Zo oom zo neef, Bruno Brel (1951) is in de voetsporen getreden van zijn oom en legendarische voorganger Jacques Brel. Op dit album viert hij de familieverbintenis door zowel uit eigen oeuvre als dat van Jacques te putten. Franse chansons door de familie die een extra laagje van Belgisch verdriet aan dit zo Franse genre weet toe te voegen. Hoewel dat bij de minder zwaarmoedig klinkende Bruno meer uit zelfspot lijkt te bestaan. (GR Muziekbank)
Klik hier om cookies te accepteren zodat de vertaalmodule kan worden geladen. Het kan zijn dat je de pagina moet herladen.
