"Ngonda's debuut was ronduit indrukwekkend: hij bewees, met een stem die je niet zomaar vergeet, dat retrosoul in de goede handen geen nostalgie is. Op deze opvolger zet Ngonda een stap verder terug: naar het ruwere, directere register van midden jaren zestig. New Orleans R&B, Chicago soul, Detroit in zijn meest ongepolijste gedaante. Vince Chiarito en Michael Buckley, die ook het debuut produceerden, zijn precies de juiste mensen om dit album te maken. Chiarito weet als geen ander hoe je een opname laat klinken alsof hij in 1965 in een studio in Detroit is opgenomen zonder dat het een pastiche wordt. De rijke sound, de inherente swing, het DNA van de grote Daptone-producties: het zit er allemaal in. De warmte en de instinctieve muzikaliteit die Daptone al decennia als handelsmerk heeft, zitten diep in elk arrangement van dit album. Jalen Ngonda is een fenomeen. De vergelijkingen met Marvin Gaye, Sharon Jones, Charles Bradley zijn begrijpelijk maar schieten uiteindelijk tekort." (Maxazine; cijfer; 8/10)
"Als oud-gospelzangeres en lid van familieclub The Staple Singers maakt de in juli 86 jaar geworden Mavis Staples nog altijd wonderbaarlijk mooie albums. Hier met producer Brad Cook (Bon Iver, Nathaniel Rateliff) en met een uitgelezen groep fans die haar allemaal een warm hart toedragen. Teveel om op te noemen, maar bijzonder blijft het dat muzikanten als Buddy Guy, Bonnie Raitt, Jeff Tweedy, MJ Lenderman en Justin Vernon haar in de studio bijstonden. Mijn hart breekt open als ik haar gepast zacht, vol eerbied maar op haar manier ook gedreven de titelsong Sad And Beautiful World (van Sparklehorse) hoor zingen. We Gotta Have Peace, een klassieker van Curtis Mayfield, past helemaal in deze tijd en ook de tekst van Godspeed van Frank Ocean past haar als gegoten: ‘It’s a free world.’ Zo is het maar net. Prachtig dat ze deze songs alsnog ontdekte en omarmde." (OOR)
"Soul- en gospelzangeres Michelle David is inmiddels aan haar zevende album toe met drummer Bas Bouma en gitaristen/bassisten Paul Willemsen en Onno Smit. Deze tien nummers zijn overwegend uptempo en het geluid is compact en swingend. Zo echoën ze direct Diana Ross & The Supremes en andere soulacts uit de jaren zestig, al klonken die toen al minder blikkerig. Bouma, Willemsen en Smit spelen de ritmes dienend en strak, terwijl in een aantal songs blazers felle accenten toevoegen op de moordende tempo's. Die dwingen ook David in een keurslijf, want lang en vrij uithalen kan ze niet doordat ze de maat moet bijhouden. Vier nummers zijn midtempo. In die nummers blijkt direct, dat ze ook langs haar lettergrepen kan glijden en behalve een falset ook een emotioneel diep geluid heeft. In deze songs krijgt ze echter evenmin de ruimte dat talent uit te buiten. Het afsluitende "I Thank You" lijkt door het gejaagde staccatoritme een toegift na een energiek optreden waarbij het publiek moest worden overrompeld." (Heaven)
"Met dit ambitieuze dubbelalbum maakte Wonder in 1976 een van de beste platen aller tijden. Het imponeert niet alleen door de omvang maar ook door de constante kwaliteit. Veel liedjes zijn klassiekers en zelfs de songs die destijds geen hit werden ("Village Ghetto Land", "Pastime Paradise") kregen later massale bekendheid in versies van anderen. Wonders magnum opus begint met een nummer dat nooit zijn betekenis heeft verloren: "Love Is In Need Of Love Today". Hier is Stevie de wereldverbeteraar aan het woord. Toch maakt hij niet de fout de boodschap ondergeschikt te maken aan de muziek. Met behulp van een fraaie melodie verleidt hij de luisteraar mee te gaan in zijn visie. Op de rest van de plaat weet hij steeds het persoonlijke te koppelen aan het universele met teksten die dieper gaan dan de gemiddelde popsong. Ook muzikaal overstijgt het de gebruikelijke hokjes van pop, soul, funk, fusion en jazz, hoewel van al deze stijlen duidelijke invloeden zijn aan te wijzen." (MS, Muziekweb)
""Brothers & Sisters" laat weer sprankelende soul horen. De inspiratie komt vooral uit het zuiden van de Verenigde Staten en is een combinatie van gospel en de rauwe soul van het STAX-label uit Memphis. Je kunt slechtere voorbeelden kiezen. "Brothers & Sisters" is een heerlijk album. De productie is kraakhelder en het lijkt bijna of Michelle David & The True-Tones live voor je neus staan te spelen. Het zal de band waarschijnlijk niet veel moeite kosten om hun studiogeluid op de bühne ten gehore te brengen. Het album is een mooie combinatie van een oud geluid in een hedendaagse uitvoering. Het laat weer horen hoe tijdloos goede muziek kan zijn. Een kleine driekwartier soul van de bovenste plank. Concertzalen mogen zich in hun handen wrijven als Michelle David & The True-Tones hun opwachting komen maken. Dit belooft een fijne zomer te worden." (NieuwePlaat; 8 uit 10 sterren)
