In feite een tribute aan de in 1926 geboren John Coltrane met alle zes tracks van het korte album dat hij maakte met zanger Johnny Hartman nu vertolkt door Dianne Reeves, afgewisseld met interpretaties van Marsalis' kwartet van 6 instrumentale Coltrane-ballads. "De bijdrage van Branford Marsalis aan het eeuwfeest van John Coltrane is een ode aan het album dat Coltrane in 1963 opnam met crooner Johnny Hartman. Marsalis speelt de zes ballads niet na, maar geeft er met zangeres Dianne Reeves een eigen interpretatie aan. Gelukkig maar, want Coltrane en vooral de warme bariton van Hartman zijn niet te imiteren. Dat je zelfs na een paar minuten vergeet welk album de basis vormt voor dit "Dedicated To You" komt niet alleen doordat je hier een vrouw hoort zingen of doordat Marsalis de volgorde van de zes liedjes verandert, en ze aanvult met nog zes Coltrane-ballads zonder Reeves. Nee, het is de even eigenwijze als subtiele wijze waarop alle muzikanten een eigen draai aan de muziek geven. Prachtig hoe pianist Joey Calderazzo in Autumn Serenade meteen al afstand neemt van McCoy Tyners spel, en geslaagd ook Marsalis’ keuze voor sopraansax in "Lush Life". Heel mooi en liefdevol, deze ode aan een meesterwerk." (De Volkskrant; 4 uit 5 sterren)
Op North Sea Jazz 2016. "Kurt Elling, fakkeldrager van de mannelijke vocale jazz, heeft alle eigenschappen in huis om een goede match te vormen met het kwartet van meestersaxofonist Branford Marsalis. Hij heeft een flexibele stem, beschikt over een feilloze timing, slaat altijd de juiste toon aan en is fantastisch om mee samen te werken. Het Great American Songbook kent hij uit zijn hoofd en daarnaast brengt hij vaak interessant nieuw repertoire in. Het resultaat is een echt luisterfeest en bevat een mooie mix van bekende en minder bekende composities. Variërend van Gerswins swingende "Theres A Boat Dats Leavin Soon For New York", een adembenemende uitvoering van Sonny Rollins "Doxy", het met name door Sinatra onsterfelijk geworden "Im A Fool To Want You", de bossa nova "Só Tinha De Ser Com Você" en de schitterende "Cassandra Song". Een compositie van Marsalis, die door Kurt Elling van passende teksten is voorzien en nu al belooft een klassieker te worden. Weergaloos." (Cyriel Pluimakers, Jazzenzo)
"And man, is this disc great! Not only is the music fantastic, but the sound is some of the best I've heard yet from digital. The imaging's not as precise as the Cheskys; it definitely wasn't a crossed-cardioid affair. The bass isn't as stygian as the Telarcs; Shirley don't shoot off no cannons. But the overall acoustic is very intimate, with fairly realistic depth and soundstaging. The reverb sounds real; if it's fake, it's the best fake I've ever heard. The cymbals, usually the worst-sounding instruments on digital after horns, are clean and present. The piano is the least realistically portrayed instrument here, stretching as it does across the entire soundstage, but it sounds so lovely it's only slightly distracting. Horns, especially Miles's, are extremely well-recorded, with great size and sense of acoustic." (Stereophile)
"Het Branford Marsalis Quartet is het eerste grote Amerikaanse ensemble dat het potentieel van het baanbrekende album van Keith Jarret's European Quartet van een halve eeuw geleden verkent en door hun eigen collectieve identiteit erop te plaatsen, komt het naar voren als mogelijk het bepalende album van het Marsalis Quartet. "Spiral Dance" suggereert hun diepe betrokkenheid bij de compositie. Dit waren niet simpelweg 'thema's als voertuigen voor improvisaties die in elke richting konden uitwaaieren naar de wil van de improvisator, maar daagden de improvisator uit om een stem binnen de compositie te vinden die de thematische inhoud respecteerde. Hierin is het Marsalis Quartet breed succesvol. Het bekendste nummer van "Belonging" is misschien wel "Long As You Know You're Living Yours", een terugkerend themanummer op CBS TV." (Jazzwise; 5 uit 6 sterren)
"The obvious antecedent for Hot House Flowers is Clifford Brown with Strings, although Wynton Marsalis scales back the strings considerably from Heftis florid arrangements (the maudlin menaces of the human heart, per Stanley Crouchs liner notes). In that sense, its more connected to Winter Moon: It leaves more room for cookin interaction with Marsalis working rhythm section (featuring pianist Kenny Kirkland and drummer Jeff Tain Watts, with Ron Carter sitting in on the bass chair). His tenor-sax brother Branford makes comments as well. The textures are at their best when they simply fill out key passages, as on Django and Marsalis title track. Even so, their billowy appearance on For All We Know is the most elaborate that the orchestra gets; Hot House Flowers is a jazz-with-strings document that is best distinguished by its taste." (Jazztimes)
Verzamelaar met opnamen uit de periode 1983-1998.
"Today Ill be reviewing Branford Marsalis 1987 album Random Abstract. This album is one I rarely hear many people talk about and thats a shame. This album is daring, energetic, and the virtuosity of the musicians only drives this point home. With Branford Marsalis on sax, Lewis Nash on drums, Delbert Felix on bass, and Kenny Kirkland on piano, this album is a sign of things to come from Branford Marsalis and his group." (thejazzloop.wordpress.com))
"Misschien wel z'n mooiste opname, deze live-CD uit 1993. Bassist Hurst en drummer 'Tain' Watts smeren alle melodische gaten dicht met hun ritmische siliconenkit. In deze omgeving klinkt Branford alleen als Branford." (JN)
Klik hier om cookies te accepteren zodat de vertaalmodule kan worden geladen. Het kan zijn dat je de pagina moet herladen.
