"Al meer dan een decennium werd er aan gewerkt: een duoplaat van twee gitaarlegendes uit twee opeenvolgende proggeneraties: de Steves Hackett en Rothery. Nu is-ie er dan eindelijk, “The Roaring Waves”, precies een jaar na een ándere Rothery-samenwerking waar ook al jaren sprake van was. Eind augustus 2025 verscheen immers “Gentō” van Bioscope, ofwel Rothery met Tangerine Dreams Thorsten Quaeschning. Van Hackett herinneren we ons o.a. “Squackett”, de alweer 14 jaar oude duoplaat met Chris Squire en het alweer 40 jaar oude GTR met Steve Howe. Zulke supersamenwerkingen pakken lang niet altijd spannend of verrassend uit, maar “The Roaring Waves” is een meeslepend album met voldoende afwisseling. Er is meer te horen dan alleen de twee gitaren: Rothery heeft uit zijn SRB toetsenist Riccardo Romano en drummer Leon Parr gecharterd. Die laatste, ook bekend van Mr. So & So, is in twee stukken te horen, in de andere vijf fungeert Romano's RanestRane-collega Daniele Pomo. Rothery en Romano delen de basgitaarpartijen. Echt verrassend is misschien alleen het rock 'n' rollende slotnummer “Pacific Coast Highway” waarin Hackett z'n sterke mondharmonicakunsten weer eens kan tonen en daarnaast zijn gitaar bij tijd en wijle flink laat gieren. Het is ook het enige nummer met (woordenloze) vocalen, waarbij de hulp van de familie Rothery is ingeroepen. Hoogtepunt is het titelnummer, dat opent met het prachtige, uit duizend herkenbare akoestische gitaarspel van Hackett en waarna Romano stuwende keyboardgronden legt voor wervelende elektrische gitaarpartijen van beiden. Het pakkende “Sandsend” laat een mooi vraag- en antwoordspel horen waarin de Marillion-gitarist zijn grote voormalige Genesis-held het voortouw laat nemen met van die gepatenteerde sustainnoten. In de tweede helft laat de jongere van de twee horen dat soort lang aangehouden noten ook in huis te hebben. Het mooie is dat InsideOut van dit album een CD+Blu-ray-combi uitbrengt met op de Blu-ray een Dolby Atmos-mix waarop die partijen mooi verspreid in het geluidsbeeld zitten. Als je over de juiste apparatuur beschikt (en dat kan ook een 5.1-set zijn) is dit echt een aanrader." (Radio Xymphonia)
Marillion-gitarist Steve Rothery werd in 2013 uitgenodigd om in oktober van dat jaar op het jaarlijkse Plovdiv Guitar Festival te komen spelen. Ter voorbereiding organiseerde hij een aantal schrijfsessies met bevriende gitarist Dave Foster, waar beiden zeer tevreden over waren. Nadat ook een ritmesectie was geregeld in de vorm van Leon Parr en Yatim Halimi, had men al snel het gevoel dat er iets bijzonders aan het ontstaan was. En zo groeide deze uitnodiging uit tot iets wat uiteindelijk het studio-album The Ghosts Of Pripyat moet gaat worden. Dit album is via crowdfunding voorgefinancierd door fans. Later dit jaar horen we het resultaat, want het zal zeker ook aan de Muziekbank-collectie worden toegevoegd. Het publiek in Plovdiv had dus alvast een voorproefje, al zullen de nieuwe stukken die daar gespeeld werden daarna vast nog weer veranderd zijn. De rest van het optreden bestond uit gitaarsolo-passages uit Marillion-klassiekers. Het concert is keurig opgenomen en nu te zien en horen op deze DVD/CD-set.
De Marillion-gitarist werd in 2013 uitgenodigd om op het jaarlijkse Plovdiv Guitar Festival te komen spelen. Ter voorbereiding organiseerde hij schrijfsessies met bevriend gitarist Dave Foster, waar beiden zeer tevreden over waren. Nadat ook een toetsenist en ritmesectie waren geregeld, had men al snel het gevoel dat er iets bijzonders aan het ontstaan was. En zo groeide deze uitnodiging uiteindelijk uit tot dit instrumentale studio-album. Het publiek in Plovdiv had indertijd alvast een voorproefje, en ook wij, want dat concert is in maart al op DVD uitgebracht. De meeste nummers die op het album terecht zijn gekomen werden al gespeeld, maar zijn bij het opnemen in de studio nog wel veranderd. Zo zijn er bijv. extra partijen toegevoegd in enkele stukken, ingespeeld door niemand minder dan Steve Hackett en Steven Wilson. Het artwork laat de spookstad Pripyat zien, in de buurt van Tsjernobyl en verlaten sinds de kernramp aldaar. Het is van de hand van Lasse Hoile, bekend van zijn werk voor Steven Wilson.
Klik hier om cookies te accepteren zodat de vertaalmodule kan worden geladen. Het kan zijn dat je de pagina moet herladen.
