"Rodelinda was the third in a string of great operas Handel composed in 1724-25, Giulio Cesare and Tamerlano being the other two. Cesare and Tamerlano have fared very well on CD; Rodelinda has not. By default, this new version becomes the preferred available version, but it is by no means ideal–or even very good. (...) And so we have this new presentation. Simone Kermes’ portrayal of the stronger-than-Penelope character of Rodelinda is gorgeous, the sound at the top occasionally metallic in a fascinating way, and her diction fine, divisions accurate and embellishments stunning. (...) His Il Complesso Barocco plays beautifully, the strings lustrous and winds pointedly used and expertly highlighted."(classicstoday.com)
"Acis en Galatea" (HWV 49) is een muziekstuk van George Frideric Handel met een Engelse tekst van John Gay. Het werk is op verschillende manieren omschreven als een serenata, een maskerade, een pastorale of pastorale opera, een ‘kleine opera’ (in een brief van de componist terwijl het werd geschreven), een vermakelijk stuk en door de New Grove Dictionary of Music als een oratorium. Het werk was oorspronkelijk bedoeld als een eenakter-masque die in 1718 in première ging. Acis en Galatea was het hoogtepunt van de pastorale opera in Engeland. Verschillende schrijvers, zoals musicoloog Stanley Sadie, beschouwen het zelfs als de grootste pastorale opera die ooit is gecomponeerd. Acis and Galatea was veruit Händels populairste dramatische werk en is zijn enige toneelwerk dat nooit uit het operarepertoire is verdwenen. De opera is sinds de première vele malen bewerkt, met een opmerkelijke bewerking door Wolfgang Amadeus Mozart in 1788. (wikipedia.org)
"De cantates op deze cd zijn vroege werken van Händel, die hij componeerde in de jaren 1707-1709 toen hij in Rome verbleef. De interactie tussen zanger(es) en instrumentalist zorgt voor een competitief element, waar het publiek in die tijd verzot op was. Toch openbaart zich reeds, tussen de showeffecten door, het dramatisch talent van de jonge Händel. Marc Minkowski toont zich een perfectionist in zijn leiding over Les Musiciens du Louvre, en de mezzosopraan Magdalena Kozená wordt tot absolute topprestaties gedreven. Verbazingwekkend, hoe de mezzosopraan en violist Anton Steck de meest moeilijke virtuose passages synchroon weten af te werken. Adembenemend, zoals de jonge zangeres noten eindeloos lijkt te kunnen aanhouden. En alles schijnbaar met het grootste gemak. Kozena mist de dramatische extravagantie van een Bartoli - de Tsjechische is meer lyrisch geaard -, maar de recitatieven worden vertellend genoeg overgedragen." (muziekweb.nl)
The opera is given complete and all the roles are sung in their original octaves (no bass-baritone Caesar, for instance). René Jacobs’ tempos are ideal for each dramatic situation, and if the recitatives have a formality that slows them down somewhat, well, we are dealing with Caesar, Cleopatra, and very grand historic deeds. Both orchestra and singers embellish their written lines, and from this vantage point, those embellishments seem very tame–but they’re still welcome, highly musical, and apt. To this day, most of the cast could not be bettered. (classicstoday.com)
""Agrippina" behoort tot Händels vroege opera's. Hij componeerde het werk aan het eind van zijn studiereis door Italië in 1709 voor Venetië. Vergeleken met Handels latere opera's bevat "Agrippina" veel dramatische recitatieven. De invloed van de oude Venetiaanse opera is nog merkbaar, zeker in deze uitvoering van René Jacobs. De dirigent ging uit van het oorspronkelijke concept van de opera, voordat Händel – wellicht onder druk van ijdele zangers – allerlei exit-aria's toevoegde op momenten die dramatisch gezien ongelukkig uitkomen. Hierdoor blijf je veel meer bij het drama betrokken. De opera vertelt eigenlijk het verhaal van twee vrouwen die van alles bekokstoven om te krijgen wat ze willen. Agrippina wil dat haar zoon Nero de volgende keizer wordt; Poppea wil Ottone als echtgenoot. Uiteindelijk krijgen beide dames hun zin. Mooie uitvoering met uitstekende zangers en zoals gewoonlijk licht Jacobs in het tekstboekje zijn visie op het werk uitgebreid toe." (muziekweb.nl)
