Swieten Society zijn volle glans krijgt." (opusklassiek.nl)
"Trio 1790’s performances display unanimity of ensemble and a winning empathy with the idiom…The recording is truthful and refined… Pleasant, relaxing listening." (prestomusic.com)
"Johann Nepomuk Hummel was een Oostenrijkse componist, muziekpedagoog, dirigent en pianist. Zijn muziek is kenmerkend voor de overgang van classicistische naar de romantische muziekstijl. Hummel was de laatste vertegenwoordiger van de Weense klassieken en de bekendste pianist van zijn tijd. Alhoewel hij tot zijn dood als ouderwets werd gezien, had hij, vooral door zijn pianotechniek, invloed op jongere componisten van de romantische stijl." (Wikipedia)
Gidon Kremer is een Letse violist en dirigent. Kremer is alom gerespecteerd en bekend als uitvoerder van muziek van de 20e eeuw, waaronder werken van Astor Piazzolla, Philip Glass, Alfred Schnittke, Lera Auerbach, Arvo Pärt, John Adams en Kaija Saariaho. Vele componisten droegen een muziekstuk aan hem op, waaronder Sofia Goebajdoelina (Offertorium). Martha Argerich is een Argentijnse concertpianiste. Martha Argerich begon al op haar derde jaar met pianospelen. Met haar vijfde jaar kreeg ze les van Vincenzo Scaramuzza. In 1955 kwam ze naar Europa, waar ze studeerde bij Friedrich Gulda in Oostenrijk. Later studeerde ze bij Arturo Benedetti Michelangeli en Stefan Askenase. Toen ze zestien was, won ze binnen drie weken zowel het Internationale Muziekconcours van Genève als het Ferruccio Busoni Internationale Pianoconcours in Bolzano. (...) (nl.wikipedia.org)
Klik hier om cookies te accepteren zodat de vertaalmodule kan worden geladen. Het kan zijn dat je de pagina moet herladen.
