Op 6 juni 2014 op Holland Festival 2014, Amsterdam: "Abida Parveen is een levende legende die in Pakistan op handen wordt gedragen. Ze is er niet alleen een van de weinige vrouwelijke soefizangers, maar ook een van de beste en populairste artiesten in dit door mannen gedomineerde genre. Met alleen haar bezielende stemgeluid en een minimum aan begeleiding weet ze haar publiek in vuur en vlam te zetten. Parveen is gespecialiseerd in ghazals en khafis, klassieke vormen van soefipoëzie die zij zelf op muziek zet. Met haar gepassioneerde liederen draagt ze de boodschap van liefde en verdraagzaamheid uit die hoort bij het soefisme, een wijdverspreide mystieke stroming binnen de Islam. De soefi, zegt ze, spreekt via het hart. Zelfs een publiek dat de woorden niet begrijpt zal door de muziek in hogere sferen komen."
Jahan-e-khusrau is een jaarlijks, driedaags, soefi-festival in Arab ki Sarai, Delhi, India. Het festival werd in 2001 voor het eerst georganiseerd en is genoemd naar de dichter-mysticus Hazrat Amir Khusrau. Deze soefi leefde in de 13e eeuw en wordt in de soefi-traditie als een heilige beschouwd. Hij wordt ook gezien als de grondlegger van de Qawwali muziek: De door Indiase en Pakistaanse soefi's gebrukte muziek om het goddelike te kunnen ervaren. Het is dan ook geen wonder dat juist de gelauwerde Pakistaanse qawwali zangeres Abida Parveen werd uitverkoren om in dit festival stem te geven aan de poëzie. Lotfi Bouchnak is afkomstig uit Tunesië. Duizenden kilometers van Delhi maar verbonden in een soefi-traditie met een gemeenschappelijke oorsprong en beleving. Hij is een gewaardeerde vertegenwoordiger van de Andalusische en Tunesische muzikale tradities. In zijn zang combineert hij een bereik van tenor via bariton tot bas met een grote gevoeligheid voor authenticiteit en stemming. (GR Muziekbank)
Abida Parveen zingt de muziek van de Sufis (op de mystiek gerichte broederschappen binnen de Islam) van Pakistan, de Qawwali. Als vrouw is zij een uitzondering in deze mannenwereld maar wel een uitzondering die tot één van de meest gewaardeerde uitvoerders van het genre is uitgegroeid. Pakistan en India zijn bijna uniek in de alom aanwezige passie voor poëzie. Verzen waarin esoterische teksten in sierlijke bewoordingen zijn geschreven, hebben een groot en toegewijd publiek. De diepere betekenis hebbende teksten gaan over de liefde. Waarbij die liefde symbool staat voor de aanbidding van het hogere. Deze gedichten worden op muziek gezet en in zang voorgedragen. Veelal in de vorm van de ghazal. Oftewel een vorm zo sierlijk als een gazelle. Een liedvorm die ook in Iran populair is en oorspronkelijk uit Irak komt. Abida Parveen laat horen hoe de poëzie van de mystici op zijn best klinkt. (GR Muziekbank)
Klik hier om cookies te accepteren zodat de vertaalmodule kan worden geladen. Het kan zijn dat je de pagina moet herladen.
