Deze twaalf composities van de Noorse pianist Ketil Björnstad geven volop uiting aan de ruimte op zee en aan de op het eerste gehoor eentonige patronen van de deining. Waarin bij nadere beschouwing toch allerlei patronen door elkaar lopen in wederzijdse beïnvloeding. Het overstag gaan bij het ronden van een kaap brengt wat heftiger veranderingen teweeg die vooral in het gitaarspel van Terje Rypdal worden verklankt. Een reis op zee die niet geheel van gevaren ontdaan is maar over het geheel toch op een rustgevende deining verloopt. Dompel je onder in de oerkracht van de zee. (GR Muziekbank)
Rerelease uit 1976 van het debuut van de Noorse muziek, oorspr. uitgebracht op het label van George Russell, bij wie Garbarek studeerde. Al het latere werk van de Noor zou gaan verschijnen op het Duitse ECM-label van Manfred Eicher.
In het kader van de 70-ste verjaardag van de Noorse gitaarvirtuoos Terje Rypdal, op 24 augustus 2017, leek het ons een goed idee om onze Rypdal-collectie aan te vullen met dit door drie jazz(rock)grootheden gemaakte kunstwerk uit 1981. "Essentially a continuation of Rypdal Vitous DeJohnette, this album somewhat lacks the atmospheric keyboards of its predecessor. It is nonetheless quite compelling, particularly in DeJohnette's propulsive drumming on the title track, and his phantasmic piano and voice on "Uncomposed Appendix." This album also features one of Rypdal's best-loved works, the gorgeously stark and stately "Topplue, Votter & Skjerf" -- Norwegian for "Hat, gloves, and scarf," an idiomatic phrase implying the onset of their long and cold winter." (Paul Collins, Allmusic; 4,5 uit 5 sterren)
Opgenomen tijdens het Jazz Open, in Stuttgart, juli 1994. Drie meesters op hun instrument, die alledrie in hun projecten regelmatig genre-overschrijdend bezig zijn. Zo ook hier. Rypdal speelt vaak op z'n meest rockende manier, zoals hij dat met z'n groep The Chasers liet horen. Z'n sound is onmiskenbaar, ook al gooit hij lagen vervormers over zijn signaal. In het eindnummer rockt hij er als een bezetene op los. Gurtu laat horen een oerstrakke fusiondrummer te zijn, maar daarnaast beheerst hij een heel arsenaal Indiase percussie tot in de puntjes. Het mooist is het als hij deze disciplines combineert. Bijzonder ook om te zien: hij zit op z'n knieën achter z'n drumstel. En Vitous kan met z'n contrabas ruimtelijke sferen neerzetten met diepe noten (geplukt of gestreken), hij kan ook als een razende loopjes spelen. "Rypdahl soars like he used to do and now so seldomly does. And before you've seen Gurtu's ridiculously looking but astounding playing, it can't be believed!" (Greg Walker, Wayside Music/Cuneiform)
The electric guitar innovator in the 1970s. This box set in ECMs Old & New Masters Series collects Terje Rypdals two-LP Odyssey album heard on CD, for the first time, in its entirety, including the much-requested and epically-rocking Rolling Stone and "Unfinished Highballs", a recently unearthed 1976 radio recording that documents the Norwegian guitarists work for his Odyssey quartet and the Swedish Radio Jazz Group. The complete Odyssey may address a longstanding demand, but Unfinished Highballs will surprise even Rypdals most committed fans. It reveals that not only were many of the markers which would come to define his career already in place, but the intrepid guitarist was already searching for ways to include, rather than exclude, in his approach to composition and performance. (bron: ECM) "A magnificant effort that combines crushingly powerful rock/jazz ("Over Bierkerot" is a killer) with long, brooding electric ruminations." (Michael P. Dawson, Allmusic)
""Water Stories" was Bjornstad's ECM debut. Originally an enthusiast of classical style, Bjornstad's soft and often haunting technique overwhelms the mood of this album. The session features an incredible ECM veteran lineup with Terje Rypdal on guitar, Bjorn Kjellemyr (from Rypdal's Chasers band) on bass, and virtuoso Jon Christensen on drums. The record has an overall relaxing and polished feel, with abrupt and other-world sounds from Rypdal's electric strat--keeping the music from settling or being to pretty. The result is a lengthy piece with a consistent musical theme that, while easy and peaceful, never lets the listener lose interest. (the latter tracks feature Per Hillestad, an up-and-coming jazz percussionist with a Jack DeJohnette type rhythm)." (Lee Prosser, Jazz Review; 4 uit 5 sterren)
"Terje Rypdal is een Noorse gitarist die al decennia lang de ene na de andere meesterlijke plaat maakt voor platenlabel ECM, wij hij perfect bij past. De muziek op dat label is het beste te omschrijven als avantgardistische jazz. Van het soort dat tegen moderne serieuze muziek aanleunt, niets puristisch heeft - avontuurlijke en spannende muziek waar je echt even voor moet gaan zitten. Rypdal is een elektrische gitarist die goed naar Hendrix heeft geluisterd en die op zijn eigen virtuoze en vrij ingetogen manier daar een heel andere kant mee is opgegaan. Gedragen, lyrische, zangerige melodieuze gitaarklanken worden afgewisseld met scheurende rock en experimentele vervormingen. Hij is verder een meester in het aanbrengen van een strakke spanningsboog, waardoor je als luisteraar altijd op het puntje van je stoel zit. Geestverwant Bjørnstad zorgt voor een intensieve en vlammende wisselwerking. Naar deze concertopname zit je ademloos te luisteren. Magnifiek." (Holly Moors, Moors Magazine)
Michael Galasso is een Amerikaanse violist/componist, vooral bekend als schrijver van scores voor films (o.a. Wong Kar Wai's 'In The Mood For Love') en theaterstukken (vaak voor Robert Wilson). Hier is hij weer 's als violist te horen in evocatieve klankspinsels, waarbinnen z'n hemels vioollijnen het opnemen tegen de soms vederlichte, dan dreigend donkere notenwolken die Terje Rypdal uit z'n effectgestuurde gitaar tovert, over een nergens te nadrukkelijke ritmische ondergrond van Marc Marder (b) en Frank Colón (perc).
Klik hier om cookies te accepteren zodat de vertaalmodule kan worden geladen. Het kan zijn dat je de pagina moet herladen.
