"Renowned guitarist Bill Frisell's Blue Note Records debut Harmony is a pleasant album. This does not imply lack of innovation, the saccharine sound or the absence of bite and sorrow. These hues of bite and sorrow actually dominate the fourteen selections, which in patented Frisell manner run the gamut from traditional Americana to Elvis Costello to classic jazz. The album's appeal comes from its utter listenability and sumptuous delivery. It also proffers an innovative, drum-less configuration of strings, lead, and backing vocals. This includes Hank Roberts on cello, Luke Bergman on acoustic guitar, baritone guitar and bass, as well as Petra Haden on lead vocals." (All About Jazz)
Jazzbassist Charlie's dochter (zang, viool; zat in alt.popband That Dog.) met gitarist-extraordinaire Bill die vaak met haar pa speelt. Songs van oa Elliott Smith, Coldplay; breekbaar en fluweelzacht gezongen over kristallijnen klankweefsels.
"De Amerikaanse singer-songwriter Mark Kozelek ontwikkelt zich steeds meer tot een voordrachtkunstenaar. Of hij dit doet als zijn alter ego Sun Kil Moon of onder eigen naam, de rustiek voortkabbelende muziek staat altijd in dienst van zijn lange, met licht kapotte stem gedeclameerde verhalen vol persoonlijke herinneringen, ontboezemingen, alledaagse bespiegelingen en meningen over films en muziek. Zo maakt hij de luisteraar op Joey Always Smiled tot zijn beste vriend, waar hij ongebreideld zijn hart bij kan luchten. Melancholieke ondertonen worden versterkt door de geneuriede zang van Petra Haden op de achtergrond. Pas in het slotnummer komt het tot een duet tussen de twee vocalisten, in de vorm van een gedragen uitvoering van The Power Of Love van Huey Lewis & The News. Bijna een ironisch einde van een intiem en openhartig album." (Muziekweb)
"This is a peculiar and kind-of-wonderful recording, but one that even the most kindly disposed of listeners will have to warm up to. It is an album of a dozen pop songs written by an excellent songwriter (who is better known for being behind the scenes than for his own solo work) delivered by a singer who has made a career of disappearing into her material. The two leaders on this date, then, are both ghosts of a sort, beautiful but ethereal, easy to miss in the light of day. The result is a beautiful but somewhat too-cool set of tunes, carefully constructed and arranged, that never really take flight the way pop songs ought to. But give it a chance and it just might haunt you. This is exquisite chamber rock. It is organic, free-range, artisanal pop music. If kale salad were to take on the character of jazz-inflected songwriting, it would be Seemed Like a Good Idea." (popmatters.com)
Klik hier om cookies te accepteren zodat de vertaalmodule kan worden geladen. Het kan zijn dat je de pagina moet herladen.