"Leon Bridges, het Texaanse talent met zijn compassievolle charisma en fluweelzachte stemgeluid, verleidde ons met de zwoele r&b van z’n derde plaat rechtstreeks de slaapkamer in. Op onze vierde date is de muur van moed enigszins afgebrokkeld en laat Bridges je toe in z’n hart door je mee te nemen naar z’n ziel. Nog een beetje bleu pakt hij je hand in de zijne en monologiseert hij over zijn geboorteplaats Fort Worth, ofwel Panther City, waar hij voor het eerst proefde van de liefde. "Leon" is een heel lief album, alsof je samen met Bridges bladert door de fotoalbums van z’n tienerjaren. Hij vertrouwt je z’n ziel toe en ik voel me vereerd. Het resulteert in een intieme en serieus indrukwekkende plaat waarvan geen enkel nummer lijkt op een vertolking van de vorige. "That’s What I Love", "Panther City" en vooral "Simplify" (‘I wish I could go back sometimes/ Simplify this life’) stuiten op de diepere laag van Leon: is de zanger wel zo blij met de spotlights?" (LFL-magazine; 5 uit 5 sterren)
Het steeds van samenstelling wisselende fusion-collectief Snarky Puppy rond bassist Michael League is vooral bekend van virtuoze instrumentale fusion en jazzrock. In 2013 zette men met een groep volvet klinkende soulzangeressen (waaronder Lalah Hathaway, de dochter van Donnie) dit programma in elkaar. Op North Sea Jazz 2014 werd een groot deel ervan gebracht, waarbij 3 zangeressen elkaar afwisselden in lead- en achtergrondpartijen. Lalah kwam voor de toegift ook nog opdraven: die was toch al met andere bands op North Sea Jazz. "De reputatie van het collectief uit New York is rijzende. De Maas, de één na grootste zaal op het festival, is bij het begin van het optreden al helemaal volgelopen. De zangeressen worden ieder 2 nummers in de spotlight gezet. De set swingt, schuurt en groovet aan alle kanten. Dit familie-diner smaakt naar meer." (Radio 6 over het North Sea Jazz-optreden) Al het materiaal op deze DVD/CD-set is, met 11 verschillende zangers, in een kleine week tijd geschreven, gerepeteerd en opgenomen.
Verzameling met het bekendste werk van deze Amerikaanse jazz- en soulzangeres. Met natuurlijk "Streetlife"(van de film "Jackie Brown"), "One Day I'll Fly Away" en "Rainy Nights In Georgia" (van Tony Joe White). Ook het door John Lennon geschreven "Imagine" staat er op in een live-versie. (GT, Muziekbank)
Dubbel-lp van haar concert in 2007 op het Glastonbury-festival. Met al haar hits en een aantal covers (Toots and the Maytals, Sam Cooke en Zutons).|
Alles draait bij het Belgische Vaya Con Dios om Die Stem: die donkere volle zang van Dani Klein vol soul en temperament. Een stem die even gemakkelijk soul, chansons, nachtclubjazz en Zuid-Europese en Zuid-Amerikaanse latin aankan. In de muziek komen al die elementen dan ook terug. Deze verzamelaar bevat songs van alle vijf albums die tussen 1988 en 2004 verschenen. Het project Purple Prose uit 1999 wordt niet aangestipt. Op deze CD/DVD-combi zijn naast de grootste hits ook twee nieuwe nummers te vinden plus een nieuwe versie van "What's A Woman", met Dani in duet met nachtegaal Aaron Neville. De DVD bevat een akoestisch concert, opgenomen in 2006 in Brussel.
"War's third album as an act separate from Eric Burdon was also far and away their most popular. The culmination of everything they'd been shooting for creatively on their two prior albums, it featured work in both succinct pop-accessible idioms ("The Cisco Kid," etc.) as well as challenging extended pieces such as the 13-minute "City, Country, City" and the title track, and encompass not only soul and funk but elements of blues and psychedelia on works such as the exquisite "Four Cornered Room." "The Cisco Kid" and "The World Is a Ghetto" understandably dominated the album's exposure, but there's much more to enjoy here, even decades on. Beyond the quality of the musicianship, the classy, forward-looking production has held up remarkably well, and not just on the most famous cuts here; indeed, "The World Is a Ghetto" is of a piece with Marvin Gaye's "What's Going On" and Curtis Mayfield's "Curtis", utilizing the most sophisticated studio techniques of the era." (Bruce Eder, Allmusic)
Vijf van de voor RCA gemaakte albums zijn samen uitgegeven als 'Original Album Classics'. Deze box bevat echter alle 9 albums die Simone voor het label maakte tussen 1966 en 1974. De CD's 7zijn steeds verpakt in verkleinde uitvoeringen van de oorspronkelijke LP-hoezen. Al luisterend kom je dan voor een aangename verrassing te staan: de albums zijn niet alleen geremasterd, maar ook nog voorzien van bonustracks (outtakes, niet gebruikte concertopnamen, een enkele single-edit). De info daarover staat in het meegeleverde informatieve boekje. Simone laveert tussen jazz, blues, gospel, rhythm & blues en soul, soms in zelfgeschreven songs, soms in een door een bandlid aangeleverd lied (het indringende "Why? (The King Of Love Is Dead)", n.a.v. de dood van Martin Luther King), veelal in prachtige adaptaties van bestaand materiaal ('cover' is een woord dat in dit geval de lading niet denkt). We horen schitterende versies van materiaal van o.a. Bob Dylan, Randy Newman, Leonard Cohen en The Beatles.
Klik hier om cookies te accepteren zodat de vertaalmodule kan worden geladen. Het kan zijn dat je de pagina moet herladen.
