"Kennen we Alabama Shakes nog? Je zou ze bijna vergeten, deze soulband rondom Brittany Howard die na twee uitstekende albums liefst elf jaar op pauze ging. I Must Be Dreaming is de reünie van de zangeres, gitarist Heath Fogg en bassist Zac Cockrell: drummer Steve Johnson bleek in de tussentijd nogal een creep en werd dus uit de band gekickt. Hoe dan ook: wat een geweldige, onweerstaanbare groove heeft openingsnummer "Tea Time" al, als de psychedelische southern soul variant op D’Angelo. Er zijn waanzinnige fuzz-gitaren, er is een liedje dat klinkt als The Strokes (?!) en het outro van "American Dream" is precies het type muzikantschap waar je op hoopt bij een band als Alabama Shakes. Kortom: top-luistertippie!" (3Voor12)
""Timeless", een verzameling niet eerder officieel uitgebrachte tracks van Prince door de jaren heen, spraakmakend vanwege de bijeengeraapte indruk die de tracklist maakt.Maar bijeengeraapt was Prince natuurlijk zelf ook. Vond hij een stabiel geluid, dan was hij er immers al snel op uitgekeken. Het rusteloze in de man druipt ervan af op "Timeless", dat begint met "I Am You", een funky oorwurm die het midden houdt tussen "Party Up" en "Uptown", en eindigt met een emotionele liveversie van "How Come U Don’t Call Me Anymore", opgenomen vijf weken voor zijn plotselinge overlijden. Daartussenin komen songs voorbij waarin alle rollen die Prince op zich nam de revue passeren: van het zaadspuwende seksbeest ("Tick, Tick, Bang") tot de hopeloze romanticus ("With This Tear") en van de high school prom king ("Calabama") tot de grootste knuffelbeer van de klas ("I Wonder"). Prince Rogers Nelson was het allemaal, zo horen we op het verrassend geslaagde "Timeless". (OOR)
"De befaamde BRIT-school voor uitvoerende en creatieve kunsten in het Verenigd Koninkrijk heeft al vele bekende namen afgeleverd, waaronder die van Adele en Amy Winehouse. Enkele jaren geleden studeerde Olivia Dean af aan dit opleidingsinstituut en na enkele ep’s ziet nu haar debuutalbum "Messy" het daglicht. Messy is een plaat van hoge kwaliteit en belevingswaarde en het lijkt dus een kwestie van tijd voordat de naam Olivia Dean in één adem genoemd gaat worden met die van Adele, Winehouse en andere muzikale grootheden ... "Messy" is een debuutalbum van hoge kwaliteit. Qua genre, stijl, tekstbehandeling en thematiek is het misschien niet bijster origineel. Maar het is niet vaak tegelijkertijd, door een en dezelfde persoon, op een debuutalbum, op geheel eigen wijze, met deze overtuiging tot stand gebracht. De laid-back manier van zingen, het zelfbewuste en charismatische timbre van Deans stem is bijkans betoverend mooi. De manier waarop ze op "Messy" dichtbij zichzelf gebleven is zonder te vervallen in het zoveelste “therapie-album” van 2023 roept grote bewondering en waardering op. Eindelijk een album dat invoelbare, universele problemen niet uit de weg gaat, maar zeker niet vergeet dat het af en toe ook gewoon leuk mag zijn in het leven. Heel goed dat Olivia Dean ons daar met haar unieke en authentieke kwaliteiten op wijst." (nieuweplaat.nl; waardering: 9/0)
"Soms valt de appel niet ver van de boom. De zussen BG, Kucha en Zeimani Womack zijn de dochters van Linda en Cecil Womack, die in de jaren 80 met onder andere de hitsingle Teardrops aan de weg timmerden onder de naam Womack & Womack. Verder is de vermaarde soulzanger Bobby Womack hun oom en soullegende Sam Cooke hun opa. BG, Kucha en Zeimani Womack kregen de soulmuziek thuis met de paplepel ingegoten en beschikken over prachtige soulstemmen. De drie brachten al een aantal singles en een EP uit en brengen nu als The Womack Sisters hun debuutalbum uit. Ze keren op dit album terug naar de jaren 60 en om precies te zijn naar de soul zoals die werd gemaakt door roemruchte labels als Stax en Motown. De soulmuziek van The Womack Sisters klinkt authentiek en dat is precies wat je verwacht van een album dat is uitgebracht op het gerenommeerde Daptone Records. Het is de perfecte muziek bij de stemmen van BG, Kucha en Zeimani Womack, die alle drie beschikken over een met veel soul doordrenkte stem. Het zijn stemmen die samenkomen in prachtige harmonieën, waarmee The Womack Sisters zich weten te onderscheiden van alle andere soulzangeressen van het moment en laten horen dat ook deze generatie Womack bulkt van het talent." (Platomania)
