"Met een prachtige song "Bewitched Reruns" keert de Amerikaanse singer-songwriter Kristin Hersh terug. De zangeres kwam uit de band Throwing Muses waar ze de alternatieve rocksound produceerde. Haar solo werk kent een meer ingetogen genre. De dromerige sound en de teksten zijn vol zwarte humor en soms kent het een serieus karakter. "Ms Haha", de mooie single "Dandelion" en "Constance Street" met een uitdagende elektronische baslijn zijn allemaal even pakkend. Van pakkende akoestische gitaren naar meer experimentele stukjes binnen een song. Zware cello’s die al dansend door "Thank You Corner Blight" gaan deinen en zo in "St. Valentines Day Massacre" rollen. Het laatste nummer kent al een donkere sound en de titel past geheel bij het nummer. Het lichte gitaarspel van "Eyeshine" doet het album uit de donkere krochten halen. Het is een mooi en divers album, maar o zo herkenbaar Hersh. De fans krijgen dan ook meer dan ze mochten hopen en was het zeker het wachten waard." (Muziekplank)
"Crooked" verscheen in 2010 als boek met de mogelijkheid om de liedjes te downloaden. In 2019 is er eindelijk een fysieke release van het album verschenen. "Crooked's songs are vivid yet open-ended, inviting listeners into Hersh's fascinating stories and confessions. Her songcraft is as startling and hypnotic as ever, especially on "Sand," a fine example of how effortlessly she swirls together fury and contemplation. Crooked is a spellbinding part of Hersh's body of work, and the album's 2019 reissue is a step towards it getting its proper due." (Allmusic).
"Zij maakte naam met haar band Throwing Muses en voegt nu weer een album toe aan de al indrukwekkende rij soloplaten. Possible Dust Clouds is opnieuw een album waar ze haar onnavolgbare manier van liedjes schrijven etaleert. Hersh kirt, zucht, grauwt en schrikt er niet voor terug haar stem door de mangel te gooien. Haar gitaren klinken vervaarlijk agressief en ook in haar eentje trekt ze er indrukwekkende geluidsmuren mee op. De nummers meanderen als vanouds en klinken fris en staan bol van de energie en creatieve vondsten. Experimenteren is haar tweede natuur; luister maar naar het zinnenbegoochelende intro van Breath In dat langzaam uitgroeit tot een melancholisch liedje met een sterk refrein. Als je recente fotos moet geloven heeft de tijd nog nauwelijks grip gekregen op de artiest die toch de vijftig is gepasseerd. Dat geldt niet alleen voor haar uiterlijk, maar zeker ook voor haar vaardigheid op gitaar, haar vocale prestaties en haar eigen stijl van componeren. Vlag uit voor Kristin Hersh." (muzine.nl)
"Na 6 jaar is Hersh (Throwing Muses) terug met deze dubbel-CD, gestoken in prachtig A5-formaat boek van ruim 60 paginas. Hierin vind je alle teksten en begeleidende anekdotes. Hersh neemt alle instrumenten voor haar rekening, waarbij zang, bas, percussie, akoestische en elektrische gitaar de hoofdmoot vormen. Het is in feite singer-songwritermuziek in een rockjas. Solo is ze sowieso vaak op haar best, maar hier verkeert ze werkelijk in topvorm. De eerste CD telt 12 songs die je niet in de koude kleren gaan zitten. Ze dompelt je onder in melancholische muziek met fraaie teksten, die door haar typerende zang altijd een extra lading krijgt. Op de tweede schijf staan wederom 12 nummers. Op deze tweede CD grijpt ze meer dan ooit terug op haar vroegere sound, maar weet dit wel helemaal in het hier en nu te plaatsen. De albumtitel verwijst naar haar autistische zoon Wyatt; knap hoe Hersh alles uit haar leven zo bloot weet en durft te geven om daaruit fraaie muziek te toveren." (Jan Willem Broek, De Subjectivisten)
Speciaal tussendoortje waarop Kristin op ongedwongen wijze met haar typerende, wat onvaste stem en met spaarzame begeleiding traditionele folksongs zingt. Alsof 't opgenomen is op een zomeravond, zittend op de veranda.
Vijfde album van ex-Throwing Muses-zangeres. Fascinerend hoe ze binnen enkele maten van lieflijk zingen kan omschakelen op een sarcastisch bijtende stem. In de arrangementen spelen akoestische instrumenten (gitaar, piano) de grootste rollen.
Mini-album. 'Beestung', dat in 'Hips & Makers'-versie al strijkers had, is het uitgangspunt: Vier songs van dat album zijn hier in strijkersversie te horen. Verder nog twee nieuwe nummers en de Led Zeppelin-cover 'When the Levee Breaks'.
Gelijk met het 2003-album van Throwing Muses een 6de solo-album van de leadzangeres. Hier geen stekelige alt. gitaarrock, maar naakte liedjes die in al hun directheid misschien nog wel meer prikkelen, met slechts akoestische gitaar en cello.
Klik hier om cookies te accepteren zodat de vertaalmodule kan worden geladen. Het kan zijn dat je de pagina moet herladen.
