De voormalige voorman van Ten Years After trad in 2012 op tijdens het Ribs & Blues Festival in Raalte (niet in Holland natuurlijk, maar in Overijssel;-)). Het zou zijn laatste optreden blijken te zijn; hij overleed in maart 2013 aan onvoorziene complicaties bij een chirurgische routine-ingreep. Lee werd die dag in mei 2012 begeleid door bassist Pete Pritchard en drummer Richard Newman. Beiden, alsmede de soundtechnicus schetsen in het informatieve boekje fraai de situatie in Raalte. Het trio had al maanden niet meer samen gespeeld en voor een soundcheck was bij het festival geen ruimte. Met dank aan de ervaren soundtechnici, die het optreden dus ook nog eens bleken op te nemen, werd het een optreden waar Lee naa afloop uiterst tevreden over was. Bij zijn leven waren er dan ook al plannen het uit te brengen - iets wat hij dus niet meer mee heeft mogen maken. Er zijn de nodige schoonheidsfoutjes te horen, maar we horen toch vooral een gretig spelend trio, gemotiveerd door een tent met liefst 5000 man publiek.
Zo'n 10 jaar na de doorbraak met zijn oude band Ten Years After en 4 jaar nadat de groep voor het eerst uit elkaar ging, formeerde voorman Alvin Lee zijn eigen band, die hij, heel grappig, Ten Years Later noemde. Naast Lee zelf (zang, gitaar) bestond Ten Years Later uit Mick Hawksworth (basgitaar) en Tom Compton (drums). De eerste plaat van het trio heette "Rocket Fuel" en die was net uit t.t.v. dit concert voor het Duitse TV-programma Rockpalast in de Grugahalle in Essen, september 1978. Ook met Ten Years Later blijkt Lee elementaire bluesy boogie-hardrock te maken, die sjeu krijgt door 's mans razendsnelle gitaarlicks. En natuurlijk staat er een lange versie van 's mans signature track "I'm Going Home" op het program. Pre van deze uitgave is, dat hij prachtig is verzorgd. In tegenstelling tot de Rockpalast-DVD's die WDR zelf uitbracht, is deze Repertoire-uitgave prachtig gerenoveerd. Zowel beeld als geluid zijn puntgaaf. Ook hebben twee essayisten een verhaal over de in maart 2013 overleden Lee geschreven.
Dubbelaar, bestaande uit de eerder onder de titels "Zoom" (1992) en "I Hear You Rockin'" (1994) uitgebrachte albums, die trouwens onder nog meer titels door verschillende labels zijn uitgegeven. Met een hoop prominente gastspelers, o.a. George Harrison, Jon Lord en Clarence Clemons, maakt hij vettige, lekker in het gehoor liggende bluesy rock. Op "Zoom" (CD2) hintend naar rock 'n' roll en rhythm 'n' blues, op "I Hear You Rockin'" (CD1) steviger, soms zeer ZZ-Top-achtig.
Klik hier om cookies te accepteren zodat de vertaalmodule kan worden geladen. Het kan zijn dat je de pagina moet herladen.