"Soul- en gospelzangeres Michelle David is inmiddels aan haar zevende album toe met drummer Bas Bouma en gitaristen/bassisten Paul Willemsen en Onno Smit. Deze tien nummers zijn overwegend uptempo en het geluid is compact en swingend. Zo echoën ze direct Diana Ross & The Supremes en andere soulacts uit de jaren zestig, al klonken die toen al minder blikkerig. Bouma, Willemsen en Smit spelen de ritmes dienend en strak, terwijl in een aantal songs blazers felle accenten toevoegen op de moordende tempo's. Die dwingen ook David in een keurslijf, want lang en vrij uithalen kan ze niet doordat ze de maat moet bijhouden. Vier nummers zijn midtempo. In die nummers blijkt direct, dat ze ook langs haar lettergrepen kan glijden en behalve een falset ook een emotioneel diep geluid heeft. In deze songs krijgt ze echter evenmin de ruimte dat talent uit te buiten. Het afsluitende "I Thank You" lijkt door het gejaagde staccatoritme een toegift na een energiek optreden waarbij het publiek moest worden overrompeld." (Heaven)
"Als oud-gospelzangeres en lid van familieclub The Staple Singers maakt de in juli 86 jaar geworden Mavis Staples nog altijd wonderbaarlijk mooie albums. Hier met producer Brad Cook (Bon Iver, Nathaniel Rateliff) en met een uitgelezen groep fans die haar allemaal een warm hart toedragen. Teveel om op te noemen, maar bijzonder blijft het dat muzikanten als Buddy Guy, Bonnie Raitt, Jeff Tweedy, MJ Lenderman en Justin Vernon haar in de studio bijstonden. Mijn hart breekt open als ik haar gepast zacht, vol eerbied maar op haar manier ook gedreven de titelsong Sad And Beautiful World (van Sparklehorse) hoor zingen. We Gotta Have Peace, een klassieker van Curtis Mayfield, past helemaal in deze tijd en ook de tekst van Godspeed van Frank Ocean past haar als gegoten: ‘It’s a free world.’ Zo is het maar net. Prachtig dat ze deze songs alsnog ontdekte en omarmde." (OOR)
"Deze bijzondere collectie opent met de suggestieve instrumentale ‘Love’s Theme’(uitgebracht door een van White’s side projecten, het Love Unlimited Orchestra) Twintig briljante White-nummers, variërend van de smeulende erotische funk van ‘Never, Never Gonna Give Ya Up’ met zijn zware ademhaling en glinsterende Gene Page-orkestratie tot voortstuwende disco-grooves zoals ‘Can’t Get Enough Of Your Love’, Andere klassieke nummers zijn ‘You’re The First, The Last, My Everything’, ‘I’m Gonna Love You Just Little More Baby’, ‘It’s Ecstasy When You Lay Down Next To Me’ en White’s soulvolle kijk op Billy Joel’s ‘Just The Way You Are’. Dankzij nieuwe remastering (in Abbey Road-studio's), klinken ze allemaal net zo fris en levendig als toen ze voor het eerst werden gesneden in de jaren zeventig. Het zal 15 jaar duren in juli sinds Barry White stierf, maar deze 24-karaats sterling collectie, die zijn genie herdenkt, getuigt van de onsterfelijkheid van zijn muziek" (Soul&Jazz&Funk)
Verzameling met het bekendste werk van deze Amerikaanse jazz- en soulzangeres. Met natuurlijk "Streetlife"(van de film "Jackie Brown"), "One Day I'll Fly Away" en "Rainy Nights In Georgia" (van Tony Joe White). Ook het door John Lennon geschreven "Imagine" staat er op in een live-versie. (GT, Muziekbank)
"Leon Bridges, het Texaanse talent met zijn compassievolle charisma en fluweelzachte stemgeluid, verleidde ons met de zwoele r&b van z’n derde plaat rechtstreeks de slaapkamer in. Op onze vierde date is de muur van moed enigszins afgebrokkeld en laat Bridges je toe in z’n hart door je mee te nemen naar z’n ziel. Nog een beetje bleu pakt hij je hand in de zijne en monologiseert hij over zijn geboorteplaats Fort Worth, ofwel Panther City, waar hij voor het eerst proefde van de liefde. "Leon" is een heel lief album, alsof je samen met Bridges bladert door de fotoalbums van z’n tienerjaren. Hij vertrouwt je z’n ziel toe en ik voel me vereerd. Het resulteert in een intieme en serieus indrukwekkende plaat waarvan geen enkel nummer lijkt op een vertolking van de vorige. "That’s What I Love", "Panther City" en vooral "Simplify" (‘I wish I could go back sometimes/ Simplify this life’) stuiten op de diepere laag van Leon: is de zanger wel zo blij met de spotlights?" (LFL-magazine; 5 uit 5 sterren)
""Brothers & Sisters" laat weer sprankelende soul horen. De inspiratie komt vooral uit het zuiden van de Verenigde Staten en is een combinatie van gospel en de rauwe soul van het STAX-label uit Memphis. Je kunt slechtere voorbeelden kiezen. "Brothers & Sisters" is een heerlijk album. De productie is kraakhelder en het lijkt bijna of Michelle David & The True-Tones live voor je neus staan te spelen. Het zal de band waarschijnlijk niet veel moeite kosten om hun studiogeluid op de bühne ten gehore te brengen. Het album is een mooie combinatie van een oud geluid in een hedendaagse uitvoering. Het laat weer horen hoe tijdloos goede muziek kan zijn. Een kleine driekwartier soul van de bovenste plank. Concertzalen mogen zich in hun handen wrijven als Michelle David & The True-Tones hun opwachting komen maken. Dit belooft een fijne zomer te worden." (NieuwePlaat; 8 uit 10 sterren)
