"Soms ligt een samenwerking zó voor de hand dat de vraag zich opdringt waarom ’t er eerder niet van kwam. De hemelse, in reverb en mysterie gedrenkte stem van Julianna Barwick past perfect bij het dromerige harpspel van Mary Lattimore, en "Tragic Magic" voelt dan ook als een plaat die altijd al bestaan heeft, maar nu pas tot ons komt. De laag op laag die Barwick stapelt, de herhalende, meditatieve harp van Lattimore – het werkt allemaal prachtig samen. Zelfs een cover van Vangelis’ "Rachel’s Song" landt op z’n pootjes en het door Roger Eno gecomponeerde "Temple Of The Winds" – ja, zo’n titel – maakt volop gebruik van het beschikbare geluidsarsenaal. Maar het zijn toch vooral de composities van de twee zélf die meer zijn dan de som der delen. Met name "Haze With No Haze" is hemeltergend mooi en de synthesizerreis "Stardust" stijgt tot grote hoogten, alvorens een heuse beat (!) ons weer door de dampkring begeleidt. Prachtplaat." (OOR)
"Wat Julianna Barwick doet is amper popmuziek te noemen. De helft van "Will" lijkt direct overgeseind vanuit een behekste kathedraal anno 1897. Orgel, echo. Vaak meer ambient dan gothic. Vaak hemels, soms zo ijl dat van een song amper sprake is. De andere helft is meer eighties-getint, met soms repetitieve synths. Julianna is geen lijkbleke Engelse, maar een natuurkind uit Louisiana, dat in Brooklyn woont. Haar plaat zou het niet slecht doen als soundtrack bij een subtiele horrorfilm als zoiets al bestaat of een picknick op een kerkhof à la Highgate Cemetery of Père-Lachaise: 'spooky', maar ook vredig en sereen. Of als nachtelijke aftershow na een optreden van Sigur Rós, bij voorkeur aan de ruïne van een mythisch slot. "Will" is elegant, verfijnd en sfeervol. Wie jong is en denkt dat de Julianna Barwicks du moment het wiel hebben uitgevonden, bevelen we van harte het mooiste van Cocteau Twins en This Mortal Coil aan." (Serge Simonart, Humo)
Klik hier om cookies te accepteren zodat de vertaalmodule kan worden geladen. Het kan zijn dat je de pagina moet herladen.
