Het Valerius Ensemble speelt op 13 februari 2011 het Octet Op. 17, dat ook op deze CD is te vinden. Deze opname uit 2001, door het Philharmonic String Octet Berlin, werd beoordeeld een dubbele negen op ClassicsToday: "If you like Mendelssohn's Octet you will love this disc of Niels Gade's chamber works. The Danish composer's own Octet and Sextet are so similar in structure and sonority to the more famous work that you would swear they were written by Mendelssohn himself. Of course, Gade and Mendelssohn were reasonably close, as Gade was assistant conductor of the Gewandhaus Orchestra in Leipzig before taking over the directorship after Mendelssohn's death in 1847. The Berlin Philharmonic String Octet, whose stated mission is to expand the repertoire for string octet, plays with assuredness and with the same lustrous tone we associate with the Berlin orchestra itself. MDG's sonics are excellent, featuring a full, rich acoustic." (Michael Liebowitz; klik op de link voor de gehele tekst)
Gade is een belangrijke man in de Deense muziekgeschiedenis. Hij stimuleerde Edvard Grieg en Carl Nielsen en bracht Deense muziek buiten Denemarken onder de aandacht. En, niet onbelangrijk, hij was zelf een vedienstelijk componist. Het Orkest van het Oosten speelt op 24 april 2009 een van z'n bekendste werken: "Echo's van Ossian", in het Muziekcentrum, Enschede. Gramophone over deze opname door de Staatsphilharmonie Rheinland-Pfalz: "The playing of the Rheinland-Pfalz orchestra under Ole Schmidt is spontaneous, warm and musical. Everyone conveys a sense of pleasure in what they are doing, and the recording is natural and well balanced."
Op zijn zestiende had Mendelssohn al aardig wat met muzieknoten geëxperimenteerd, maar dat hij op die leeftijd een meesterwerk al het octet voor zes strijkinstrumenten scheef, is en blijft een klein wonder. Dat jonge componisten wel vaker prachtige werken componeren, is misschien niet zo’n wonder, maar dat het octet getuigt van een duidelijk persoonlijk karakter en van een beheersing van de daarvoor noodzakelijke technieken is dat wel. (...) Bovendien en ondanks het gangbare vooroordeel dat jeugdig meesterschap slechts tot vlotte en oppervlakkige werken leidt, was Mendelssohn een kieskeurige corrector van eigen werk. Zijn octet dateert uit 1825, maar werd pas zeven jaar later gepubliceerd (zijn waarschijnlijk beroemdste werk, de Italiaanse symfonie, beviel hem nooit geheel en bleef bij zijn dood in manuscriptvorm achter). (...) (musicalifeiten.nl)
Klik hier om cookies te accepteren zodat de vertaalmodule kan worden geladen. Het kan zijn dat je de pagina moet herladen.
