"In 2014 overleed onverwacht, midden in een Europese tournee bluesgitarist en zanger Johnny Winter. De Amerikaan, die begin jaren 70 bekend werd met de bluesrock stamper Rock ‘n’ Roll Hoochie Koo (geschreven door zijn bandlid Rick Derringer) liet onder andere zijn broer Edgar Winter achter. De laatste kent als zanger en organist een eigen carrière, maar de broers werkten ook veel samen. Het duurde lang voordat de laatste een eerbetoon aan wijlen zijn broer op poten durfde te zetten, maar toen het voornemen voor het album Brother Johnny gestalte kreeg was het enthousiasme bij beroemde collega’s groot. Zodoende kent het resultaat een keur aan prominente gasten waaronder rockgitaristen als Joe Bonamassa en Steve Lukather, maar ook drummers Ringo Starr en het inmiddels overleden Foo Fighters-lid Taylor Hawkins zijn van de partij. Samen met Edgar brengen zij de ongepolijste bluesrock van Johnny tot leven, een waar feest van jankende gitaren en rauwe zang die de vroege jaren 70 doen herleven." (Muziekweb)
"De nieuwe liedjes klinken ook echt nieuw. De instrumentaties zijn droog en transparant: door het hele album, van twaalf strakke liedjes in een nette 40 minuten, danst een plonkende, akoestische bas. Je ziet de arrangementen bijna voor je ogen in elkaar haken. De stem van Swift wordt steeds achtervolgd door een zuchtend koor van achtergrondvocalen: soms net wat te dik aangezet, maar vaak stijlvol. En in de vlotste liedjes hoor je hints naar het popverleden, van haarlak-rock-’n-roll tot de Jackson 5. Ook verheugend: Swift volgt de opmerkelijke trend in de popmuziek die het toestaat dat liedjes weer langer mogen worden. Een nummer als "Opalite" duurt zomaar vier minuten. Swift begrijpt dat refreinen gewoon tijd nodig hebben om te beklijven en best een keer of vier voorbij mogen komen. Als je het liedje "Elizabeth Taylor" één keer hebt gehoord, zit het al vast in je hoofd, dankzij de aanstekelijke vocale melodieën: classic Taylor Swift, en een hoogtepunt van dit album." (de Volkskrant; 4 uit 5 sterren)
"Looking back, that album proves to have been a pivotal point in Whitesnake's career. For the last time, boogie-woogie influences were discernible in the heavy blues-rock, and the music still sounded purely English (although the blues influences did, of course, come from the US). However, this album also features the first signs of American-inspired hard rock. The European version of the album was performed by the classic Whitesnake lineup: Mel Galley and Micky Moody on guitars, Colin Hodgkinson on bass, Cozy Powell on drums, and Jon Lord on keyboards. For the American market, the album was partially re-recorded; the guitar parts were played by John Sykes (formerly of Tygers of Pan Tang and Thin Lizzy), the bass by Neil Murray, and the keyboards by Bill Cuomo. Thanks in part to Keith Olsen's mixing, the American version became a hit and sold four million copies." (Written In Music)
"Zara Larsson won als 10-jarige al Sweden’s Got Talent, kreeg op 14-jarige leeftijd haar eerste platencontract en scoorde met haar voorgaande albums dik in de hitlijsten in Scandinavië en ietsje minder daarbuiten. Hoewel voorganger "Venus" over het algemeen lovende recensies kreeg was er kritiek op de hier en daar nogal platte europop en -dance (David Guetta deed een nummertje mee). Met "Midnight Sun" heeft de Zweedse zichzelf muzikaal geüpdatet en is wezen pootjebaden in verleidelijk, glimmende kunstmatigheid van hyperpop. En dat is heel consequent en knap gekoppeld aan andere genres. "Girl’s Girl" heeft de tikkende syncopen van UK garage en "Hot & Sexy" is klassieke house gedoopt in een hoogglanslak. Omdat het met brutale flair en gespeend van braafheid is gedaan, word je meer dan eens door de zoemende, zagende en sissende dancebeats de dansvloer op gegeseld. Ook al herinnert een nummer als "Euro Summer" je eraan dat niet alleen ABBA, maar ook Dr. Alban uit Zweden komt." (Volkskrant; 4 uit 5 sterren)
Geüpdatete versie van de verzamelaar "The Singles" uit 1982, met nu ook materiaal van "Voyage" (2021) erbij, in een prachtig verzorgd digibook met 'unseen band images'. CD1 bevat 21 hits uit de periode 1972 tot 1979, CD2 van 1979 tot 2022. Van "People Need Love" uit 1972 (nog een jaar voor "Ring Ring") tot "No Doubt About It" uit 2022.
