"De Albanese zangeres Elina Duni weet veel over weemoed en melancholie bij in de steek gelaten geliefden. In 10 bewerkte Albanese traditionals en 2 eigentijdse composities druipen die ook universele gevoelens er soms zeer heftig vanaf, begeleid door fraai gedoseerd, expressief, breed uitgesponnen en ingetogen pianospel van Colin Vallon met ruggensteun door de contrabas van Patrice Moret. Albanese emoties, vooral over loslaten, krijgen door de imponerende jazzy invulling van het kwartet nog meer gestalte, mede dankzij de subtiele productie door ECM-mastermind Manfred Eicher. In de opener scheurt Duni's stem het zwerk compleet open. De voortreffelijke Vallon neemt in de tussenstukken bevlogen het touw over met lyrisch, stuwend, uitbundig pianospel. Elina weet de luisteraar met haar dromerige stem compleet in te palmen. Dit prachtige, sobere album roept in al zijn intensiteit ook herinneringen op aan de Bosnische zangeres Amira. "Dallëndyshe" (Zwaluw) is een absoluut pareltje." (Pieter Franssen, MixedWorldMusic)
"Duni is een weergaloze zangeres die die niet alleen met een tomeloze emotionele diepte zingt maar tevens moeiteloos in verschillende talen zingt en verschillende muzikale stijlen beheerst. In Luft heeft ze de perfecte partner, zijn gitaarspel is even avontuurlijk als begeleidend dan weer vrij en open, immer rijk van kleur en sfeer. Thomas en Michel vullen hun grote klasse daar moeiteloos en mateloos op aan. "A Time to Remember" draait net als "Lost Ships" optimaal om sfeer en muzikale kleuring. De songs, gevoed door folk en traditionele melodieën, vermengd met de vrijheid van de jazz, raken door de spannende muzikale aanpak als vanzelf de richting van nieuw klassiek/eigentijds op. Vernieuwend en geestverrijkend tegelijk." (Written in Music; 4.5 uit 5 sterren)
"De Britse gitarist Rob Luft en de Zwitsers-Albanese zangeres Elina Duni, die elkaar negen jaar geleden bij toeval ontmoetten op het Montreux Jazz Festival, kun je het best in duovorm horen. Dat bewijst het wonderschone album "Reaching For The Moon", dat net wat meer indruk maakt dan Duni’s soloalbum. De verstilde, soms etherisch klinkende gitaar van Luft, samen met de diep doorleefde, maar loepzuivere stem van Duni: het klinkt alsof de twee echt voor elkaar gemaakt zijn. Ieder extra geluid leidt alleen maar af, zelfs de voorzichtige percussie van Duni is in enkele stukken overbodig. Als Duni een een liedje van Irving Berlin of Pino Daniele begint te zingen, hoeft Luft daar alleen maar zijn ragfijne melodielijnen om te draperen en het betovert. Het lijkt allemaal puur op intuïtie gemaakt, ’s nachts in de duisternis, wanneer de stemming droevig is en Duni en Luft elkaar vinden in troostrijk samenspel." (Volkskrant: 4 uit 5 sterren)
Klik hier om cookies te accepteren zodat de vertaalmodule kan worden geladen. Het kan zijn dat je de pagina moet herladen.