"Je kunt de klok erop gelijkzetten: zo’n beetje elke drie jaar komt de Engelse danceband Jungle met een nieuw album. En dat gaat ongeveer zo klinken als het vorige, weet je dan ook al. Maar dan zet je het vijfde album "Sunshine" op, en dan ga je aanvankelijk toch voor de bijl. Want de soul, r&b en disco, vol koortjes en door een mistig maar zomers dancefilter getrokken, blijft prachtig. Alleen al de manier waarop de overdaad aan stemmen in elkaar is gepuzzeld: ze bestoken je van alle kanten, al leidt zangeres Lydia Kitto, die een vast bandlid is geworden, de weg door het vocale woud. Het openingsnummer "Come Back To Me" bezorgt je al slappe knieën: wat een weldadige productie, en hoe kan het dat tussen al het moois ook nog een kunstfluiter past? Je denkt soms naar aan elkaar geplakte samples te luisteren, maar dat is dus niet zo. Jungle heeft zelf de instrumenten in handen of laat alles zelf spelen, van de funky basloopjes, waar de tracks vrijwel altijd mee aftrappen, tot de strijkers die alles aan elkaar smeren. Je denkt bij de wollige stemmenpracht en dan óók nog die zwierige strijkers in bijvoorbeeld "Sunshine" dat Jungle het leven wel érg zonnig inziet, maar vooruit: muzikaal somberen in zware tijden is niet verplicht." (Volkskrant)
"Sienna Spiro, geboren Londense, begon op haar zestiende werk te maken van haar muzikale ambities en zei haar schoolcarrière gedag. En maar goed dat ze dat gedaan heeft. Als een ware alchemist smelt ze haar gevoelens en hartzeer om tot juwelen van nummers die nu voor het eerst zijn vastgelegd. Haar zang is soulvol, haar bereik fenomenaal. Haar diva-gehalte is te vergelijken met Adele, ze heeft de soul van Amy Winehouse en het hese van Billie Eilish. Onder Capitol Records dook ze verschillende studio's in om haar muziek baby tot leven te wekken. Kosten noch moeite zijn gespaard gebleven bij deze monsterlijke productie. Ook werden er componisten voor het orkestwerk aangetrokken, waaronder Larry Gold, die al eerder schreef voor Al Green en Silk Sonic. Sienna voelt de vergankelijkheid van het leven en hoopt dat ze met haar album mensen kan helpen om comfortabel te worden met het feit dat alles tijdelijk is. Toch is één ding duidelijk na het luisteren van deze plaat: haar aanwezigheid zal waarschijnlijk nog lange tijd schijnen aan het muzikale firmament. A new pop star is born." (Platomania.nl)
"Ngonda's debuut was ronduit indrukwekkend: hij bewees, met een stem die je niet zomaar vergeet, dat retrosoul in de goede handen geen nostalgie is. Op deze opvolger zet Ngonda een stap verder terug: naar het ruwere, directere register van midden jaren zestig. New Orleans R&B, Chicago soul, Detroit in zijn meest ongepolijste gedaante. Vince Chiarito en Michael Buckley, die ook het debuut produceerden, zijn precies de juiste mensen om dit album te maken. Chiarito weet als geen ander hoe je een opname laat klinken alsof hij in 1965 in een studio in Detroit is opgenomen zonder dat het een pastiche wordt. De rijke sound, de inherente swing, het DNA van de grote Daptone-producties: het zit er allemaal in. De warmte en de instinctieve muzikaliteit die Daptone al decennia als handelsmerk heeft, zitten diep in elk arrangement van dit album. Jalen Ngonda is een fenomeen. De vergelijkingen met Marvin Gaye, Sharon Jones, Charles Bradley zijn begrijpelijk maar schieten uiteindelijk tekort." (Maxazine; cijfer; 8/10)
"De Zweedse singer-songwriter is van plan om in 2026 flink uit te pakken. hij toog met zijn band naar de VS om daar in de legendarische Muscle Shoals Sound Studio in Sheffield, Alabama, een nieuw album op te nemen. Vervolgens zette hij koers naar Memphis om in de Royal Studios een tweede langspeler vast te leggen. De resultaten van de sessie in Alabama zijn te vinden op dit album. De in 1969 geopende Muscle Shoals Sound Studio is de bakermat van Southern soul en dat genre is Lindell op het lijf geschreven. hij is namelijk gezegend met een klassieke soulstem en met de juiste hulp van een paar vrienden slaagt hij erin om composities van veteranen als Dan Penn, Tony Joe White en Willie Nelson lekker doorleef te laten klikken. Dat Joe Henry bereid was de hoestekst te schrijven, zegt genoeg." (Lust For Life; 4 uit 5 sterren)
