"De Italiaanse trompettist Enrico Rava (1929) speelt niet alleen nog prachtig, hij blijft ook op hoge leeftijd op zoek naar nieuwe uitdagingen. Twee jaar geleden bracht hij met een kwartet veel jongere Italiaanse muzikanten – dat hij toevallig eens zag spelen – een sterk album uit, "Fearless Five". Het verscheen op een klein label, en kreeg daardoor niet de aandacht die het verdiende. Met dezelfde band maakt Rava nu een album voor het internationaal vermaarde ECM, een label dat vast enthousiast werd toen tenorsaxofonist Joe Lovano (73) ook mee ging doen. Rava en Lovano hebben vaker samengespeeld en hij lijkt zich hier wel thuis te voelen. Hij schittert vooral in zijn eigen stuk Sun Rava, een van de spannendste stukken op dit album. Rava speelt nog altijd even krachtig, maar lijkt vooral te willen dat zijn jonge bandleden hun visitekaartje afgeven. Ze dragen alle vier een eigen compositie bij, waarin Lovano een iets te bescheiden bijrol vervult." (De Volkskrant) "Since the early '70s, Rava — who turned 87 in August 2026 — has led a series of highly rewarding albums, and "Corners" is no exception." (Jazztrail; 4 uit 5 sterren)
"Great trumpeter Enrico Rava sifted through experimental crossovers for years, then devoted a tribute album to Michael Jackson in the company of younger partners. "Wild Dance" is similarly cross-generational, pairing Rava's trumpet with the trombone of Gianluca Petrella, a maestro of voicelike long tones, bebop intricacies and inbuilt swing. Ravas Miles-inspired lyricism and tone control on slow music often takes centre stage in his work, but though the softly meditative "Space Girl" (with its distant intimations of drum uprisings), or the wistful "Sola" and "Overboard" show that side of him, the blurted Ornette Coleman-like flurries of "Infant" or "Happy Shades", the guitar-driven swinger "Cornette", or the soft bop "F. Express", over the excellent Enrico Morellos bustling brushwork, represent effortlessly inventive uptempo jazz playing. The closing "Frogs", with its upwardly scuttling two-horn melody over guitar and bass vamps and its rattling drumwork, is the tour de force." (J. Fordham, The Guardian)
"Enrico Rava's 1975 debut for ECM, is a stellar progressive jazz effort from the Italian trumpeter. Rava had spent his formative years working with such artists as Steve Lacy, Roswell Rudd, and Carla Bley, and obviously took much to heart when approaching his own music. This is cerebral, atmospheric, often groove-oriented music that rests nicely in between late-'60s Miles Davis and "Brown Rice"-era Don Cherry with some obvious nods to the melodic jazz of Chet Baker. To these ends, such tunes as the expansive title track and the reflective "Bella" begin with lyrical melodic statements from Rava and slowly build to more serpentine, post-bop segments that push toward free jazz but never quite go atonal. Buoying Rava is an adroit ensemble of John Abercrombie (g), Palle Danielsson (b), and Jon Christensen (d). A ceaselessy inventive guitarist, Abercrombie's knotty, fractured, sometimes distorted playing is a perfect match for Rava and the two often intertwine their lines." (Matt Collar, Allmusic; 4 uit 5 sterren)
Live-opnamen van de bigband uit Genua. M.m.v. befaamde Italiaanse jazzmusici, waaronder Enrico Rava en Paolo Fresu.
Enrico Rava (Triëst, 20 augustus 1939) is een Italiaanse jazztrompettist en -bugelist. Zijn grote voorbeelden zijn uiteraard Miles Davis en Chet Baker. Het album 'Carmen' is één van zijn interpretaties van klassieke aria's en ouvertures, in dit geval geïnspireerd op de opera van Bizet.
Opname: 2008
"Originally published in 1997 by the French label Label Bleu Banda Sonora has become a cult album worldwide selling more than 10.000 copies (a lot for a jazz album) and winning several awards like Choc de la Musique and 4 Clefs of Telerama. This album testifies the long work of Battista Lena with the Bonaventura Somma band of Chianciano Terme conducted by Paolo Scatena and an "All Stars" quintet featuring Jazz legend Enrico Rava, Gianni Coscia, Gabriele Mirabassi, Enzo Pietropaoli, Marcello Di Leonardo and Lena himself. All sound like they are all having tremendous fun. Battista Lena has taken this delightfully ragged wind orchestra and put together a programme of attractive marches and waltzes for his star soloists to play with. The material owes more to Nino Rota than Rossini," (Bandcamp)
Deze trompettist (1943) is een van de bekendste Italiaanse jazzmusici. Hij werkt hier met trompettist Paolo Fresu (1961) wiens ster snel rijzende is. Met piano/bas/drum-begeleiding spelen ze lange versies van door Davis bekend gemaakte stukken.
Uit 1999. De Italiaanse trompettist speelt eigen, vanaf 1972 geschreven werk, lyrisch ondersteund door Bollani (p). "Van Nino Rota-achtige kamermuziekstukken tot sensuele meditaties in mineur tot klassiek- en folk-beinvloede ballades." (AMG)
Door Chet Baker veel vertolkte stukken, nu gespeeld door de 2 grootste Italiaanse trompettisten van nu: Rava links en Fresu rechts, begeleid door pianotrio. De thema's spelen ze vaak mooi tweestemmig, waarna ze ombeurten soleren, ook op bugel.
Uit 2000. Italiaanse trompettist met Duits kwartet rond Michael Flugel (p). Romantisch en subtiel als Chet Baker, maar Rava kan veel meer en laat dat horen. "A reminder of why he remains one of the finest trumpeters of modern jazz." (AMG)
Klik hier om cookies te accepteren zodat de vertaalmodule kan worden geladen. Het kan zijn dat je de pagina moet herladen.
