Sir Arnold Edward Trevor Bax (Streatham (Londen), 8 november 1883 – Cork (Ierland), 3 oktober 1953) was een Engelse componist, pianist en dichter, die afstamde van een Nederlander die zich in de zestiende eeuw in Engeland had gevestigd. Hij omschreef zichzelf als een romanticus. Binnen de renaissance van de nationale Engelse muziek aan het begin van de 20e eeuw behoorde Bax tot de generatie tussen de oude school van Edward Elgar en de moderne van Arthur Bliss en William Walton. Arthur Edward Drummond Bliss (Londen, 2 augustus 1891 – aldaar, 27 maart 1975) was een Engels componist. Hij studeerde muziek in Cambridge bij Charles Wood, en ging in 1913 naar het Royal College of Music, waar hij bij Charles Villiers Stanford, Ralph Vaughan Williams en Gustav Holst studeerde. Hij volgde in 1953 Arnold Bax op als Master of the Queen's Music, een eretitel met veel aanzien. Edward Benjamin Britten (Lowestoft, Suffolk, 22 november 1913 – Aldeburgh, Suffolk, 4 december 1976) was een Engelse componist, pianist en dirigent.Britten volgde les aan Gresham's School te Holt, Norfolk. Als kind componeerde hij ongeveer 800 werkjes. Nadat hij al enige filmmuziek had geschreven voor documentaires, kwam zijn doorbraak door de uitvoering van Variations on a theme of Frank Bridge, dat zijn première kreeg op de Salzburger Festspiele in 1937. Door de daaropvolgende composities, met name Sinfonia da Requiem (1940) en Serenade (1943), werd hem de leidende rol in de Britse klassieke muziek toegedicht. (Wikipedia)
"Dat in de kwartetliteratuur menig meesterwerk kan worden aangetroffen is een op het eerste gezicht nogal clichématige constatering, vooral ook omdat het kwartetmuziek nooit aan aandacht heeft ontbroken. Het is desondanks nog steeds mogelijk dat voortreffelijke strijkkwartetten van bekende componisten voor het grote publiek verborgen blijven, zoals wordt bewezen door deze Honegger-cd van het Erato Quartet. Arthur Honegger (1892-1955) studeerde in Parijs bij Caplet, Widor en D'Indy en werd al snel bekend als lid van de fameuze "Groupe de six". Met de luchtige esthetiek van deze groep had Honegger eigenlijk weinig op, zoals bijvoorbeeld blijkt in het "Kwartet nr.1" uit 1917. Dit driedelige stuk bevat de voor Honegger zo typerende mengeling van gedegen, 'Duitse' polyfonie en Franse helderheid. Het zwaartepunt van dit kwartet is het langzame middendeel, dat evenveel tijd in beslag neemt als de hoekdelen bij elkaar. Hoewel Honegger zich met zijn eerste kwartet overduidelijk had bewezen in dit prestigieuze genre, liet hij kamermuziek lange tijd links liggen. Zijn "Kwartet nr.2" werd pas in 1936 voltooid en werd relatief snel gevolgd door het "Kwartet nr.3" dat in 1937 gereed kwam. Beide zijn driedelig en onderscheiden zich van hun voorganger vooral door het wat scherpere idioom en de meer classicistische opbouw. Over het geheel genomen laat Honeggers derde kwartet de sterkste indruk achter; de polyfonie is dwingender en de overheersende atmosfeer pregnanter dan in het tweede kwartet. Hoe dat ook zij: het is een raadsel dat deze kwartetten zo zelden worden gespeeld. Ze kunnen zonder meer tot de beste werken van de (Franse) kwartetmuziek worden gerekend en het is dan ook te prijzen dat er nu zo'n goede opname verschenen is als deze." (Muziekweb)
"Een belangrijke rol in het artistieke oeuvre van Miloslav Kabelác speelt de "muziek voor kinderen". Vooral in de eerste periode na de communistische omwenteling in 1948 wijdde de componist zich aan dit genre: "Ik beschouw het componeren voor kinderen als een "toetssteen", niet alleen voor alle creatieve vaardigheden, maar ook voor de menselijke kwaliteiten van de componist. Daarom neem ik dit werk net zo serieus en belangrijk op als al het andere". Kabelác creëert in zijn muziek sterke sfeervolle beelden met veel speels gevoel voor de deels zeer onomatopee-achtige taal. Meerdere malen citeerde Kabelác in grotere symfonische werken motieven en melodieën uit de kinderwerken." (Capriccio)
"Erwin Schulhoff (1894-1942) blijft een van die componisten over wie nauwelijks een sluitend portret te schrijven valt: wie denkt hem net te pakken te hebben, ontdekt in het volgende werk alweer een andere gedaante. Deze CD met het Residentie Orkest Den Haag onder leiding van Jun Märkl en de Sloveense mezzosopraan Barbara Kozelj als soliste, biedt daarvan een overtuigende staalkaart. De keuze van het repertoire is daarbij bijzonder interessant. Centraal staan twee vocale symfonieën uit de jaren na de Eerste Wereldoorlog: Landschaften, opus 26, en Menschheit, opus 28. Daartussen klinkt de lichtere Suite für Kammerorchester, opus 37, terwijl de cd afsluit met Schulhoffs orkestratie van Beethovens Rondo a capriccio, beter bekend als Die Wut über den verlorenen Groschen. Vier werken die elk een ander licht op de componist werpen en samen een beeld schetsen van een muzikale persoonlijkheid die zich niet gemakkelijk laat vastleggen. Voor Märkl is dit een sterk startpunt als nieuwe chef-dirigent van het Residentie Orkest Den Haag. Hij kiest niet voor een gladgestreken Schulhoff, maar voor muziek waarin de orkestrale rijkdom en de stilistische tegenstellingen ruimte krijgen. Het orkest volgt hem met grote beheersing van kleur en ritme, terwijl Kozelj vooral in Menschheit laat horen dat zij een tekst niet alleen kan zingen, maar ook dramatisch kan dragen. De registratie in Amare is ruimtelijk zonder afstandelijk te worden. Ook in de rijk georkestreerde passages blijven de verschillende instrumentale lagen goed te volgen, terwijl de balans tussen orkest en Kozeljs stem nagenoeg voorbeeldig blijft. Wie Schulhoff nog vooral kent als een voetnoot bij de muziekgeschiedenis van het interbellum, krijgt hier alle reden om zijn oordeel bij te stellen. Deze opname laat horen hoe broze lyriek, existentiële spanning, dansritme en orkestrale virtuositeit binnen één oeuvre kunnen samenkomen. Schulhoff blijkt hier vooral een componist die zich aan iedere eenduidige stilistische typering onttrekt. Dat maakt deze CD niet alleen overtuigend, maar ook een uitnodiging om verder in zijn oeuvre te duiken." (Klassiek-Centraal.be)
Klik hier om cookies te accepteren zodat de vertaalmodule kan worden geladen. Het kan zijn dat je de pagina moet herladen.
