""The Gem" is het vierde album van de Australische Julia Jacklin. Opener "Brand New" is een fris nummer dat door de wonderschone meerstemmigheid - alle stemmen door Jacklin zelf verzorgd - en de repetitieve zin 'brand new' iets inheems krijgt. "If I Had The Hand Of God" toont in het refrein veel gelijkenis met de artiest Mitski, het grote gebaar wordt niet geschuwd en de instrumenten geven even gas, terwijl de rest van het nummer meer alt-country-invloeden heeft en ingetogener blijft. Alsof Jacklin zichzelf een uitspatting gunt, om daarna weer terug op aarde te komen. Het verrassend groovende "Real Life" is een interessante combinatie van akoestische gitaar, drumcomputer, synthbliepsels en een piano die soms stiekem om de hoek komt kijken. Op "Get Away From Me (I Think I'll Love You Soon)" omarmt Jacklin haar liefde voor de jengelende gitaren van R.E.M. en The Smiths en gooit daar een Wilco-achtig sausje overheen. Haar warme, soms licht breekbare stem, die qua lome voordracht iets wegheeft van Cat Power, maakt het geheel bijzonder intiem en aangenaam om te luisteren en zorgt voor de binding op het album." (Lust For Life; 4 uit 5 sterren)
"Op zich best wel een beetje rare titel, Pre Pleasure. Voorpret. Alsof er aan de plaat zelf geen of minder plezier te beleven is. Julia Jacklin (31) zet haar publiek echter op het verkeerde been. Ook op Pre Pleasure lijkt het alsof Jacklin ongegeneerd openhartig passages uit haar dagboek heeft getoonzet. Die ontboezemingen stemmen niet altijd vrolijk. Met een akoestische gitaar als begeleiding zingt ze: ‘Oh, I just wish my own mother was less a stranger.’ Religie komt aan de orde in Lydia Wears A Cross, dat verhaalt van een jonge Jacklin die geïmponeerd is door de soundtrack van de film Jesus Christ Superstar. Dat was toen. Nu: ‘I’d be a believer, if it was all just song and dance.’ Bij Julia Jacklin draait het om liedjes uit de sectoren goed en ijzersterk. Haar volgelingen kunnen meer dan gerust zijn." (door René Megens op www.oor.nl)|
"De muziek van Julia Jacklin heeft het zwoele en verleidelijke van Mazzy Star, het rauwe en eigentijdse van singer-songwriters als Courtney Barnett, Angel Olsen en Sharon van Etten, het gevoel voor perfecte popliedjes van The Pretenders, de voorliefde voor 50's girlpop van Phil Spector, het flirterige van Blondie, het fascinerende van Lera Lynn en Lana Del Rey en het gevoel en de emotie van zeer uiteenlopende singer-songwriters uit de Amerikaanse rootsmuziek. Dat lijken misschien wat veel en bovendien deels tegenstrijdige invloeden, maar je hoort het echt allemaal. En nog veel meer, want in ieder artikel dat ik lees over Julia Jacklin duiken weer andere namen op en echt onzinnig is het maar zelden. Julia Jacklin smeedt het allemaal aan elkaar in vrijwel onweerstaanbare popliedjes of in folky songs die je tot op het bot weten te raken." (Erwin Zijleman, De Krenten Uit De Pop) "Haar emotievolle stem, die wat doet denken aan Eilen Jewell, sleurt je mee in haar gevoelens van pijn of vreugde." (Rootstime.be)
Klik hier om cookies te accepteren zodat de vertaalmodule kan worden geladen. Het kan zijn dat je de pagina moet herladen.
