"You’re a member of a punk band (Hunx and His Punx) with a cult following. You’re also a hairdresser. You want to make your first album under your own name – Seth Bogart – shedding the Hunx persona. So what do you do? You make a weird-ass pop album full of attention-grabbing music and provocative lyrics. Mostly, it works. Somehow. It’s difficult to describe just what you’ll find on "Seth Bogart". There is an ode to cuckoldry, a club jam full of flagrantly false braggadocio, and the single about a woman’s addiction to eating makeup. It’s no coincidence that Bogart is using Pee Wee Herman’s aesthetic to bring this album to life in art installations. “Eating Makeup” has vocals that are sung in falsetto and slightly off-key; it sounds like that something that could be played in the Mos Eisley Cantina. I can’t say that I love the song, but it’s so different than anything I’ve heard recently that I appreciate it immensely. There are many more WTF (has Marc Maron trademarked this yet?) moments on the eponymous album. I haven’t listened to anything like this in a while. However, he can write songs with the best of them. He doesn’t need all of the distraction and camp that fills the rest of the album, but it sure makes it fun. Bogart lets it all hang out there but still manages to make highly engaging and listenable music. That’s a tall order. This is a potentially influential album in its risk-taking and broaching topics that don’t typically get mentioned in popular music." (The Fire Note, 4 uit 5 sterren)
Deze EP (6 nummers) laat mooi zien hoe veelzijdig en afgerond het repertoire van HAEVN is. Vanaf het begin nemen ze je mee langs een muzikaal emotioneel landschap. Met “Welcome The Wind” begint de CD heel klein en intiem, haast breekbaar, terwijl “Trade It For The Night” veel meer upbeat en meer synthesizer-werk heeft, zoals we ook van hun debuutnummer “Finding Out More” gewend zijn. Bij “Kite In The Hurricane” komt de 'hartslag'-beat los en is het moeilijk om stil te staan: het is bijna een dansnummer. “Not Holding Back” is meteen veel zachter, ook strijkers komen nadrukkelijk aan bod. “Holy Ground” doet zijn naam eer aan, want je voelt je werkelijk op heilige bodem. Gelukkig is dit niet de laatste song, maar komt daarna nog een prachtige, haast filmische afsluiting met het stuk “Throw Me A Line”: er gloort hoop aan de horizon. (FK, Muziekbank)
Klik hier om cookies te accepteren zodat de vertaalmodule kan worden geladen. Het kan zijn dat je de pagina moet herladen.
