"John Scofield goes country! Waarom niet? De gitarist, componist en bandleider laat zich niet leiden door genres en grenzen. Hij fuseert net zo makkelijk moderne bop met R&B, of drum & bass met rock en blues. Het is dus geen verrassing dat nu, na zijn vorige plaat "Past Present" uit 2015, de country aan de beurt is. Fraaie instrumentale bewerkingen van oude en nieuwe countryklassiekers die altijd smaakvol bewerkt worden." (bron: Platomania)
Gedeeltelijk live in Palermo opgenomen uitvoeringen van composities van Carla Bley door Italiaanse muzikanten, onder leiding van Bley zelf.
De Japanse jazzdrummer Motohiko Hino (1946-1999) maakte in 1995 een ongewone cd. Met een sterbezetting bracht hij naast eigen materiaal 5 stukken van Jimmy Page en Robert Plant ten gehore. "It takes about three listens to get into this music but the set does reward the time invested. The material is uplifted and the solos are generally quite colorful and stimulating, making this an unlikely success worth checking out by open-minded listeners." (Allmusic)
Tweede album dat de New Yorkse jazzpianist voor ECM maakte, 30 jaar later heruitgebracht. Stilistisch zeer gevarieerd: van ademende impressionistische ruimtelijkheid (op akoestische vleugel) tot swingende latinjazz en drukke, naar bijvoorbeeld Return To Forever hintende fusion (vaak op electrische piano's). De rol van Jack DeJohnette (d) en Sue Evans (perc) is in het eerste geval subtiel kleurend, in het laatste geval zwepen zij de boel stuwend op.
Opname: 2008
Opname: 2007
"De 9 stukken die hij voor het album schreef (met simpele titels als "One", "Two", "Three"…) hebben een fijn loom en ingetogen karakter en klinken als in een concert opgenomen, zo puur. Bassisten eigen, spelen ze op hun eigen albums een prominente maar nooit een hoofdrol en waarom zou je ook, als je als blazers Mike Rodriquez en Chris Cheek hebt die zowel samen als solerend geweldig klinken? Gitarist Steve Cardenas en pianist Gil Goldstein hebben eenzelfde chemie en pakken in de andere stukken net zo gemakkelijk die rol van het blazersduo over. Het levert constant fraaie melodische momenten op die Swallows stukken, geschreven na de dood van zijn partner, een diepe emotionele lading geven. Swallow koos, waar hij juist ook bekend staat om zijn vrije spel, voor dit album voor strakke structuren en de melancholieke sfeer waar zijn stukken in gevat zijn, past daar uitstekend bij. En juist ook de vaak lyrische toonzetting van de solo’s maken "Winter Songs" een monumentaal album." (Written in Music; 4 uit 5 sterren)
Klik hier om cookies te accepteren zodat de vertaalmodule kan worden geladen. Het kan zijn dat je de pagina moet herladen.