Scipione (HWV 20), ook wel Publio Cornelio Scipione genoemd, is een operaserie in drie acts, met muziek gecomponeerd door George Frideric Handel voor de Koninklijke Academie van Muziek in 1726. De librettist was Paolo Antonio Rolli. Handel componeerde Scipione terwijl hij midden in het schrijven van Alessandro was. Het is gebaseerd op het leven van de Romeinse generaal Scipio Africanus. De langzame mars is de regimentsmars van de Grenadier Guards en staat bekend als gespeeld bij de Londense Metropolitan Police die ceremonies uitdeelt. Scipione beleefde zijn première op 12 maart 1726 in The King's Theatre, Haymarket. Handel heeft de opera in 1730 nieuw leven ingeblazen, maar kreeg pas in oktober 1967 nog een Britse productie, door de Handel Opera Society. Met de opleving van de belangstelling voor barokmuziek en historisch geïnformeerde muzikale performance sinds de jaren zestig, ontvangt Scipione, net als alle Opera’s van Handel, vandaag optredens op festivals en operahuizen. (wikipedia.org)
"Susanna (1749) is based on a tale from the Apocrypha. Two hypocritical pillars of the establishment make sexual advances to Susanna when she is about to bathe in a stream. Rejected by the virtuous newly wed heroine (whose husband Joacim is away on business for a week), they vengefully accuse her of adultery. Just when the trumped-up charge appears to be leading inexorably to the innocent heroine’s execution, she is defended by the young Daniel, who discerns and exposes the lies of the spiteful perverts (who are themselves sentenced to death). This live recording, made at the Göttingen Handel Festival, is conducted sagely by Laurence Cummings, whose direction is alert to the broad range of dramatic atmospheres, situations, characterisations and musical styles in the oratorio. Each strand in the ominous Overture is delineated transparently by the Göttingen Festival Orchestra. (...)" (gramophone.co.uk)
"Tolomeo was the last opera Handel wrote for the Royal Academy of Music before the opera company dissolved in 1728. It is a fine opera that combines pastoral charm with some powerfully melodramatic scenes (such as the title-character’s stunning suicide scene “Stile amare” at the climax of Act 3; unbeknown to both him and the audience, the tempestuous Elisa has swapped the poison for a sleeping draught, so all ends happily). There is not a weak link in this superb cast, with all the singers perfect for the vocal and dramatic properties of their roles. All in all, this is a perfect Handel opera recording." (gramophone.co.uk)
Handel was 63 jaar oud toen hij één van zijn laatste meesterwerken componeerde: het oratorium Solomon. De eerste akte sluit aan bij de poëtische taal van het Hooglied, een Bijbelboek waarvan de traditie wil dat ze geschreven is door koning Salomo. De tweede akte behandelt het zogenaamde Salomonsoordeel: het beroemde verhaal waarbij de koning dreigde een kind in tweeën te hakken. De derde akte betreft de vaak geromantiseerde ontmoeting van Salomo met de Koningin van Sheba. De eerste uitvoering vond op 17 maart 1749 plaats in Covent Garden onder leiding van de componist. Helaas heeft dit oratorium nooit de populariteit van de Messiah geëvenaard, en dat ondank de prachtige muziek en het sterke libretto. (HJ)|
"Handel was op een toppunt van zijn carrière toen in 1724 zijn opera Giulio Cesare opgevoerd werd aan de King’s Theatre Haymarket. (...) Giulio Cesare achtervolgt zijn rivaal Pompeo tot in Egypte. Daar blijkt echter tot zijn afschuw, dat de Romeinse consul reeds is onthoofd in opdracht van de Egyptische koning Tolomeo. De zus van de koning, Cleopatra, sluit zich aan bij Cesare in de hoop haar broer van de troon te stoten. Voor dat doel zet zij al haar vrouwelijke charmes in. Even lijkt alle hoop verloren als Cesare na een aanval van Tolomeo verdronken lijkt te zijn, maar gelukkig kan de Romeinse veldheer goed zwemmen. Tolomeo wordt gedood door Pompeo’s zoon Sesto en Cesare kan de Egyptische troon afstaan aan Cleopatra. ... Mark Minkowski, die met zijn Musiciens du Louvre reeds een zeer geprezen opname van Ariodante maakte, zorgt wederom voor een mooie uitvoering met uitstekende zangers als Anne Sofie von Otter, Magdalena Kozena en Marijana Mijanovic." (Muziekweb)
Klik hier om cookies te accepteren zodat de vertaalmodule kan worden geladen. Het kan zijn dat je de pagina moet herladen.
