"Speciaal voor dit nieuwe album kregen Yuja Wang en Gautier Capucon gezelschap van de klarinettist Andreas Ottensamer die in Brahms' Klarinettrio zijn beste muzikale beentje voorzet, wat in zijn geval bepaald niet gering is. Het viel me al veel eerder op: hoe gemakkelijk Wang haar glanzende spel aanpast aan haar partner(s), en hoe moeiteloos zij zich door de meest complexe passages beweegt. Ook zij is flamboyant op het podium; wat misschien doet vermoeden dat zij nogal epaterend musiceert, maar niets is minder waar: evenals Ottensamer is zij in haar vertolkingen uiterst gewetensvol en straalt zij muzikale autoriteit uit. Gautier Capuçon excelleert in pure klankbetovering, en zijn benadering van de partituur wordt getekend door warme expressiviteit, zoals die ook tot uitdrukking komt in de wijze waarop hij articuleert en fraseert. De opname mengt sonoriteit met helderheid en de cd is zeer rijk gevuld (83 minuten!) Beter kun je het niet hebben." (OpusKlassiek)
Geremasterde heruitgave door Etcetera van eerder op het Composer's Voice-label verschenen opname door de pianisten Gerard Bouwhuis, Gene Carl, Cees van Zeeland en Ariëlle Vernède van Ten Holts bekendste werk. Bovendien gaat het geheel nu gestoken in een veel mooiere hoes en is voorzien van betere hoesinformatie.
"Het Debussy-jaar 2018 begon al veelbelovend in november 2017 met de inmiddels veel geprezen release van violist Renaud Capuçon en fluitist Emmanuel Pahud met Debussys late sonates. Nu, bijna een jaar later, is er opnieuw een fraaie cd-uitgave met opnieuw dezelfde sonates (hier aangevuld met Debussys laatste pianowerken). Ook nu een keur aan topmusici (o.a. Melnikov en Queyras), ditmaal aangevoerd door violiste Isabelle Faust. De Sonate voor fluit, altviool en harp klinkt hier fris en bewegelijk als een frisse lentebries. Minder intens melancholisch dus dan de eerdere release met Emmanuel Pahud, maar zeker niet minder muzikaal. (HJ)
Het Duitse ensemble NeoBarock is op 10 april 2014 in het Muziekcentrum met dit programma: "Het is voor ons nauwelijks meer voor te stellen, maar er was een tijd waarin muziek van Johann Sebastian Bach een goed bewaard geheim was. Een geheim dat ontdekt werd door Wolfgang Amadeus Mozart, die vervolgens enthousiast composities van zijn grote voorganger arrangeerde voor uitvoeringen in het laat 18e-eeuwse Wenen. NeoBarock neemt ons mee terug naar deze bijzondere situatie waarin barok en classicisme elkaar ontmoeten: Bach door de bril van Mozart."
De beroemde cellist Mischa Maisky, gekoppeld aan de talentvolle Martha Argerich-protégé Sergio Tiempo, keert terug naar de donkere, gevoelvolle muziek van Rachmaninov, waaronder diens grootse Cellosonate en vijf liederen zonder woorden. Over de eerdere samenwerking "Vocalise" schreef International Record Review: "In this stunning programme Maisky's vocal elasticity and intensity work wonders. So masterfully played, so spontaneously felt, it is easy to be swept away."
De Nederlandse componist Richard Rijnvos studeerde compositie aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag bij Jan van Vlijmen en Brian Ferneyhough. Deze studie sloot hij summa cum laude af. Als componist is Richard Rijnvos op zoek naar een balans tussen het zinnelijke en het rationele, tussen emotie en structuur. Rijnvos gaat hierin zover dat de discussie tussen tonaliteit of atonaliteit, een herkenbare of modernistische klankspraak niet meer relevant is. Rijnvos' muziek is niet vast te pinnen op één herkenbare stijl maar eerder laat hij zich beïnvloeden door buitenmuzikale bronnen zoals literatuur (Samuel Beckett, Italo Calvino, William S. Burroughs) en beeldende kunst (Joseph Beuys). Van grote invloed op zijn muzikale werk is het gedachtegoed van componisten John Cage en Morton Feldman. Getalstructuren, muzikale intuïtie en toeval kunnen een rol spelen in zijn composities, maar evengoed laat hij zich inspireren door de klassieke traditie. (Bron: Muziekencyclopedie.nl).
Klik hier om cookies te accepteren zodat de vertaalmodule kan worden geladen. Het kan zijn dat je de pagina moet herladen.
