Für die gemeinsam mit J.C. Bach veranstaltete Londoner Konzertreihe der Bach-Abel-Konzerte komponierte Carl Friedrich Abel auch Orchesterwerke, darunter 46 Sinfonien, von denen 40 zu Lebzeiten im Druck erschienen. Die sechs übrigen Werke, fünf späte Sinfonien und eine Sinfonia Concertante, sind handschriftlich in der Königlichen Hofbibliothek Berlin überliefert. Anlässlich seines 300. Geburtstags präsentiert das Main-Barockorchester unter Martin Jopp auf der vorliegenden Aufnahme vier dieser Sinfonien als Weltersteinspielung sowie die Sinfonia Concertante. (jpc.de)
Koopman werd geboren in Zwolle en groeide op in een katholiek gezin. Na het gymnasium studeerde Ton Koopman klavecimbel, orgel en muziekwetenschappen in Amsterdam. Hij ontving de Prix d'Excellence zowel voor klavecimbel als voor orgel. Hij specialiseerde zich in barokmuziek. In 1968 nam hij deel aan de internationale klavecimbelwedstrijd in het kader van het Festival Musica Antiqua in Brugge. Net als Scott Ross en Roswitha Trimborn behaalde hij toen voor het klavecimbelspel slechts een 'attest', wat meteen de moeilijkheidsgraad onderstreept van dit bekende concours, gelet op de carrière die deze musici achteraf doorliepen. Koopman kreeg wel de Eerste prijs voor basso continuo tijdens hetzelfde concours. In 1979, 1982 en 1985 was hij lid van de jury voor het driejaarlijkse orgelconcours tijdens hetzelfde Brugse festival. (nl.wikipedia.org)
"(...) If you delight in the Italianate Baroque style with added Classical gentility then Rolle’s music will provide a very nice addition to your collection. The harpsichord is omnipresent in its functions as soloist and continuo throughout the programme, but the balance of the recording manages to give the instrument presence without clattering us into insanity by the end of the disc. This is indeed a superbly performed and recorded collection, all presented in the crisp period style we have come to know and love in this kind of repertoire." (musicwebinternational.com)
"In 2020 bracht La Rêveuse een album uit met Engelse muziek, ‘London Circa 1720’; in 2021 belichtte het ensemble vervolgens de verfijnde klankwereld van Louis de Caix d’Hervelois, leerling van Marin Marais en meester van de basgamba. Zijn elegante en levendige muziek werd door La Rêveuse op het album ‘Louis de Caix d’Hervelois: Dans le sillage de Marin Marais’ vormgegeven in een hecht samenspel vol energie, met sprankelende soli en miniaturen. (...) Met "London circa 1760" is La Rêveuse terug in de Engelse hoofdstad. Dit album roept de sfeer op van het Londen van het midden van de 18e eeuw. Deze periode werd gekenmerkt door bloeiende artistieke en muzikale innovatie na de dood van Händel (1685-1759). De partituren komen van ‘J.C. Bach, C.F. Abel & Friends’. (...) Als "London circa 1760" een representatieve staalkaart is van wat de Bach-Abel-concerten destijds te bieden hadden, dan was intekenen zeker aan te bevelen. Tot tijdreizen mogelijk wordt, is er nu dit sterrenalbum." (reportersonline.nl)
(...) Wolfgang Brunner und seine Salzburger Hofmusik geben ein überzeugendes Plädoyer für Sorkoevi ab, das dessen Qualitäten mit sicherem Stilempfinden klar herausarbeitet, ohne seine Musik künstlich aufzubauschen. Anspruch und Leistung stehen hier in einem sehr guten Verhältnis, so daß man diese CD zwar nicht als Revolution der Musikgeschichte, wohl aber als nicht uninteressanten Mosaikstein gerne zur Kenntnis nimmt. (klassik-heute.com)
Carl Philipp Stamitz (in Tsjechië ook: Karel Filip Stamic) (Mannheim, Baden-Württemberg, 7 mei 1745 – Jena, Thüringen, 9 november 1801) was een Duits componist en violist van Boheemse afkomst. Carl Stamitz werd door zijn vader Johann Wenzel Anton Stamitz en na diens vroege overlijden door Ignaz Holzbauer, Christian Cannabich en František Xaver Richteropgeleid. Van 1762 tot 1770 was hij 2e violist in de befaamde Mannheimer Hofkapelle. Vanzelfsprekend leerde hij het hele repertoire van dit orkest kennen. In 1770 vertrok hij naar Parijs en werd hofcomponist van de hertog Louis Antoine de Noailles, waar hij ook de componist François-Joseph Gossec leerde kennen. Vanaf 1772 woonde hij in Versailles en schreef daar zijn eerste programmatische symfonie La promenade royale. In Parijs leidde hij ook in afwisseling met zijn jongere broer Antonín de bekende Concerts spirituels. (nl.wikipedia)
De reeks Haydn Concert de la Loge gaat verder met een nieuwe Parijse symfonie, nr. 87. Julien Chauvin en zijn orkest op historische instrumenten laten ons voortdurend dansen, trillen en lachen terwijl ze naar Haydns partituren luisteren terwijl ze werken opgraven die tegelijkertijd verschenen. Deze werken, allemaal geboren onder de impuls van het Concert de la Loge Olympique – voorvader en voorbeeld van Julien Chauvin en zijn muzikanten – raakten in de 19e eeuw in de vergetelheid. Allemaal, behalve die van Papa Haydn. Deze schijf biedt de mogelijkheid om, in het licht van die van Haydn, de zeldzame partituren van Grétry, Lemoyne en Ragué te ontdekken. De goudklompjes uit deze cruciale periode in de geschiedenis, van de pre-revolutionaire jaren tot de romantische eeuw, werden geprezen bij hun creatie en komen eindelijk weer tot leven! (Aparte.com)
Klik hier om cookies te accepteren zodat de vertaalmodule kan worden geladen. Het kan zijn dat je de pagina moet herladen.
