"Mocht je Angus & Julia Stone nog vooral kennen van hun lievige indiefolkpop-met-een-rafeltje: de Australische zus en broer gooien het op album zes zowaar over een wat andere boeg. Vooruit, de typische lome ‘down under-sound’ domineert nog altijd en de perfecte combinatie van Julia’s verleidelijke, licht kirrende stem en Angus’ luie, wollige vocalen werkt ook hier heerlijk, maar in muzikaal opzicht is Karaoke Bar een stuk avontuurlijker dan vooral de meest recente langspelers van het duo. Opener en titelnummer "Karaoke Bar" meandert hemels voort – de perfecte soundtrack voor een lange wandeling op een veel te warm strand in Sydney. Het van funky soul brandende Monroe is echter van een heel andere orde: zweterig, sexy en ideaal voor een nachtelijk feest op datzelfde strand. En "Celestial Bodies", dat gedragen wordt door een hypnotiserende beat(!), is dan weer perfect afterparty-materiaal. "Karaoke Bar" is al met al een verrassende en bij vlagen steengoede plaat van een duo dat niet te bang is om een avontuurlijke nieuwe weg in te slaan." (Lust For Life; 4 uit 5 sterren)
"De code is 3-4-3-4-3. Steevast zit er afwisselend drie en vier jaar tussen de albums van broer en zus Stone. Met de jaren groeide het commerciële succes, maar werd hun muziek ook wat generieker; langzaam maar zeker hielden we op met uitkijken naar een nieuw album van de Stones. Maar wat blijkt: "Cape Forestier" is een aangename verrassing. Ook al zijn de verschillen in de loop der jaren wat kleiner geworden, nog steeds zijn de weirde kinderstem van Julia en de romantiek van überhippie Angus hun respectievelijke USP’s. Ook gebleven is hun songschrijverstalent en de vanzelfsprekende muzikaliteit waarin hun afkomst uit een artistieke familie doorklinkt. "Cape Forestier" bevat de vertrouwde cocktail van ballads en uptempo groovers. Van de laatste categorie zijn "Down To The Sea" en het titelnummer ijzersterke staaltjes, terwijl "The Wedding Song" en "Somehow" tot Julia’s fraaiste en meest verstilde songs behoren." (OOR)
"Verwacht van dit album dezelfde laidback sfeer en de prachtige harmonische samenzang als je van Angus en Julia gewend bent maar dan wat meer volwassen. Neem de titelsong "Snow": men neme een gillend gitaartje, de engelachtige stem van Julia en de boterzachte vocalen van Angus. Niks vernieuwends, op het eerste gezicht. Maar als je goed naar de tekst luistert merk je dat broer en zus op dit album vooral terugblikken op het verleden: Looking at the stars, I have you to myself. Standing here with you and thinking of someone else. Blanket on my back, Im cold, Im cold again. Smile in the snow, trying to find something to say. Een aardige beat van een orgel begeleidt het nummer, wat het toch meer swing geeft. Net als op de vorige platen is de perfecte samensmeltingen van de stemmen van broer en zus het indrukwekkendste van dit album. De samenzang laat je bijna direct vergeten waar je mee bezig bent. Ga in het gras liggen, zet "Snow" op en droom langzaam weg..." (Marike Boonstra, Platomania)
Klik hier om cookies te accepteren zodat de vertaalmodule kan worden geladen. Het kan zijn dat je de pagina moet herladen.