"GA-20 manifesteert zich in 2018 als een van de meest opwindende, jonge bluestrio'sen heeft zichzelf overigens vernoemd naar het favoriete type Gibson-versterker van de bandleden. Ditmaal slaan ze de handen ineen met de gelouterde harmonicaveteraan Charlie Musselwhite. Opener "Crazy Love" - Willie Dixon schreef het voor Buddy Guy - zet meteen de toon met pure Chicago- blues, zoals die gepionierd werd door de eerste onnavolgbare band van Muddy Waters, waarop ieder instrument een gelijkwaardige rol heeft. Alsmede twee prachtbewerkingen van songs die ook op Musselwhite's debuutplaat "Stand Back! Here Comes Charley Musselwhite's Southside Band" uit 1967 stonden: zijn eigen "Strange Land" en het instrumentale "Christo Redemptor" (oorspronkelijk "Cristo Redentor" van jazzpianist Duke Pearson en uitgegroeid tot Musselwhite's lijfstuk). We moeten heel ver teruggaan in de tijd om Chicago-blues te vinden die met dergelijke zinderend rauwe energie gespeeld wordt. The Red Devils had het ook, maar dat was ruim een kwart eeuw geleden. Deze songs doen geen moment gedateerd aan en barsten van geestdrift." (Lust For Life; 4 uit 5 sterren)
"Met ‘Mississippi Son’ werpt Charlie Musselwhite een glorieuze schijnwerper op de blues waar hij voor het eerst verliefd op werd, en levert hij buitengewone, ontroerende uitvoeringen die rechtstreeks uit zijn diepe zuidelijke ziel komen. Mississippi Son is de nieuwe opname van een vereerde blueslegende, Charlie Musselwhite. Charlie neemt al sinds de jaren 60 Blues op en heeft bijna 40 albums gemaakt. Maar deze is speciaal. In plaats van zijn briljante, eindeloos creatieve mondharmonicaspel, ondersteund door een volledige elektrische band, concentreert Mississippi Son zich op Charlie’s diep-in-de-delta-gitaarspel (zowel akoestisch als elektrisch) en de zang van zijn soulvolle, sluwe verhalenverteller. Zijn beroemde mondharmonica en een subtiele ritmesectie voegen zich samen met zijn gitaar en stem om enkele van de nummers te versterken."|
"For this album, harpist/vocalist Musselwhite is joined by an acoustic duo of Bob Hall on piano and guitarist Dave Peabody. The nearly hourlong set is comprised of only eight tracks averaging six minutes each, leaving plenty of space for each member to strut his stuff, with enthusiasm, class, and intensity. Musselwhite in particular is in fine form, whipping off country blues harp solos and singing with a low-key yet committed intensity. Except for "Key to the Highway," the songs are relatively obscure offerings by Lightnin' Hopkins ("Candy Kitchen"), Little Walter ("Everybody Needs Somebody"), Jimmy Rushing ("Hey Miss Bessie"), and Sonny Boy Williamson ("Skinny Woman"). Musselwhite's high-energy harp lines show how dexterous his playing is when he has freedom to stretch out, and the performance exhibits the uncanny synergy he had working with these musicians. It's a resilient and rugged set of blues that proves Musselwhite can hold his own with any legendary blues harmonica player." (Hal Horowitz, Allmusic)
Album van mondharmonica-meester uit 1997.
Album voor Peter Gabriels Real World-label, waarvoor hij een sterke band formeert, met o.a. Charlie Sexton. Diens 'The Neighborhood' krijgt een nieuwe versie. Verder met o.a. Ben Harper (die 'Homeless Child' aandraagt).
CD uit 1999. Vier toppers op de blues-mondharmonica spelen hier samen, soms 'in duel', dan weer (vrijwel) solo, soms elkaar aanvullend, begeleid door een stompin' bluesband (gitaar/piano/akoestische bas/drums
Klik hier om cookies te accepteren zodat de vertaalmodule kan worden geladen. Het kan zijn dat je de pagina moet herladen.