BBR previously expanded and reissued Williams' first seven solo albums, and they lengthen their reach here by choosing highlights from her duet work with Johnny Mathis and her latter '80s releases. Although it begins with "Free," Williams' stunning solo breakout from 1976, the sequencing emphasizes flow rather than chronology, and presents a narrative that is nonlinear yet easy to follow. For those familiar only with the hits, the eight deep album cuts highlighted by the delightful "The Boy I Left Behind," the sneak-attack outsize ballad "Why Can't We Fall in Love," and gospel phase precursor "God Is Amazing" provide a fuller picture. There's also Williams and Mathis' version of "Without Us," the Family Ties theme. It all does justice to a rich body of work, one that has been undervalued by less serious R&B listeners and rock-oriented music historians, perhaps due in part to the singer's presence on small and big screens. Don't be misled. (Allmusic)
"Eventjes leek het erop dat HAIM niet veel meer zou blijken te zijn dan een kek popgroepje met een paar leuke liedjes of, erger nog, een ooit grote muziekbelofte die vooral bekend zou blijven als de drie vriendinnetjes van Taylor Swift. Maar toen was er ineens het feministisch getitelde "Woman In Music Pt. III", een plaat met de zonnige vibe van z’n voorgangers, maar een veel serieuzere toon. Alana, Este en Danielle Haim hadden eindelijk hun smoel gevonden. Op "I Quit" is het niet langer nieuw en spannend voor de zusjes om op deze manier lekker zichzelf te zijn. Album vier is hun beste plaat tot nu toe: grenzeloos, grappig, slim en creatief. Dit album voelt door z’n daadkracht en aura van zelfverzekerdheid als een serieus statement. ‘Down to be wrong, don’t need to be right’, ademt Danielle op een toon die foute mannen doet maken dat ze wegkomen, in "Down To Be Wrong", die vol urgentie uit je speakers spettert. Krachtig, vrij, hitsig en ronduit fucking onweerstaanbaar dus, deze nieuwe plaat van HAIM." (OOR)
De opening van een prestigieuze nieuwe concertzaal in Glasgow kan natuurlijk door geen andere band dan door het uit deze Schotse stad afkomstige Simple Minds worden gedaan. "Celebrate Live" is de registratie van dat concert op 27 november 2013. Jim Kerr en zijn mannen nemen, uitgaande van het in 2013 verschenen carrière-overzicht "Celebrate", een duikvlucht door hun repertoire in een set van 18 tracks, waaronder natuurlijk ook hits als "Promised You A Miracle", "Dont You (Forget About Me)" en "Alive and Kicking". (bron: Edsel / Bertus)
"Michael Nesmith struck out on his own and signed with RCA Victor, where he indulged his passion for country music and gentle psychedelia while maintaining a hectic release schedule, issuing no fewer than six albums between 1970 and 1973. Despite the fact that Nesmith's RCA albums never connected with the mass audience the way his work with the Pre-Fab Four did, they've deservedly won a cult following for his smart, elliptical songwriting, the graceful but insistent twang of his melodies, and the superb picking of his accompanists, especially pedal steel player O.J. "Red" Rhodes, bassist John London, and drummer John Ware, who were the core of his First National Band. When Nesmith's RCA Victor albums were released to streaming services, they were enhanced with a number of unreleased bonus tracks, and 2021's Different Drum: The Lost RCA Victor Recordings collects the bulk of that bonus material in one place, giving the songs a physical release for the first time" (AllMusic)
Als er één thema is dat veel bezongen wordt dan is het wel de liefde. Op de 5CD 100x Liefde zijn de mooiste, bekendste en populairste liedjes rond dit thema verzameld. Naast de grootste en meest recente hits staan er ook een aantal ballad klassiekers op deze box. Op 100x Liefde 2015 vind je o.a. hits van Dotan, Emeli Sandé, Sam Smith, Anouk, Stromae, Marco Borsato, Celine Dion en The Common Linnets. Ideaal voor Valentijnsdag. (bron: Universal)
"Accompanied by a 53-piece orchestra and 14-strong choir, the pop superstar forsakes many of her biggest hits to perform the entirety of her coolly received new album. After an opening medley of "End Of An Era" and "Houdini", Dua Lipa starts telling the audience about the many legendary performers who have preceded her on the stage of the Royal Albert Hall. There’s certainly plenty of pivotal moments in musical history to choose from but it turns out that the singer has rather more august figures in mind: “Winston Churchill, Charles de Gaulle, Albert Einstein,” she offers. It’s impressive in scale and ambition, her voice is strong enough not to be swamped by the instrumentation, and there’s absolutely no reason why her brand of dance-pop shouldn’t work laden with strings and brass, it is, after all, ultimately rooted in disco, a genre seldom noted for its minimalist approach to arrangements." (The Guardian; 3 uit 5 sterren)
"Chappell Roan kreeg het na een veelbelovende start niet voor niets de afgelopen jaren, maar bewijst met het uitstekende "The Rise And Fall Of A Midwest Princess" dat ze een plekje verdient tussen de popprinsessen van het moment. Chappell Roan heeft een heel goed popalbum gemaakt, maar de jonge Amerikaanse muzikante heeft helaas nog niet alle spotlights op zich gericht. Ze past misschien niet helemaal in het perfecte plaatje dat conservatief Amerika heeft van een popprinses, maar in muzikaal opzicht is er helemaal niets aan te merken op "The Rise And Fall Of A Midwest Princess". Het album werd knap geproduceerd door de gewilde Dan Nigro, maar Chappell Roan is de ster op het album. "The Rise And Fall Of A Midwest Princess" staat vol met buitengewoon aanstekelijke songs met een eigenwijs randje. Het is een album dat niet onder doet voor de beste popalbums van 2023, wat het extra wonderlijk maakt dat Chappell Roan nog geen superster is. Het zou een kwestie van tijd moeten zijn." (De krenten uit de pop)
Klik hier om cookies te accepteren zodat de vertaalmodule kan worden geladen. Het kan zijn dat je de pagina moet herladen.
