Opname: 2006
"Piano en forte, velen zullen deze muziektermen wel kennen: zacht en hard. De Venetiaanse componist Giovanni Gabrieli gebruikte deze termen voor het eerst in een muziekstuk, rond 1600, in zijn toepasselijk getitelde "Sonata pian’ e forte". Maar Gabrieli is niet alleen hierom bekend: hij was ook nog eens één van de eersten die ‘meerkorige’ muziek schreef, waarbij een vocaal of instrumentaal ensemble in groepen werd verdeeld over de ruimte. Dit moet een spectaculair effect hebben gehad in de gigantische Basiliek van San Marco in Venetië. Met zijn vaak grootse en bedwelmende muziek maakte Gabrieli veel indruk, niet alleen in Venetië maar ook in de rest van Europa, met name in Duitsland. Dit zorgde er voor dat vele componisten hem als docent wilden, waaronder Heinrich Schütz. De twee belangrijkste bundels met Gabrieli’s werk zijn de "Sacrae symphoniae" uit 1597 en de postuum verschenen "Canzoni et sonate" uit 1615." (Muziekweb) Orgels van San Petronio, Bologna.
Origineel
Giovanni Gabrieli (ca. 1555 ? 1612) was en componist, organist en priester uit Venetië. Hij geldt als de grootste Venetiaanse componist uit de late Renaissance, een van de belangrijkste musici uit zijn tijd en een schoolvoorbeeld van de veranderde tijdgeest die het begin inluidde van een nieuw tijdperk: de Barok. Bij zijn dood in 1612 liet Gabrieli een uitzonderlijk oeuvre van instrumentale muziek na waarin genres als de canzona, sonata en het motet ruim vertegenwoordigd zijn. Giovanni Gabrieli ontwikkelde een bijzondere polychorale techniek (cori spezzati) waaraan tot op heden zijn naam verbonden is. Canzon per sonar septimi toni a 8, (gecatalogiseerd als Ch. 172) is een muziekwerk gecomponeerd door Giovanni Gabrieli. Het is een eendelig werk in G dorian dat is getoonzet voor 8 instrumenten. Het werk verscheen voor het eerst in druk als nr. 30 van Sacrae Symphoniae in 1597.
Klik hier om cookies te accepteren zodat de vertaalmodule kan worden geladen. Het kan zijn dat je de pagina moet herladen.