"Met dit ambitieuze dubbelalbum maakte Wonder in 1976 een van de beste platen aller tijden. Het imponeert niet alleen door de omvang maar ook door de constante kwaliteit. Veel liedjes zijn klassiekers en zelfs de songs die destijds geen hit werden ("Village Ghetto Land", "Pastime Paradise") kregen later massale bekendheid in versies van anderen. Wonders magnum opus begint met een nummer dat nooit zijn betekenis heeft verloren: "Love Is In Need Of Love Today". Hier is Stevie de wereldverbeteraar aan het woord. Toch maakt hij niet de fout de boodschap ondergeschikt te maken aan de muziek. Met behulp van een fraaie melodie verleidt hij de luisteraar mee te gaan in zijn visie. Op de rest van de plaat weet hij steeds het persoonlijke te koppelen aan het universele met teksten die dieper gaan dan de gemiddelde popsong. Ook muzikaal overstijgt het de gebruikelijke hokjes van pop, soul, funk, fusion en jazz, hoewel van al deze stijlen duidelijke invloeden zijn aan te wijzen." (MS, Muziekweb)
Het steeds van samenstelling wisselende fusion-collectief Snarky Puppy rond bassist Michael League is vooral bekend van virtuoze instrumentale fusion en jazzrock. In 2013 zette men met een groep volvet klinkende soulzangeressen (waaronder Lalah Hathaway, de dochter van Donnie) dit programma in elkaar. Op North Sea Jazz 2014 werd een groot deel ervan gebracht, waarbij 3 zangeressen elkaar afwisselden in lead- en achtergrondpartijen. Lalah kwam voor de toegift ook nog opdraven: die was toch al met andere bands op North Sea Jazz. "De reputatie van het collectief uit New York is rijzende. De Maas, de één na grootste zaal op het festival, is bij het begin van het optreden al helemaal volgelopen. De zangeressen worden ieder 2 nummers in de spotlight gezet. De set swingt, schuurt en groovet aan alle kanten. Dit familie-diner smaakt naar meer." (Radio 6 over het North Sea Jazz-optreden) Al het materiaal op deze DVD/CD-set is, met 11 verschillende zangers, in een kleine week tijd geschreven, gerepeteerd en opgenomen.
"Many would say that releasing 3 live albums in eight years is two too many. But Australia’s Teskey Brothers understand, that as impressive as they are in the more controlled studio environment, the stage is where they sparkle. Additionally, the audience-enhanced locale generally raises the temperature of the brother’s blue-eyed soul. Sam veers off into vibrant scat-inflected wordless vocals that seem improvised and Josh develops his contributions into extended guitar solos that would be out of place outside the more liberal borders of the live arena. When the siblings bounce off each other on the opening “What Will Be,” with Sam howling, humming and groaning as Josh answers on guitar, and no other instrumentation, the energy is palpable. The groove gets enriched by a subtle gospel undercurrent as Sam pushes his voice into areas he has seldom, if ever, conveyed in the recording studio. A cover of Otis Redding’s classic arrangement of “Try a Little Tenderness” makes a welcome appearance." (Rock & Blues Muse)
Een verzamel-cd van de Amerikaanse soulzanger Teddy Pendergrass, voormalig leadzanger bij Harold Melvin And The Bluenotes. Op de twee cd's staan voornamelijk songs uit de periode 1977-1982. Vooral in de softsoulballads steeg hij tot grote hoogten. In 1982 kreeg hij een ernstig autoongeluk, dat hem enige tijd van het podium hield. Hij maakte daarna nog wel een comeback. De plaat "Joy" uit 1988 is een prachtig voorbeeld daarvan (de titelsong staat op deze cd). Hij bleef nog wel optreden tot 2007, maar zijn grootste successen kon hij niet meer herhalen. Pendergrass overleed in 2010 aan de gevolgen van darmkanker. (GT, Muziekbank)
Dubbel-lp van haar concert in 2007 op het Glastonbury-festival. Met al haar hits en een aantal covers (Toots and the Maytals, Sam Cooke en Zutons).|
Alles draait bij het Belgische Vaya Con Dios om Die Stem: die donkere volle zang van Dani Klein vol soul en temperament. Een stem die even gemakkelijk soul, chansons, nachtclubjazz en Zuid-Europese en Zuid-Amerikaanse latin aankan. In de muziek komen al die elementen dan ook terug. Deze verzamelaar bevat songs van alle vijf albums die tussen 1988 en 2004 verschenen. Het project Purple Prose uit 1999 wordt niet aangestipt. Op deze CD/DVD-combi zijn naast de grootste hits ook twee nieuwe nummers te vinden plus een nieuwe versie van "What's A Woman", met Dani in duet met nachtegaal Aaron Neville. De DVD bevat een akoestisch concert, opgenomen in 2006 in Brussel.
Klik hier om cookies te accepteren zodat de vertaalmodule kan worden geladen. Het kan zijn dat je de pagina moet herladen.
