"Karl Ignaz Weigl werd in 1881 in Wenen geboren in een geassimileerd Joods gezin. In 1938 vluchtte hij naar New York waar hij tien jaar later overleed. De componist én zijn muziek werden 'vergeten', iets wat we niet alleen aan de nazi's te danken hebben. In 1938 schreef Arnold Schönberg: "Ik heb Dr. Weigl altijd als een van de beste componisten van de oude school beschouwd, één van degenen die de glinsterende Weense traditie hebben voortgezet". Beter zou niemand het kunnen formuleren. (...) Weigl is niet een componist van wie ik veel heb gehoord (nee, het ligt niet aan mij) en behalve zijn, overigens prachtige liederen en een paar van zijn kamermuziekcomposities kende ik hem niet zo goed. Deze cd is dus meer dan welkom, zeker ook omdat er zo waanzinnig goed wordt gemusiceerd. Het meest ben ik gecharmeerd van de violist David Frühwirth. Zijn toon is zeer zoet, net zo zoet als de Weense Sachertorte." (Basia Jaworski, Luister, waardering: 10)
"Any close engagement with the later works of the Austrian composer Karl Weigl soon-and almost inevitably-becomes an exercise in tracing origins. Driven into American exile by the delusions of a self-proclaimed master race, he, like many of his contemporaries, remained so firmly bound to his cultural roots that a nostalgic backward glance across the Atlantic becomes perceptible even where his music ventures into comparatively advanced musical language. He never relinquishes tonal gravity, nor does he lose the unmistakable grace he carried with him into exile. As a result, even in one of humanity's most tragic moments (1939), when he entrusted his quartet with a deeply heartfelt and intimate prayer, he placed his faith in the healing power of beauty. And two years later, he was able to compose Three Intermezzi that, from first bar to last, reveal the Viennese artist he remained throughout his life." (Proper Music)
Klik hier om cookies te accepteren zodat de vertaalmodule kan worden geladen. Het kan zijn dat je de pagina moet herladen.
