Prins Tamino gaat op zoek naar prinses Pamina. Hij verleidt iedereen met zijn toverfluit. Zullen ze samen kunnen ontsnappen? Royaal prentenboek naar de bekende opera De Toverfluit, met grote kleurenillustraties, druktoetsen voor korte muziekfragmenten en info over Mozart. Vanaf ca. 5 t/m 8 jaar.
Zaide (oorspronkelijk Das Serail) is een onvoltooide Duitstalige opera geschreven door Wolfgang Amadeus Mozart in 1780. In 1779 begon Mozart in Salzburg aan een nieuwe opera (nu bekend als Zaide , hoewel Mozart die titel zelf niet gebruikte). De opera bevat gesproken dialogen, waardoor het ook wel een Singspiel (letterlijk "zingend toneelstuk") wordt genoemd. Alleen de aria's en ensembles uit de eerste twee akten werden gecomponeerd. Een ouverture en een derde akte ontbreken. Het werk raakte verloren tot na zijn dood, toen zijn vrouw Constanze Mozart het in 1799 terugvond tussen zijn verspreide manuscripten. De fragmenten werden pas in 1838 gepubliceerd en de eerste uitvoering vond plaats in Frankfurt op 27 januari 1866, de 110e verjaardag van Mozarts geboorte. Zaide wordt sindsdien beschouwd als de basis van een meesterwerk en heeft veel lof ontvangen. (wikipedia.org)
Archiv Produktion is een dochteronderneming van het Deutsche Grammophon-label. Het werd opgericht in 1948 en richtte zich op de "oude" muziek vanaf de middeleeuwen, met de nadruk op de barokmuziek, en dit in muziekhistorisch verantwoorde uitvoeringen. Een van de eerste belangrijke producties van het label was die van de complete orgelwerken van Johann Sebastian Bach door organist Helmut Walcha. (...) Later verschenen op het label artiesten en ensembles die zich op de authentieke uitvoeringspraktijk toelegden, waaronder The English Concert onder Trevor Pinnock; organist Simon Preston; Musica Antiqua Köln onder Reinhard Goebel; Malcolm Bilson met alle klavierconcerto's van Mozart op fortepiano; John Eliot Gardiner met The English Baroque Soloists, het Monteverdi Choir en het Orchestre Révolutionnaire et Romantique (...) (wikipedia.org)
"Mozart wrote "Il re pastore" only a few months after "La finta giardiniera" in 1775 and, following on from his three previous opere serie, "Mitridate", "Ascanio in Alba" and "Lucio Silla", it was his last completed early opera before his succession of masterpieces beginning with "Idomeneo". Harnoncourt is a driven man in this live recording. Concentus Musicus and all the singers deliver strong and musically rewarding performances but there is always an awareness that Harnoncourt is trying to provide this work with a dramatic impetus which perhaps it cannot quite sustain. 4/5" (classical-music.com)
"Laat het aan dirigent Raphaël Pichon over om ons met frisse oren naar overbekend repertoire te laten luisteren. Samen met het door hem opgerichte ensemble Pygmalion geeft hij ons nu Mozarts Requiem met extra muziek, grotendeels van Mozart zelf. Chadi Lazreq, een jongenssopraan met een stem van puur licht, zingt eerst de gregoriaanse melodie In paradisum, die aan het einde van een requiemmis hoort. Maar de boodschap is duidelijk: dit is zowel ons vertrekpunt als onze bestemming. Een schitterend viertal zangsolisten – Ying Fang, Beth Taylor, Laurence Kilsby en Alex Rosen – onderbreekt de jongen met een canon: ‘Ach, ons leven is te kort’. Zodra het plechtige Introitus begint, besef je dat alle toevoegde stukken naadloos passen binnen Pichons sterk theatrale visie. Er vallen ontelbare details te ontdekken in het orkest, dat klankschoonheid met expressie combineert, en het koor overtreft zichzelf. Onbeschrijflijk mooi." (Volkskrant, 5 uit 5 sterren)
"In zijn essay A Mozart Player Gives Himself Advise schrijft de pianist Alfred Brendel weinig geduld te hebben met collegas die Mozarts pianoconcerten in een zoetgevooisde pianoklank smoren, alsof de componist achter zijn schrijftafel devoot opkeek naar een Madonna van Rafael. Brendel betoogt dat Mozart componeerde met een vlijmscherp intellect en de pianist recht moet doen aan de complexiteit en ideeënrijkdom in de pianoconcerten. Dat hij zelf het goede voorbeeld kan geven, bewees hij in zijn complete cyclus met de Academy of St Martin in the Field en Neville Marriner." (Dimitri van der Werf, Klassieke Zaken)
"Nikolaus Harncourt is ervan overtuigd dat Mozart zijn laatste 3 symfonieën (Nrs. 39-41), uit 1788, als een gesloten cyclus bedoelde. Als een 'oratorium zonder woorden' met de uitstraling van een quasisacrale gebeurtenis waar een dramatische opbouw in is te ontdekken. Met zijn enorme Mozartervaring en altijd overtuigende, goed onderbouwde visie werpt de 84-jarige dirigent hiermee nieuw licht op de werken. En dat leidt tot een verrassende interpretatie, waardoor ze als nieuw tot ons komen. Onconventionele tempokeuzes en typische harnoncourniaanse accenten onderstrepen de dramatiek, maar ook de romantiek lijkt hier al aangebroken. Het orkest voelt dit feilloos aan. Door over de gehele linie transparant te blijven en versieringen zorgvuldig uit te werken, komen details naar voren die normaal gesproken onopgemerkt blijven. Hier wordt definitief afgerekend met het soms zoetig dartele imago van de componist. Een opname van (mogelijk) historische waarde. Typisch Harnoncourt dus..." (Frans Jansen, Klassieke Zaken)
U kent ze van de jazzy Bach-bewerkingen uit de jaren '60, maar het a capella-ensemble bestaat nog steeds. In 1991 wijdde men een hele CD aan Mozart-composities, op geheel eigen wijze gearrangeerd voor stemmen. Er is geen instrument te horen op deze CD naast de menselijke stem!
De beroemde speelfilm uit 1984, met natuurlijk heel veel muziek(-fragmenten) van Mozart. Amadeus triomfeert als aaangrijpend menselijk drama, als een visueel overweldigend historisch epos, als een heerlijke ode aan de muziek van Wolfgang Amadeus Mozart en als winnaar van 8 oscars in 1984, waaronder die voor de beste film, acteur (F. Murray Abraham), regisseur (Milos Forman) en bewerkt scenario (Peter Shaffer). We schrijven 1781 en Antonio Salieri (F. Murray Abraham) is werkzaam als de competente hofcomponist van Keizer Jozef II. Wanneer Mozart (Tom Hulce, genomineerd voor een Oscar) aan het hof arriveert, moet een verbijsterde Salieri vaststellen dat de goddelijke muzikale inspiratie waar hij zelf naar zoekt, werd geschonken aan een losbandige, hondsbrutale nar. Gek van jaloezie, besluit hij Mozart met alle mogelijke middelen ten gronde te richten, misschien zelfs met... moord.
Klik hier om cookies te accepteren zodat de vertaalmodule kan worden geladen. Het kan zijn dat je de pagina moet herladen.
