"O, wat is de muziek van 't Amsterdamse Pom aanstekelijk. De band rond frontvrouw Liza van As zag het levenslicht als schoolproject en wist in de nasleep van de coronacrisis indruk te maken met succesvolle optredens op Eurosonic Noorderslag en de Popronde. Het cute en fuzzy imago van de band rond debuutalbum "We Were Girls Together" (2023) is inmiddels ten goede aangescherpt, al blijven de speelse teksten en poppy gitaren ook op "Enlightened, Baby" vast onderdeel van het pijnlijk eerlijke doch vrolijke Pom. ‘You held me in the sun/I broke down just for once/You made me feel explainable, like I belonged’, zingt Van As (soms met prettige Wet Leg-twang) in "I Want It!" – en toont zich daarna in "Lovers" van een totaal andere, strijdvaardige kant tegen de avances van een ex-geliefde. Je verzetten tegen een definitief einde en een hoofdstuk dat toch niet helemaal voorbij is: het zijn niet de minste onderwerpen waar POM in haar fijne songs razendsnel doorheen stuitert, maar die uiteindelijk toch beklijven." (OOR)
"Met hun zelfverklaarde ‘fuzzpop’ timmert dit vijftal al een paar jaar goed aan de weg en nu is er debuutalbum "We Were Girls Together". In de praktijk klinkt deze fuzzpop ‘gewoon’ als vrolijk voortjakkerende gitaarmuziek. Soms met een dromerig poprandje, maar net zo vaak met beide voeten op het gaspedaal ("Red Dress", "RUN"). In ieder geval is de sound vrijwel altijd een schot in de roos. Alleen met het wat slepende, zes minuten durende "Enjoy" overspeelt de band zijn hand een beetje, de overige tien nummers behoren tot de leukste (rock)muziek die recentelijk in Nederland is voortgebracht. Vooral in de tweede helft van het album vliegen de hoogtepunten je om de oren, met het razende "Deadly Sins" en het melancholieke "Cool Girl" als het perfecte één-tweetje om de twee kanten van de band – de fuzz en de pop – te benadrukken. We hebben er als land een stel nieuwe gitaarhelden bij." (OOR)
Klik hier om cookies te accepteren zodat de vertaalmodule kan worden geladen. Het kan zijn dat je de pagina moet herladen.