"Judy Collins provided Stephen Stills with the inspiration for "Suite: Judy Blue Eyes," a song he composed in 1969 as their relationship was coming to an end. Lovers no more, the two remained friends over the years and decided to strike up a musical partnership nearly 50 years later. The album deliberately plays off their past, with the duo reviving songs from their individual albums -- "Who Knows Where the Time Goes" from Collins; "So Begins The Task" from Stills -- and selecting covers from their peers, including the Traveling Wilburys' "Handle with Care," Tim Hardin's "Reason to Believe," Bob Dylan's "Girl From The North Country," and Leonard Cohen's "Everybody Knows". It's a clean and crisp production, so much so that its transparency reveals the disparity between Collins' sweet voice and Stills' scraggly singing, a pairing that can sound as smooth as sandpaper. Nevertheless, there's an inherent warmth to "Everybody Knows". Stills and Collins have a gentle, easy chemistry." (S.T. Erlewine, Allmusic)
"Six decades into her career, Collins is creating some of the best music she has ever shared. With its great songs, lovely vocal performances, and beautiful instrumentation, Winter Stories is a very fine piece of work that will warm up even the coldest night." (nodepression)
"As the title suggests the album does have an overarching theme of Winter, with Jonas Fjeld taking a leading hand in the selection. Judy Collins brings her crystal clear vocals to the Christmas time setting of Joni Mitchell’s ‘River‘ – with gentle accompaniment from Chatham County Line it’s as sad as can be, with soft mandolin offsetting those stinging words of regret: “I’m so hard to handle I’m selfish and I’m sad / I’ve gone and lost the best baby that I ever had“. It’s hard to imagine anyone else but Judy Collins making such a fine version of a song whose original perfection makes it almost sacrosanct. Jonas Fjeld reworks his own ‘Angels in the Snow‘, initially singing in his native Norwegian before his gruff weather-beaten voice gives way to Collins’ translation before the pair magically intertwine with somehow the hard-worn deeper voice and the gossamer delicate voice melding into something that’s even more beautiful." (americana-uk)
"Performers are known because of different qualities, like the ability to craft songs or sing with emotion. With folksingers like Judy Collins, there was never any question. In the '60s, her voice could always be counted on to amaze and astonish listeners. Collins also had the good taste to choose good songs by great writers like Dylan, Leonard Cohen, and Joni Mitchell. The only weak spot in this otherwise rosy scenario centered on occasional lapses in judgment when it came to arrangements. Early material like "Turn! Turn! Turn!" and "Suzanne" features little more than guitar and bass backup. These cuts still sound honest and fresh. Because Collins' vocals were so commanding, though, it was also easy to add busier arrangements to good effect. One of the best cuts is Ian Tyson's "Someday Soon," featuring Buddy Emmons on pedal steel and James Burton on guitar. "The Very Best Of" is a good overview of Collins' journey from folksinger to singer/songwriter to pop diva." (by Ronnie D. Lankford, Jr., Alllmusic)
De Amerikaanse folkzangeres Judy Collins is al sinds de vroege jaren 60 een vertolker van songs van anderen. Van Pete Seeger tot Fred Neil, The Beatles en Leonard Cohen konden alleen maar hopen dat Collins iets van hen uitkoos om met succes te interpreteren. Inmiddels is zij een vitale 80er die in 2017 nog het sterke album Everybody Knows uitbracht met haar ex uit de jaren 60 Stephen Stills. Op Spellbound presenteert zij voor het eerst een verzameling eigen werk. Songs die met veel nostalgie terugkijken op haar lange carrière, beginnend in het New Yokse folk-Mekka Greenwich Village van de vroege jaren 60. Wie haar vroeg overleden minnaar was in die tijd blijft onbekend, maar hij krijgt een prachtig eerbetoon in So Alive. Zo speelt ieder nummer zich af in de verleden tijd. Dromerige arrangementen versterken de weemoed die zij uitdraagt met haar heldere en breekbare stem. Het stemmige Spellbound is een mijlpaal in haar glansrijke carrière. (Muziekweb)|
"Veel beroemde singer/songwriters hebben hun carrière te danken aan Judy Collins. Begin jaren zestig was de Amerikaanse zangeres een bekend figuur in de folkwereld. Zong Collins een van jouw liedjes, dan bereikte je gelijk een groot publiek. Ze bracht werk van Leonard Cohen, Randy Newman en Joni Mitchell voordat deze zelf grote sterren werden. Niet zo gek dus dat Collins een hoop vrienden heeft. Zij eren hun vriendin op haar 35e studioalbum Strangers Again. Onder anderen Willie Nelson, Don Mclean en Jackson Browne komen langs om een nummer mee te zingen. Het repertoire bestaat uit bekende luisterliedjes die hun waarde al meerdere malen hebben bewezen. Niet alle nummers lenen zich goed voor een duet, maar het geheel maakt toch indruk. Collins heeft op 76-jarige leeftijd nog altijd een kraakheldere stem. Haar stem is eigenlijk nog indrukwekkender dan haar rijke verleden." (JE, Muziekweb)
Live-opnamen van Judy Collins uit 1988. "Judith Marjorie Collins is een Amerikaanse singer-songwriter. Zij is begonnen als folk-artiest in de jaren zestig, maar ging in de jaren zeventig over op het meer populaire MOR-genre ("middle of the road", gangbare melodieuze popmuziek met eventueel orkestbegeleiding). Ze zong vooral covers en had ook enkele successen in België en Nederland, onder andere met Joni Mitchells Both sides now (1967) en Stephen Sondheims "Send in the clowns" (1975, afkomstig van haar album Judith). In 1970 had ze ook succes met de traditional "Amazing Grace", in Nederland beter bekend in de versie van Mieke Telkamp. Het lied Suite: Judy blue eyes van Stephen Stills is aan haar gewijd. Ze heeft zich in de loop van de jaren ingezet voor de rechten van de mens, voor UNICEF en de strijd tegen landmijnen." (Muziekweb).
"The only reason that I do not rate this as five stars is that I would have expected more from Judy Collins on it. However, it is a beautiful album, and such relaxing pleasant listening. I had not heard of the clarinetist before, but I would hope that Richard and Judy could make another cd of similar music. It was interesting to hear Saint Saens "The Swan" played as I always associate that piece with piano and cello- if my memory serves me correctly. The music creates a feeling of tranquility, and the backing is subtle and does not overpower either the clear diction of Judy Collins or the sweet notes of the clarinet." (Mrs. J.Roberts)
Amerikaans folkzangeres van de generatie Joan Baez. Ze maakt geen puristische folk, maar zorgvuldig gearrangeerde folky 'adult pop' met een rustgevende, ja troostende werking. Ze maakt al platen sinds de vroege jaren zestig. In 1967 scoorde ze in Amerika een grote hit met "Both Sides Now" van de toen nog vrij onbekende en piepjonge Joni Mitchell. Later vierde successen met haar versies van o.a. de sentimentele musicalsong "Send In The Clowns" en de gospel "Amazing Grace". Tijdens dit optreden in de Wolf Trap Foundation For The Perfoming Arts in Vienna, VA zingt ze ze allemaal. Ze zingt ook Cohens "Bird On A Wire", de countrypopklassieker "City Of New Orleans" (bij ons bekend als "'t Is Weer Voorbij Die Mooie Zomer" en de folktraditional "She Moved Through The Fair". De kippevelafsluiter is haar versie van "Who Knows Where The Time Goes" (van Fairport Convention met Sandy Denny).
Klik hier om cookies te accepteren zodat de vertaalmodule kan worden geladen. Het kan zijn dat je de pagina moet herladen.