"Als oud-gospelzangeres en lid van familieclub The Staple Singers maakt de in juli 86 jaar geworden Mavis Staples nog altijd wonderbaarlijk mooie albums. Hier met producer Brad Cook (Bon Iver, Nathaniel Rateliff) en met een uitgelezen groep fans die haar allemaal een warm hart toedragen. Teveel om op te noemen, maar bijzonder blijft het dat muzikanten als Buddy Guy, Bonnie Raitt, Jeff Tweedy, MJ Lenderman en Justin Vernon haar in de studio bijstonden. Mijn hart breekt open als ik haar gepast zacht, vol eerbied maar op haar manier ook gedreven de titelsong Sad And Beautiful World (van Sparklehorse) hoor zingen. We Gotta Have Peace, een klassieker van Curtis Mayfield, past helemaal in deze tijd en ook de tekst van Godspeed van Frank Ocean past haar als gegoten: ‘It’s a free world.’ Zo is het maar net. Prachtig dat ze deze songs alsnog ontdekte en omarmde." (OOR)
"Soul- en gospelzangeres Michelle David is inmiddels aan haar zevende album toe met drummer Bas Bouma en gitaristen/bassisten Paul Willemsen en Onno Smit. Deze tien nummers zijn overwegend uptempo en het geluid is compact en swingend. Zo echoën ze direct Diana Ross & The Supremes en andere soulacts uit de jaren zestig, al klonken die toen al minder blikkerig. Bouma, Willemsen en Smit spelen de ritmes dienend en strak, terwijl in een aantal songs blazers felle accenten toevoegen op de moordende tempo's. Die dwingen ook David in een keurslijf, want lang en vrij uithalen kan ze niet doordat ze de maat moet bijhouden. Vier nummers zijn midtempo. In die nummers blijkt direct, dat ze ook langs haar lettergrepen kan glijden en behalve een falset ook een emotioneel diep geluid heeft. In deze songs krijgt ze echter evenmin de ruimte dat talent uit te buiten. Het afsluitende "I Thank You" lijkt door het gejaagde staccatoritme een toegift na een energiek optreden waarbij het publiek moest worden overrompeld." (Heaven)
"Met dit ambitieuze dubbelalbum maakte Wonder in 1976 een van de beste platen aller tijden. Het imponeert niet alleen door de omvang maar ook door de constante kwaliteit. Veel liedjes zijn klassiekers en zelfs de songs die destijds geen hit werden ("Village Ghetto Land", "Pastime Paradise") kregen later massale bekendheid in versies van anderen. Wonders magnum opus begint met een nummer dat nooit zijn betekenis heeft verloren: "Love Is In Need Of Love Today". Hier is Stevie de wereldverbeteraar aan het woord. Toch maakt hij niet de fout de boodschap ondergeschikt te maken aan de muziek. Met behulp van een fraaie melodie verleidt hij de luisteraar mee te gaan in zijn visie. Op de rest van de plaat weet hij steeds het persoonlijke te koppelen aan het universele met teksten die dieper gaan dan de gemiddelde popsong. Ook muzikaal overstijgt het de gebruikelijke hokjes van pop, soul, funk, fusion en jazz, hoewel van al deze stijlen duidelijke invloeden zijn aan te wijzen." (MS, Muziekweb)
""Brothers & Sisters" laat weer sprankelende soul horen. De inspiratie komt vooral uit het zuiden van de Verenigde Staten en is een combinatie van gospel en de rauwe soul van het STAX-label uit Memphis. Je kunt slechtere voorbeelden kiezen. "Brothers & Sisters" is een heerlijk album. De productie is kraakhelder en het lijkt bijna of Michelle David & The True-Tones live voor je neus staan te spelen. Het zal de band waarschijnlijk niet veel moeite kosten om hun studiogeluid op de bühne ten gehore te brengen. Het album is een mooie combinatie van een oud geluid in een hedendaagse uitvoering. Het laat weer horen hoe tijdloos goede muziek kan zijn. Een kleine driekwartier soul van de bovenste plank. Concertzalen mogen zich in hun handen wrijven als Michelle David & The True-Tones hun opwachting komen maken. Dit belooft een fijne zomer te worden." (NieuwePlaat; 8 uit 10 sterren)
Klik hier om cookies te accepteren zodat de vertaalmodule kan worden geladen. Het kan zijn dat je de pagina moet herladen.
