"This series of recordings, now reaching Volume 5, only serves to confirm the extraordinary extent and tradition of 20th-century British string music, and hats off to Douglas Bostock and the Südwestdeutsches Kammerorchester Pforzheim for their stalwart efforts to shine a light on some hidden gems in the repertoire. This polished, beautifully presented album – one I think very much for the connoisseur – ends with William Mathias’s triptych for strings, the Prelude, Aria and Finale, first performed by the Boyd Neel Orchestra in May 1964 at the Caerphilly Arts Festival. The focus of the work is the poignant, lyrical Aria, whose searing meditative lines and pulsating tension provide repose between the two outer, more rhythmically dynamic movements." (Gramophone)
"Het Ciconia Consort uit Den Haag heeft een verborgen plekje ontdekt in het repertoire voor strijkorkest: Franse muziek uit de jaren vijftig. Terwijl de naoorlogse jeugd de revolutie uitriep, absorbeerden oudere componisten als André Jolivet en Daniel-Lesur de vernieuwingen maar mondjesmaat. Ze hielden vast aan prettig navolgbare melodieën en ritmen. Golden ze destijds als passé, bij nadere beluistering klinkt hun muziek zo gek nog niet. Neem het vierdelige Concert voor piano en strijkorkest (1954) van de in 2014 overleden Jacques Castérède. Het Scherzo is een sproeifontein van licht en kleur. De Nederlandse pianist Paolo Giacometti wervelt er vederlicht doorheen. Amper heeft hij zijn laatste huppeltje gemaakt, of het Ciconia Consort neemt de vage, bleke kleuren aan van een Nocturne (nachtmuziek). Ook dat doet de Haagse dirigent Dick van Gasteren geraffineerd." (de Volkskrant; 4 uit 5 sterren)
Klik hier om cookies te accepteren zodat de vertaalmodule kan worden geladen. Het kan zijn dat je de pagina moet herladen.